گفت‌و گو با آهنگساز و نوازنده‌ی مطرح ویولن "رامین تاجدینی":

گفت‌و گو با آهنگساز و نوازنده‌ی مطرح ویولن "رامین تاجدینی":
موسیقی ایرانی قابلیت مطرح شدن در سطح جهانی را دارد
پیش‌آغاز: "رامین تاجدینی" ـ متولد 19مرداد 58 ـ هنرمند ارجمند عرصه‌ی موسیقی و نوازنده‌ی مطرح ویولن، فارغ‌ التحصیل رشته‌‌ی "برق " با گرایش "قدرت" از دانشگاه آزاد بوشهر است. او فرزند آقای عبدالحمید تاجدینی ـ از هنرمندان پیشکسوت عرصه‌ی موسیقی و از نوازندگان بنام "سنتور" ـ است که سال‌هاست موسیقی را به شکل تخصصی و حرفه‌ای دنبال می‌کند. یکی از درخشان‌ترین بخش‌های کارنامه‌ی هنری "رامین تاجدینی" در سال‌های اخیر، بی‌تردید آهنگ سازی بر روی شعر جاودانِ "آهنگِ دیگر" استاد آتشی‌ست

رستم و سهراب؛ رمز یگانگی و بیگانگی

رستم و سهراب؛ رمز یگانگی و بیگانگی
بخش پایانی
ذهن ملی، گریز گاهی از تقدیر ازلی برای خود اندیشیده است، اما مدخل آن را به تقدیر اجتماعی خاصی سپرده است. نوش دارو در اختیار کسی است که رستم او را مصداق شاهی آرمانی نمی‌شناسد؛ اما پیرو اوست و کاووس نیز از توان و کنش رستم در بیم است. این جا به جایی تقدیر ازلی با تقدیر اجتماعی بسیار هوشمندانه است. تبلور خودآگاه و ناخود‌آگاه قومی است، که گاه به عامل و علت مصیبت و سرنوشتش نزدیک می‌شود؛ اما قادر به حل تناقض‌های درونی خویش نیست.

نگاهی به مجموعه اشعار "سرگردان ساعت چهار"، "بی‌باتویی‌ها "

1- سرگردان ساعت چهار، اسکندر احمدنیا، 1385، نشر شروع
همین دیروز بود، دیروزِ چهل سال پیش که"اسکندر" روی یکی از نیمکت‌های کلاسِ یکی از دبیرستان‌های بوشهر رو به روی من می‌نشست. من معلمی بودم جوان و پر شر و شور و اولابد نوجوانی که مثلاً دانش‌آموز کلاس من بود. ادبیات درس می‌دادیم ما! از در و دیوارهای بوشهر آن سال‌ها شعر بود که می‌بارید و من عاشق
باران بودم. "آتشی" می‌گفت: در شعرهای "باباچاهی" آدم خیس می‌شود. "احمدنیا" انشاء‌نویس و انشاء خوان درجه اول کلاس بود. ساکت هم بود به گمانم! بدجنس که نه، از همان آغاز امادرگیر سر به زیری‌های خودش بود. در این سر به زیری اما گاه بدش نمی‌آمد که گیری هم بدهد به ما، کُنجیری نشده،

یادبادِ بدرودِ احمد شاملو شاعرِ کبیرِ ملی ایران

این دوره‌گردِ کولیِ عاشق  ایرج شمسی‌زاده

چلچله‌ی باد شمال  منوچهر بهروزیان

شعر

سپاس و تشکر  ایرج شمسی‌زاده
ریشه‌ در خاک  مرتضی زند‌پور

 شعری از: علیرضا رمضانی
یک دست هم جیغ می‌کشد

کوه‌ها
 محمد‌محمد‌زاده ـ جم