 |
||||
|
|
||||
|
اکبر صابری ـ صاحب امتیاز هفتهنامه اتحاد جنوب: علیرغم نابرابری در ابزار رقابتهای سیاسی، اصلاحطلبان باید به سازماندهی خود بپردازندمکث: آنچنان که مرسوم است هرساله وقتی آخرین شمارهی نشریهای به چاپ میرسد همه به هم پیشنهاد میدهند که برای ویژهنامهمان عیدانه یا بهارانهای بنویس. اما اینبار از این سرخوشی اثری نیست و امسال که شمارهی آخر نشریهمان به چاپ میرسد ویژهنامهمان همانند شمارههای دیگر این هفتهنامه است، همان 8 صفحهایهای معروف بوشهر. گمان میکنم دیگر همه میدانند چرا امسال نشریات منتقد استان بوشهر ویژهنامههای مجله مانند و همانند ویژهنامههای سالهای گذشته را ندارند؟ دیگر رمقی هم برای تعریف این تراژدی نمانده.
از همان سال گذشته که پا به عرصهی پر از بیم و امید خبرنگاری گذاشتم همهی ماهها را پشت سر میگذاشتم تا شاید ویژهنامهای نصیب من نیز شود ولی مثل اینکه در این دنیای پرآشوب قرار نیست آرامشی نصیب من شود. چرا که سال اول کنکور آمد و سال بعد شفیعی. حال نمیدانم در این روزگار پر از یأس و خمودی کسی نای نوشتن بهارانه دارد؟! با همه ی این اوصاف برای همین ویژهنامهی کوچکمان با اهالی فرهنگ و سیاست استان تماس گرفتم و تقاضا کردم که ارزیابیشان را ازرویدادها و حوادث فرهنگی و سیاسی سال 88 ارائه دهند و مهمترین اتفاق این سال را از دید خود انتخاب نمایند. تعدادی پس از تماسهای مکرر گفتند صلاح نیست در این برههی زمانی صحبت کنیم و به ارزیابی وقایع سال 88 بپردازیم، ولی تعداد بسیاری نیز بودند که با شجاعت بسیار و بیملاحظه و صادقانه گفتند و نوشتند. در پایان نیز پیشبینی خود را از مسایل سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی استان و کشور در سال 89 ارائه نمودند. میدانم که آینده از آن ماست، با بهاری که می رسد از راه... * * * 1ـ مهمترین رویداد سال 88 ایران انتخابات ریاست جمهوری و پیامدهای آن بود. ارزیابی من از این انتخابات ارزیابی مثبتی نیست و معتقدم پیامدهای ناگوار آن در حافظهی تاریخی ملت ایران پاک نخواهد شد. گرچه ادعای تقلب در انتخــابات که توسط کـــاندیداهای معترض مطرح شد به اثبات نرسید، ولی هنوز ابهامات زیادی در این خصوص در اذهان مردم وجود دارد. ضمن اینکه به نظر میرسید این انتخابات به نحوی مهندسی شده بود تا فرد خاصی از صندوقها بیرون بیاید. نحوهی برخورد با معترضان و بازداشت گسترده آنها نیز در شأن نظام جمهوری اسلامی نبود. عدم صدور مجوز برای برگزاری راهپیمایی معترضان به انتخابات و حامیان جنبش سبز نیز خلاف نص صریح قانون اساسی میباشد. البته در حاشــیه اعــتراضات اصلاحطلبان به نتیجه انتخابات گروههای برانداز و معاند نظام نیز بیکار ننشسته و سعی کردند با شگردهای مختلف نظام را با مشکل مواجه سازند که رهبران اصلاحات (آقایان خاتمی،کروبی و میرحسین) در بیانیههایی از آنها صراحتاً اعلام برائت نمودند، ولی متأسفانه هیچ وقت اعلام برائت آنها از رسانهی ملی ـ که خیلی میلی عمل میکند ـ پخش نشد تا اصلاحطلبان و رهبران آنها مرتبط با بیگانگان قلمداد شوند. علاوه بر این اصلاحطلبان آماج تهمتها و برچسبهای دیگری نیز قرار گرفتند که در بیشتر موارد ادعای عدالتمحوری جناح رقیب نیز باعث نشد به اصلاحطلبان فرصت دفاع داده شود! و البته همین شگردها در بدنام کردن جریان اصلاحطلب نزد عوام بیتأثیر نبود. من معتقدم علیرغم نابرابری شدید در ابزار رقابتهای سیاسی، اصلاحطلبان باید به سازماندهی خود پرداخته و با تأکید بر مطالبات اصلاحی خویش، جریان حاکم را به پذیرش خواستههای بخش قابل توجهی از مردم برای اصلاحات در بدنه اجرایی، قضایی، قانونگذاری و حتی اصلاح برخی مفاد قانون اساسی ـ غیر از موادی که قانون اساسی آنها را لایتغیراعلام نموده است ـ وادار سازند. البته در این مسیر باید مرز خود با براندازان نظام و مداخلهکنندگان بیگانه در امور داخلی کشورمان را مشخص کنند. 2ـ چشمانداز خوبی برای سال 89 در حوزه سیاست متصور نیستم و معتقدم فضای بستهی سیاسی تا نزدیک انتخابات دوره چهارم شوراها و مجلس نهم که ضرورتاً برای گرم کردن تنور انتخابات میبایست آزادیهای بیشتری داده شود، ادامه خواهد یافت. البته همین هم در هالهای از ابهام است. چون برخی از اقتدارگرایان معتقدند تنور سرد انتخابات و مشارکت پایین مردم بهتر از تنور گرم انتخابات و رأی آوردن اصلاحطلبان میباشد. ضمن اینکه در انتخاباتهای پیش رو باید منتظر ردصلاحیتهای گستردهای حتی بیشتر از مجلس ششم نیز باشیم. نکتهی دیگری که برای سال آینده قابل تصور میباشد این است که رهبران فعلی اصلاحات ـ آقایان خاتمی، کروبی و میرحسین ـ به دلیل تخریبها و جوسازیهایی که علیه آنها صورت گرفته است نمیتوانند جریان اصلاحات را رهبری کنند و باید در سال جدید منتظر بود تا شخصیتی معتدلتر از جریان اصلاحطلب چهره شود و رهبری جریان اصلاحی در کشور را به دست گیرد. |
تاکنون هیچ اداره ارشادی از مطبوعات محلی استان شکایت نکرده ولی میتوان به صراحت گفت که اداره ارشاد در زمان شفیعی بیشتر از تمامی ادارات دیگر از مطبوعات محلی شکایت کرده و گزارش خلاف نوشته ولی به دلیل واهی بودن شکایت نامبرده به جایی نرسیده و همهی شکایتهایش در مرحلهی دادسرا مختومه شده است، بعد از به نتیجه نرسیدن شکایتهایش اقدام به «تذکر محرمانه» به دلایل واهی نموده و همچنین سوبسید سهمیه کاغذ که به طور سراسری به کل مطبوعات کشور تعلق میگرفت، از تعدادی از مطبوعات فعال استان محروم کرده است. بن کارت های کتاب خبرنگاران و مطبوعات را فقط به عدهای خاص دادند که بعضی از آنها در تمامی زندگیشان یک خبر تنظیم نکردهاند. برای تحت فشار قرار دادن و تعطیلی مطبوعات تمامی آگهی ادارات را در اداره ارشاد تجمیع و تعدادی از مطبوعات منتقد را از آن محروم کرده است. خلاصه بیش از یک سال و نیم است که ارشاد تمامی مزایا و کمکهای خود به مطبوعات را از نشریات مهم بوشهری دریغ مینماید و به نوعی نشریات بوشهری را تحریم نموده است.
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
