 |
||||
|
|
||||
|
اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر در سال 1909 میلادی به روایت روزانه ”بالیوز“ انگلیس در بوشهر قسمت صد و سی و پنجم بوشهر 1906-1905 م. / 1324-1323 ه .ق. مُسیو هین سنز "HEYN SSENSE" در واپسین روزهای سال از بنادر دریای خزر به بوشهر انتقال یافت و به جای مسیو وافلیرات "WAFFELERAT" به سمتِ مدیرکل گمرکات جنوب ایران منصوب گشت و در سال جاری هم در این سمت باقی ماند. اقلیت تجار اروپایی مقیم بوشهر، ایشان را مدیری اصولی و کارآمد میدانند و گفته میشود که انتقالش از انزلی به بوشهر خرسندیِ فراوانِ کنسول روسیه را در آنجا در پی داشته است، زیرا مسیو دردسر فراوانی برایش فراهم میآورده طوری که کمکم به صورتِ حاکمی دوفاکتو در آن بندر عمل میکرده است. مسیو بنا به اظهار خودش توانسته بود گمرک انزلی را بسیار پویا و فعال سازد و در بدو ورودش به بوشهر بسیار امیدوار بود که بتواند این «اصطبل اوژین» را در این بندر پاک کند اما تا حدودی در این باره ناکام ماند.زیرا ورود نامبرده به بوشهر مقارن با زمانی بود که آثار ظالمانهی مقررات گمرمی مصوبهی دسامبر 1904 که با شدت و حدت اجرا میشد موجبات آزردگی بازرگانان را فراهم میآورد. مسیو در آغاز مایل بود که حتی جدیتر از سلفش مقررات گمرکی فوق را پیگیری و اجرا نماید، به ویژه در مورد بند 15 که مصرانه از صاحبان کالا خواسته میشد، کالاهای وارداتیشان را شخصاً اظهار کرده و چنانچه کمترین اختلافی بین کالای اظهار شده و اسناد وابسته مشاهده میکرد، آنان را جریمه مینمود، که این امر نارضایتی زیادی را به وجود میآورد. در نتیجه تجار ایرانی و اروپایی به عنوان اعتراض از ترخیص کالاهایشان از گمرک بوشهر خودداری کردند. در نتیجه تجار ایرانی حتی پا را هم فراتر نهاده و با ارسال تلگرافی به شاه و نخستوزیر، درخواست رسیدگی نمودند و در عین حال کوشیدند تا پشتیبانیِ همکارانشان را در اصفهان، شیراز و یزد نیز به دست آورند. بنابر آن چه گذشت، نه تنها محوطه و باراندازِ محدودِ گمرک انباشته از کالا شد، بلکه واردکنندگان، سفارشاتشان را لغو نمودند، و انحرافِ مسیر کالا از بوشهر به سایر بنادر طوری شد که در ماههای مه و آوریل، فعالیت تجارتی در این بندر عملاً دچار وقفه و رکود شد. در آغاز ماه ژوئن، مقامات مسؤول در تهران وقتی که از اوضاع بوشهر مطلع شدند، تلگرافی از عالیجناب دریابیگی خواستند تا با مدیر گمرک در مورد اعطای امتیاز به تجار همکاری کرده و بدینوسیله آنها را برای ترخیص کالاهایشان دلگرم سازد. بعد از مذاکرات و قانع نمودن تجار، آنها با این تفاهم که به شکایتشان رسیدگی کامل خواهد شد و تشریفات گمرکی هم به روشِ گذشته باز خواهد گشت، متعهد شدند تا کالاهایشان را از گمرک ترخیص نمایند. در همین اثنا کلیه تجارتخانههای اروپایی اعم از انگلیسی و غیره یادداشتهای اعتراضیهی مشابهی را در خصوص فصلهایی از آئیننامهی گمرکی به کنسولگریهایشان ارسال داشتند، مدیرکل گمرکات هم که تاکنون مایل نبود تا به شکایات موجّه در حد امکانش رسیدگی کند، دستورالعملی را از تهران دریافت کرد تا با تجّار مذاکره کرده و معلوم سازد که چه اندازه از این مسایل در محل حل میشود و چه مواردی از آئیننامه نیاز به دستورات دولت مرکزی دارد. مسیو هین سنز در مورخه دوم اوت 1905 با ارسال یادداشتی، طوری به شکایات تجّار پاسخ داد که گویی کلیه مشکلات عمدهشان برطرف شده است. در نتیجه علیرغم یادداشتهای پیاپی نایب کنسول دولت انگلیس، تجّار به خود این زحمت را ندادند تا دوباره جلسهای تشکیل داده و پاسخی را به یادداشت مدیر کل تهیه کنند. آن چه مذکور افتاد، وضعیت گمرک بوشهر در پایان سال بود و ظن قریب به یقین است که از آن موقع تاکنون رفتاری شایسته با تجّار به عمل آمده و دلیلی برای نارضایتی آنان وجود ندارد. ادامه دارد... |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
