شورای امنیت و صدور قطعنامه‌ی ضد ایرانی

هفته گذشته نمایندگان 15 کشور عضو شورای امنیت با تصویب قطعنامه‌ی ضدایرانی 1737 بار دیگر مخالفت شدید خود را با فعالیت‌های
صلح‌آمیز هسته‌ای ملت ایران اعلام کردند. قطعنامه‌ای که پیش از صدور از جانب ایران رد شده بود.
وزیر امورخارجه آمریکا نیز در واکنشی نسبت به صدور قطعنامه شورای امنیت علیه ایران، ضمن متهم نمودن ایران مبنی بر به دنبال کردن تسلیحات هسته‌ای در بیانیه‌ای اعلام کرد که این قطعنامه علامتی جدی برای دولت ایران است، ‌که بر باید الزامات بین‌المللی را بپذیرد.
گفتنی‌ست نخست‌وزیر رژیم اسراییل هفته گذشته، سلاح‌های هسته‌ای این رژیم را به رخ جهانیان کشاند و این خود

انتخابات و درس‌هایی که نیاموختیم

قبل از انتخابات مقاله‌ی " انتخابات و درس‌هایی که آموختیم" را ارائه دادم اکنون به " درس‌هایی که نیاموختیم " بسنده می‌کنم تا تجربه‌ای باشد برای همگان. انتخابات اخیر فصلی جدید از تاریخ رو به جلو انقلاب را رقم زد. مردم از ماهواره ها الگو نگرفتند و حماسه‌ای بی‌بدیل خلق کردند و به اراجیف افرادی بهائی مثل ضیاء آتابای بها ندادند و با این اوصاف انتخابات برای مردم هیجان و جذابیتی جداگانه داشت. هر چند عده‌ای هنوز با صندوق‌های رأی قهر هستند اما باید بدانند که راه همگان از طریق همین صندوق‌ها می‌گذرد. بنابراین نمی‌توان برای همیشه گوشه‌گیر بود و لااقل برای آینده فرزندان‌مان باید با صندوق‌های رأی آشتی کرد حتی اگر عده‌ای رأی مردم را زینتی بدانند.

نظر فعالان سیاسی در مورد مصوبه‌ی اخیر مجلسمبنی بر داشتن 5 سال سابقه اجرایی علاوه بر داشتن مدرک تحصیلی فوق لیسانس

خوئینی ـ خبرنگار نصیر: نمایندگان هفته‌ی گذشته به داشتن 5 سال سابقه اجرایی، علاوه بر داشتن مدرک تحصیلی فوق‌لیسانس یا معادل آن، جهت کاندیدا شدن در انتخابات مجلس شورای اسلامی رأی مثبت دادند. شنیده شده است که شورای نگهبان مصوبه‌ی فوق را رد کرده است. این گفت‌وگوها پیش از رد مصوبه‌ی فوق توسط شورای نگهبان، انجام شده است.
اسماعیل گرامی مقدم نماینده شهر بجنورد در گفت‌وگو با نصیر اظهار داشت: این طرح از چند جهت قابل بررسی است. با توجه به
کمبود امکانات آموزشی 5 درصد از اقشار جامعه دارای مدرک فوق لیسانس هستند.

رقصی‌چنین‌میانه‌ی میدانم آرزوست

انتخابات 24 آذرماه به نفع اصلاح‌طلبان پایان یافت. گرچه این پیروزی یک پیروزی صددرصدی نبود اما همین‌که اصلاح‌طلبان توانستند در میان هیاهوی چند ساله‌ی راست‌گرایان به پیروزی نسبی دست یابند برای شروع و انسجام دوباره منتقدین دولت و اصلاح‌طلبان بسیار مهم است. همان‌گونه که در مقاله‌ای نوشته بودم که برای پیروزی تنها یک رأی کافی‌ست، مردم ایران نشان دادند که هرگاه وارد صحنه شوند، پیروزِ صحنه‌اند و باز هم مثل همیشه مردم خوب بوشهر پیش‌قراول این پیروزی‌‌ها هستند. مردم خوب بوشهر نشان دادند که در سیاست و هواداری از انقلاب اسلامی مثل همیشه پیشتازند و با انتخاب مدیرانی که مورد غضب دولت احمدی‌نژاد قرار گرفته بودند

غَضیه‌یِ آقایِ X

یکی بود... چند تای دیگه هم بودند. در روزگارانِ [حالا جدید و قدیم چه فرقی می‌کنه] یه آقای روشنفکری بود به اسم آقای X که مُدام از تویِ شقیقه‌هاش نور می‌زد بیرون. این آقا از زمین و زمان شاکی بود و احساس می‌کرد کُلی حرف برای گفتن داره و فکر می‌کرد اگه توی یه جامعه‌یِ "بسته" حرفاش و ـ که انگار سیاسی هم بود ـ مطرح کنه، به محلِ نی‌ انداختنِ عرب منتقل می‌شه!
آقای X به این نتیجه رسیده بودکه چون حرفاش خیلی مهم و در عینِ حال سیاسی‌یه، فقط تویِ یه جامعه‌یِ "باز" می‌تونه با خیال راحت بره سرِ چهار راه وایسه و حرفای سیاسی‌ شو بریزه بیرون و خودش رو تخلیه کنه.
یه روز آقای X از قضا توی یه بیابون داشت قدم می‌زد که یه دفعه پاش خورد به یه چراغ جادو که از شانسِ اون، چراغ‌ جادو از آب در اومد. آقای X هم که انیمیشن "علاءالدین و چراغ جادو" رو شونصد مرتبه دیده بود، دستی به چراغ کشی

مردم از اعضای شورا، صداقت می‌خواهند

بالاخره بعد از کش و قوس‌های فراوان، انتخابات شورا و مجلس خبرگان هم به پایان رسید، انتخاباتی که از چند ماه پیش در محفل‌ها بر سر آن بحث‌ها بود. هر گروهی برای خودش برنامه‌ای داشت و حتی بعضی از افراد به واسطه‌ی داشتن قدرت، امیدوار به پیروزی بودند. در زمان تبلیغات شوراها شاهد نبرد عجیبی بودیم، چنان که تبلیغات خبرگان محو شد. البته طبیعی بود انتخاب خبرگان رقابتی نبود و یک نفر از بوشهر و یک نفر از استان دیگر بود که به این‌جا آمده بود که مسلماً مردم بوشهر اگر انتخابی داشتند به کسی رأی می‌دهند که به خودشان نزدیک باشد و به این سبب کار انتخاب آسان بود. تمام دیوار‌ شهر پُر از پوستر‌ها و عکس‌های متفاوت کاندید‌های شورای شهر بود بعضی از عکس‌ها به خاطر این که جذاب به نظر بیاین

تقسیم ناعادلانه ثروت‌ها... تا کی؟!

هوای ظهر است. در این ظهر شرجی خورده‌ی خرداد پیرمرد با چهره آفتاب سوخته‌اش کنار جاده ایستاده و کپسول گازی که ترک موتور سیکلتش بسته است را محکم می‌کند تا به مقصد برساند. چند قدم جلوتر درست آن طرف جاده روی تابلویی غول‌ پیکر با خطی خوش نوشته‌اند " میدان گازی پارس جنوبی اقتدار ملی". با حسابی سرانگشتی می‌بینیم پیرمرد 150 کیلومتری با میدانی که نشانه اقتدار ملی هست فاصله ندارد. نمی‌خواهم آمار و ارقام را پیش بکشم و گفتن از مقدار گازی که از استان بوشهر استخراج می‌شود دیگر قصه‌ای است تکراری، اما خنده‌ام می‌گیرد وقتی خیلی از هم استانی‌هایم لوله‌گازی با شعاع دو متر از کنار خانه‌هایشان گذشته است اما هنوز گاز ندارند.

حکایت روسیه‌اینا !

این‌که دو هفته«فهمیخته» نبودم عذر می‌خوام (توضیح: آدم باید بعضی‌موقع‌ها جدی هم بشه) اما از همه‌ی دوستان، عزیزان، همکاران، فک و فامیل اینا که با اینجانب کمال همدردی و سرماخوردگی مضاعف داشتند تشکر می‌کنم. اما در خصوص انتخاباتی که گذشت "همین بس" به قول فرنگیس خانم‌اینا که همه می‌دونید چقدر خانم خوب و مفیدی‌یه «آن‌چه عیان است چه حاجت به بیان است». در مورد یک دختر جوان 25 ساله دانشجو در شیراز که جزء هیچ جناح سیاسی نبوده و رأی اول را آورده هفته‌ی دیگه توضیحات مفصلی خواهم داد. اما حالا بحث نیروگاه و تحریم در روزنامه‌ها گل کرده که همین انگیزه‌ای شد که یه روز از بابام بپرسم: اصولاً نیروگاه هسته‌ای یعنی چی؟! بابام گفت: نیروگاه هسته‌ای یه چیز خوبی‌یه که حق مسلم‌ ماست. از وقتی که من بچه بودم قرار بود نیروگاه هسته‌ای بهره‌برداری بشه. اما چرا تا حال نشده قصه‌اش درازه.