لطف عکاسی بعد از شکار لحظه‌ها، چاپ عکس است

علی‌اکبر اسکرووالا ـ عکاس انقلاب :
نصیر: خودتان را برای خوانندگان نصیر معرفی کنید؟
ـ بنده علی اکبر اسکرووالا-متولد 1335 کوی دهدشتی بوشهر؛
نصیر: عکاسی را از چه زمانی شروع کردید؟
ـ از بچگی به کار سینما و عکاسی علاقه‌مند بودم و از سال 1347 که وارد دبیرستان داریوش‌کبیر شدم افتخار آشنایی نه چندان نزدیک با آقای ناصر وژدان استاد ویکی از خبره‌های عکاسی پیدا کردم.

هرکس بتواند خود را ثابت کند، می‌ماند

محمد غلامی ـ شاعر بومی‌سرای دشتستان :
فعالیت هنری خود را شرح دهید؟
ـ. همیشه احساس شرم می‌کنم. خدا می‌داند که حقیقت می‌گویم هیچ گاه از خودم راضی نبوده‌ام. به خاطر همین از مصاحبه هم می‌ترسم چون حیفم می‌آید گوشه‌ای از هفته‌نامه را من پر کنم. چیزی ندارم و کاری نکرده‌ام.
دیگران چه آنان که آثارشان را چاپ کرده‌اند.

موسیقی؛ ساختاری از طبیعت

قدیم به کارشناس پژوهشگر و آهنگساز موسیقی اصیل ایرانی ـ مهران رضا‌زاده
هر انسان متفکر و اندیشمند امروزی، هرگاه بخواهد گذری بر زیبا‌یی‌های هستی و راز تسلسل پیوندی طبیعت بیفکند،
آوا، و مجموعه‌ صداهایی که از آن بر می خیزد را از زیر ذره‌بین تحلیل و کنکاش خرد خویش مستور نمی‌دارد. و همه‌ی این الحان، نواها، آوا و طنین را آدمیزاد موسیقی تعبیر و قلمداد کرده است.

آشتی با سینمای شهرمان

به یاد می‌آورم زمانی که سینما پارس بوشهر واقع در محل کنونی جایگاه پمپ بنزین مرکز شهر، که تابستانی و بدون سقف بود.
با صندلی های فلزی و کف خاکی (البته سیمانی بوده به مرور تقریباً خاکی شده) بی نظمی تماشاچیان (در بعضی مواقع که صحنه هایی پیش می آید) سوت و هیاهو و چیک، چیک شکستن تخمه ی ابر قویی. و یا سینما ساحل واقع در اوایل محله‌ی کوتی که با توجه به آوردن فیلم‌های خیلی قدیمی باز هم این قدر شلوغ می‌شد

شعر

اندازه‌ی پلک یک کبوتر
پیشکش به مردم دلاور و مبارز غزه  طاهره غم‌خوار

باران رؤیا  محسن دلواری