|
یکی از قدیمیترین اسناد مربوط به اخلاق پزشکی لوح حمورایی است که با تعیین نخستین تعرفههای پزشکی و مجازات خطاهای پزشکی میپردازد هر چند مورخان معتقدند که بابلیان و کشوریان نیز احتمالاً اصول اولیه کار خود را از ساکنان بدوی ایران، عراق و سوریه آموختهاند.
پادشاهان ایرانی همواره برای پزشکی و پزشکان اهمیت ویژهای قائل بودند. هنگامی که دانشگاه پزشکی در مصر به خاطر شورشها ویران شد داریوش کبیر آن را بازسازی و کتابهای بسیاری به کتابخانه پزشکی آن اهداء کرد، 
غیر از تهران هم جایی هست!
بحران طبیعی (و غیر طبیعی!) هجوم بیامان ریزگردها عربی که علاوه بر استانهای مظلوم جنوبی! و غربی این بار مناطق مرکزی ایران و به ویژه استان دُردانهی پایتخت را هم در نوردید پدیدهی تازه و خلق الساعهای نیست که به ناگهان این همه عجیب دولت مردان و مسئولین ذیربط را به خود آورد و به تکاپو و تلاش واداشت. چندین و چند سال است که توفان های سرخ و زرد وحشتآور که چه بسا نماز آیات را نیز موجب شوند، هرازگاهی آسمان تف گرفتهی نواحی جنوب کشور یعنی خوزستان و بوشهر و حتی استانهای مجاور نظیر ایلام، کهکیلویه و بویراحمد و جنوب استان فارس را مورد نوازش قرار میدهند!
آنچه مسلم و مشهود است، مقایسه شاخصهای توسعه در بوشهر با سرزمینهای دیگر و دیدن عواملی همچون مهاجرت نخبگان از استان و مسایلی از این دست مویّد این موضوع است، در هنگامهای که پتانسیلهای متفاوت *** به میزان فراتر از حداقلها در استان موجود است اما رفاه، بهرهمندی عموم، توسعه و پیشرفت و موازی در حد قابل قبولی رشد نکرده و خلاصه اینکه بوشهر امروزین علیرغم داشتن برخی از شروط توسعه اما از پیشرفت قابل قبولی بهرهمند و برخوردار نیست.
امانتداری:
اگر انسان کار و مسئولیت را امانت بداند، بی گمان حرمت آن را پاس می دارد و تلاش می کند که به خوبی آن را پیش ببرد و بالنده سازد. امام علی(ع) از کارگزاران و کارکنان نظام اداری خود می خواست که کار و مسئولیت را امانت بدانند و در مناسبات و روابط خود امانتداری نمایند، چنانکه خطاب به اشعث بن قیس، استاندار آذربایجان، نوشت: «همانا کاری که به عهده توست، طعمهای برایت نیست، بلکه امانتی است برگردنت.»
بر این مبنا هر کس در هر مرتبه اداری امانتدار مردم است
مدیریت در هر منطقه نقش مهم و اصلی را در توسعه ایفا می کند. در استان بوشهر نیز مدیریت ها خصوصا مدیریت ارشد یعنی استاندار همیشه نقش مهمی در توسعه استان داشته اند. هرگاه شاهد مدیریت یک استاندار قوی و دلسوز بوده ایم استان به سوی توسعه گام های بزرگی برداشته است
و هرگاه استانداری ضعیف و کم توان در این استان بوده است نه تنها به سوی توسعه نرفته ایم که در بخش های مهمی عقب افتاده ایم. مردم بوشهر هنوز یاد استانداران قوی و دلسوزی همانند آقای دکتر انصاری لاری و مهندس تبادار را به خوبی می برند
اگر کسی آبادانی کشورش را در سر میپروراند در وهلهی اول باید دیدگاهی وسیع داشته باشد تا بحث خودگردانی را بتواند مورد تجزیه و تجلیل قرار دهد. بحث امروز ما خودگردانی است.
خودگردانی از خود مختاری درجهاش پایینتر است و میتوان گفت در قیاس با یکدیگر نیستند. خودمختاری در پارهای موارد جنبههای دیگر به خود میگیرد که هیچ سنخیت با خودگردانی ندارد.
خودگردانی بیشتر در حوزهی اقتصادی فعال میباشد و سعی دارد منطقهای که زیر پوشش دارد از جهات اقتصادی، عمرانی و آبادانی و وضعیت معیشتی بهبودی حاصل نماید.
تا چندی پیش به ایرانی بودنمان افتخار میکردیم اما اینک جا دارد به تهرانی نبودنمان حسرت بخوریم کاش همه ما در مجموعهای بنام تهران متعلق به ایران بودیم نه در محدوده ای متعلق به ایران وابسته به تهران بودیم. همه مردم ایران به خصوص جنوبیهای کمتر از هیچ که تنها وجودشان در کلکسیون طبیعت ایران انسان فرض میشود میدانند که بر اثر یک پدیده جوی یا به طور واقعتر بگویم خشکسالیهای اخیر زمین و زمان در ماتم فرو رفتهاند و غبار تلخی بر شانههای اندوهناک جو تحمیل شده است
تا امروز در کشور ما این خاک، خاک بر سر متعلق به منطقه جنوب بود
واقعا نمی دانم بعد از این وقفه طولانی که قلم در دست گرفتهام از کجا شروع کنم؟ از چه بنویسم که خدای نکرده به قبای کسی برنخورد و ما را متهم به (...) نکنند.
هر چند در حال حاضر همه می دانیم اوضاع بر وقف مراد نیست، بیش از 20روز است برخی از روزنامهنگاران، وبلاگنویسان، فعالان سیاسی و حامیان دو کاندید اصلاحطلب که در ماراتون سخت و نفسگیر ریاست جمهوری شرکت کرده بودند در زندان به سر میبرند.
|
تاکنون هیچ اداره ارشادی از مطبوعات محلی استان شکایت نکرده ولی میتوان به صراحت گفت که اداره ارشاد در زمان شفیعی بیشتر از تمامی ادارات دیگر از مطبوعات محلی شکایت کرده و گزارش خلاف نوشته ولی به دلیل واهی بودن شکایت نامبرده به جایی نرسیده و همهی شکایتهایش در مرحلهی دادسرا مختومه شده است، بعد از به نتیجه نرسیدن شکایتهایش اقدام به «تذکر محرمانه» به دلایل واهی نموده و همچنین سوبسید سهمیه کاغذ که به طور سراسری به کل مطبوعات کشور تعلق میگرفت، از تعدادی از مطبوعات فعال استان محروم کرده است. بن کارت های کتاب خبرنگاران و مطبوعات را فقط به عدهای خاص دادند که بعضی از آنها در تمامی زندگیشان یک خبر تنظیم نکردهاند. برای تحت فشار قرار دادن و تعطیلی مطبوعات تمامی آگهی ادارات را در اداره ارشاد تجمیع و تعدادی از مطبوعات منتقد را از آن محروم کرده است. خلاصه بیش از یک سال و نیم است که ارشاد تمامی مزایا و کمکهای خود به مطبوعات را از نشریات مهم بوشهری دریغ مینماید و به نوعی نشریات بوشهری را تحریم نموده است.
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
تاریخ، حقوق و اخلاق پزشکی (2)
اندر حکایت بحران ریزگردها
