|
یادداشتی در نقد برگزاری جشنواره شعر فصل انجمن اهل قلم بوشهر
1ـ کارکرد اصلی نهادها و انجمنهای مدنی، نظارت بر قدرت، افزایش مشارکت عمومی و دخالت واقعیتر و بیشتر مردم در سرنوشت خود است. از همین منظر بیشتر عملکرد نهادهای مدنی در حوزههای اجتماعی، محیطزیست، حقوق زنان، اقلیتها و... اعتراضی، آموزشی و انتقادی است.
براساس این مهم، نهادها و انجمنهای مدنی را NGO نامیدهاند، تا کارکرد غیر دولتی و غیر انتفاعی داشته و حوزهی عمومی بتواند ناظری سالم و دائم بر قدرت داشته باشد. 
جمعه گذشته را هیچ کس فراموش نخواهد کرد؛ چرا که مردم و کسانی که با مردم هستند سنگ تمام گذاشتند.
"مردم" با حضور بیسابقه در دانشگاه تهران برای اقامه نماز جمعه سنگ تمام گذاشتند؛ چرا که دیگر کسی نمیتواند نمازگزارانی که در صف نماز ایستادهاند خس وخاشاک بخواند. قطعاً هیچ نمازگزاری هم نمیتواند هم به عبادت خالق خویش مشغول باشد و هم دست به تخریب بیتالمال و اموال عمومی بزند.
آیتا... اکبر هاشمیرفسنجانی نیز سنگ تمام گذاشت و پس از هشت هفته غیبت به مصلای دانشگاه تهران آمد تا خطبه نماز جمعه را ایراد کند 
انگار کاری دیگر از دستمان بر نمیآید. کارد به استخوان رسیده و کار به تنفس مصنوعی هم کشیده است. انگار هیچ کس پیدا نمیشود که گوشه چشمی بیاندازد. البته به ما که نه، به فرهنگ این دیار و سرزمینی که به آفرینشهایش افتخار میکنیم.
کنار بسترِ تبدار فرهنگ و هنر آرمیدهایم و منتظر پزشک حاذقی میمانیم تا پاشورهاش کند و او لبخندی بزند تا ما نیز قند توی دلمان آب شود و بگوییم چه خوب! زنده است و بار دیگر... 
اول از هر سخن مبعث پیامبر اکرم حضرت محمد(ص) را به تمام مسلمانان جهان به خصوص ملت همیشه بیدار ایران زمین تبریک عرض می نمایم.
شاید بپرسید چرا نام پیامبر را آورده ام. جواب ساده است ما از تاریخ باید بیاموزیم نه این که آن را به فراموشی بسپاریم.
همه ما به خوبی طلحه و زبیر را می شناسیم همان یاران واقعی پیامبر، حال چرا بحث این دو را به این روز مبارک ربط داده ایم، باید جوابش را از جناب رییس جمهور پرسید. 
مثل همیشه انتظار دوشنبه را میکشم تا از ره رسد. آری امروز دوشنبه است و طبق معمول بطرف نوشت افزاری مهیار قدم میزنم. نصیر را میگیرم و عرق ریزون به خانه بر میگردم.
عنوانها را، عکسها را، سر مقالهها را و نوشتههای کمرنگ و پررنگ که همه نشأت گرفته از دلهای پردرد است میخوانم. اشکها و لبخندها میخوانم. نصیر است دیگر، نمیشود سرسری گرفتش. چکیدهی تلاش شبانهروزی دست اندرکارانش میباشد و ارج نهادن بر ذره ذرهی آن. باری صفحهی اجتماعیاش را با تأمل و مکثی بیشتر چشم میدوزم. 
آن حضرت در حالی که در غار حرا، در حوالی مکه معظمه، به عبادت و نیایش می پرداخت، جبرئیل امین بر وی نازل شد و بر وی آیاتی از قرآن مجید را به عنوان طلیعه و آغاز کتاب هدایت و سعادت، بخواند و وی را به کسوت نبوت مفتخر ساخت.
حضرت محمد بن عبدالله بن عبدالمطلب (ص)، آخرین پیامبر الهی است، که برای هدایت بشر و راهنمایی دایمی انسان ها، از سوی پروردگار سبحان برانگیخته شد. نام مبارکش: محمد. در تورات و برخی از کتاب های آسمانی "احمد" نامیده شده است 
در ابتدا با شنیدن این خبر من هم مثل دیگر دوستان و همکاران نگران وضعیت پیش آمده در آموزش و پرورش بودم! اما این بار در دیاری که نیروهای گمنام اما پرتلاش و زحمتکش در آنجا به خدمت و تلاش مشغولاند.
خارک:
آری خارک دیاری آشنا اما غریب برای آنهایی که دستی در مسئولیت دارند! دیاری آشنا و رنج کشیده با هر دردی! که باید در وصف هر موضوعش رمانی غمانگیز نوشت.
اما اینبار از قرار معلوم قرعه به آموزش و پرورش افتاده است، تا متنی کوتاه از سر شناخت و دلسوزی بنویسم، 
1ـ آنها محکوم اند به تماشا کردن، کار دیگری نمی توانند بکنند. (پترهانتکه ـ داستان فروشنده دوره گرد)
تلویزیون و رسانه های جمعی ایران در رویکردشان به هنر و امر هنری، کاملن پوپولیستی عمل می کنند و با ایجاد فضا و اتمسفری (Sphere) از فریب ـ سرگرمی، "توده" را پای تلویزیون نگه می دارند و به زندگی و نظم مسلط بر آن جهت دهی می کنند.
تلویزیون وجهی «مونولوگ» و «تک گو» وار را در جامعه رواج می دهد تا افراد را اتمیزه و بدون ارتباط ارگانیک (اندام وار) با یکدیگر پرورش دهد. 
|