انواع رژیم‌های سیاسی بر مبنای میزان مشارکت مردم در حکومت

طبقه‌بندی و تعریف رژیم‌های سیاسی به سادگی امکان‌پذیر نیست. این دشواری ناشی از تنوع و چندگونگی رژیم‌های سیاسی کنونی جهان است که با توجه به ویژگی‌های گوناگونی که دارند نمی‌توان هر یک را دقیقاً در یک طیف از رژیم‌های سیاسی جای داد. مشکل دیگر تعاریفی است که از شکل‌های مختلف حکومت به عمل آمده است یعنی برخی از تعاریف آن قدر کلی و بعضی بالعکس آن قدر جزیی و دقیق است که هیچ یک قابلیت تطابق با واقعیت موجود اشکال حکومتی را ندارد. مسئله دیگر این است که کلیه‌ی طبقه‌بندی‌های رژیم‌های سیاسی براساس یک نظام ارزشی شکل گرفته است. به این معنا که غالباً می‌خواسته‌اند محسنات رژیم مورد نظر خویش را در برابر معایب و نقایص رژیم‌های دیگر بیان کرده و به توجیه رژیم مورد قبول خود بپردازند. به عنوان مثال طبقه‌بندی غربی که "دموکراسی" را در برابر "دیکتاتوری" می‌نهد، در نظر دارد که رژیم‌های نوع اول را توجیه کند و از اعتبار رژیم‌های نوع دوم بکاهد. زیرا در زمان حال لفظ "دیکتاتوری" تحقیرآمیز و لفظ "دموکراسی" تأیید برانگیز است. همین جریان در مورد تعاریفی که کشورهای کمونیستی از رژیم‌های سرمایه‌داری و رژیم‌های سوسیالیستی به دست می‌دهند نیز وجود دارد. لذا با در نظر داشتن مطالب فوق، به منظور آشنایی با برخی مفاهیم و واقعیت‌ها در مورد رژیم‌های سیاسی موجود در جهان، انواع رژیم‌های سیاسی را از دو دیدگاه مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار می‌دهیم.

نگاهی به وضعیت امنیت در دشتستان

به قلم این نگارنده، اهل مطالعه مطالب زیادی در مورد مقوله‌ی «امنیت» در هفته‌ نامه‌های استان به ویژه در «نصیر» پیروز بوشهر و یادش بخیر آن سفر کرده که صد قافله دل همراه داشت یعنی «سفیر» پیروز دشتستان خوانده‌اند.
خوانندگان مطالب نگارنده می‌دانند که در نوشته‌های من همیشه «امنیت» جایگاه خاصی داشته و نبودش دغدغه‌ی اصلی‌ام بوده است.
گرچه قلمم از ترس متهم شدن به «تشویش اذهان عمومی» و «زیر سؤال بردن امنیت ملی» می‌لرزد، اما می‌نویسم تا دین خود را به مردمی ادا کنم که اگر چه سفره‌ی رنگینی ندارند اما این حق را دارند که شب که سر بر بالین می‌گذارند تشویش خاطر آزارشان ندهد که هزار گونه اتفاق ممکن است تا صبح برایشان از قبیل به رگبار بستن منزل‌شان و یا به یغما رفتن البسه و امکانات خانگی‌شان بیفتد و یا ممکن است صبح که از خانه بیرون می‌روند اگر کوچک‌ترین اعتراض قانونی در رابطه با حق عمومی‌شان کردند توسط ششلول بندان موتور سوار به رگبار بسته شوند یا اگر در محل کار خود ـ تلمبه خانه کشاورزی، کارگاه و… ـ نگهبانی می‌دهند یا نگهبان گمارده‌اند مورد هجوم با کارد، چاقو و کلت اوباشان قانون شکن قرار گیرند، یا انسان شرافتمندی که حالا به لحاظ نداشتن وضع مالی مطلوب مجبور می‌شود همسرش یعنی تمام آبرو و حیثیت‌اش را جهت تنوع و تفریح به طرف صحرا ببرد ناگهان چند اوباش موتور سوار ظاهر شوند و با تهدید اسلحه قصد اهانت و جسارت به حریم ناموسش را کنند که اگر کردند، این انسان چه راهی برای ادامه‌ی زندگیش دارد یا چگونه این زندگی را با این «بار سنگین» ادامه دهد و اگر حس انتقام گل کرد ـ که باید بکند ـ ره آورد این انتقام چه خواهد بود؟

سخنان احمدی‌نژاد در دوره‌ی انتخابات ریاست جمهوری: یعنی مشکل مردم ما اینه؟!

دولت باید بیاد اقتصاد رو سامان بده، فضای کشور را آرامش ببخشه، امنیت روانی درست کنه. پشتیبانی بکنه از مردم. مردم سلایق گوناگونی دارند با سنت‌های مختلف، اقوام مختلف، تیپ‌های مختلف. دولت خدمت‌گزار این‌ها‌ هست. چرا مردم رو کوچک می‌کنید؟

پوست موز زیر پای اصولگرایان مجلس

وعده‌های اقتصادی نامزدهای اصولگرایان مجلس هفتم و پس از آن دولت نهم همان طور که بوی نفت را در سفره‌ها به مشام مردم رساند، امیدواری‌هایی هم در میان تمام کسانی که زیر خط فقر زندگی می‌کردند به وجود آورد!!
در این میان اما فرهنگیان با نگاه دقیق‌تر به وعده‌های انتخابی اصولگرایان، امیدواریشان ازدیگران هم بیشتر بود.
با تشکیل مجلس هفتم، نمایندگان اصولگرا با کارگردانی و نمایش سریال لایحه‌ی نظام هماهنگ پرداخت و استیضاح "حاجی" وزیر آموزش و پرورش دولت اصلاحات به اصطلاح با یک تیر دو نشان را هدف قرار دادند: از یک سو به دنبال به دست آوردن دل فرهنگیان بودند و از سوی دیگر تضعیف دولت خاتمی را مد نظر داشتند. با روی کار آمدن دولت نهم به کمک شعارهای پوپولیستی اصولگرایان و بستن بودجه‌ی به اصطلاح انبساطی سال 85 نه تنها در این سال طلایی بودجه چیزی نصیب فرهنگیان نشد بلکه به جای نفت، کیک زرد در سفره‌ها حاضر شد و تورم لجام گسیخته هم چنان آن‌ها را زیر خط فقر نگاه‌ داشت

آنتراکت

طرح "انجمن دوستی" بین نانواداران ولایت"مسیله‌ی سفلی" و ایالت "تگزاس"
توضیح: اخیراً در نشست مشترک تعدادی از نانواداران ولایت "مسیله سُفلی" و ایالت"تگزاس"، طرح تأسیس انجمن دوستی مطرح شد که در آنتراکتِ این هفته، دیالوگ‌های رؤسای دو اتحادیه‌ی نانواداران را در جهت منوّر کردنِ افکارِ عمومی منتشر می‌کنیم.
رئیس اتحادیه‌ی نانواداران مسیله‌ی سفلی: مِستر ریچی! سلامون علیک، بووا از ای طِرِفا... خوش اومدی. "کاندول" چورن؟… اِدالِن یا نَه؟… جونِ خُم هِمی دیگرو می‌خواسُم پات ارتباط برقرار کُنم و دعوتت کُنم خونه یه قَلیِی مَشتی بِدُمت وُ نونِ محلی! ایسو بیو تا سِر صِدی نی جَلدی دوست بیشیم!
رئیس اتحادیه‌یِ نانواداران تگزاس: هِلو رجب! شوما وِری گودهس! ماکِیلی رویِ شما حساب باز کرد. باید شوما کاری کرد که همه با ما دوست شد و ما هم با همه دوست شد! ما با شوما مبادله‌‌ی تهاتری انجام داد!
ـ دمت گرم مستر! اُما ای "تهاتری" که گفتی یعنی چه؟!
ـ یعنی ما به شوما نانِ "مک دونالد" داد و در عوض از شما نانِ لواش، بَربری و تافتون گرفت. بعد که رابطه کِیلی O.K شد، ما در قزوین یک نانوایی دایر کرد با سرپرستی " قزوینی یانگ" و در عوض شما هم نانواییِ "کاخ سفید" را مدیریت کرد و میس "رایس"، چونه گیر و شاطر از "پنتاگون" برای شما آورد!