بیت‌المال / اموال دولتی میراث فرهنگی (3)

بیت‌المال / اموال دولتی میراث فرهنگی (3)
بخش نهم
تمدن کهن و غنی ایرانیان، معروفیت و اشتهار ایشان در زمینه‌های گوناگون هنر و معماری، دارا بودن فرهنگ هم زیستی و روابط اجتماعی و کشور داری و سایر آداب و سنن مردم این مرزوبوم، همواره و از قرون گذشته تاکنون مورد توجه و عنایت جهانیان بوده است. شاهکارهای بی‌نظیر و منحصر به فردی که در نواحی مختلف ایران به جای مانده، حاکی از نبوغ و خلاقیت خاص این مردم شریف و خلاق و خردمند است . آثار ارزشمندی که نظر جهانیان را به خود جلب نموده و باعث گردیده تا برخی از این گونه یاد‌گارها و مجموعه‌های تاریخی مانند

بیوتکنولوژی چیست؟

قسمت پایانی
بیوتکنولوژی ریشه در تاریخ دارد و تکوین آن از سال‌های بسیار دور آغاز شده و تا به حال ادامه یافته است.
در تقسیم‌بندی زمانی می‌توان سه دوره برای تکامل بیوتکنولوژی قائل شد:
1) دوره‌ی تاریخی که بشر با استفاده ناخود‌آگاه از فرآیندهای زیستی به تولد محصولات تخمیری مانند نان. مشروبات الکلی، لبنیات ترشیجات و سرکه و ... می‌پرداخت.
در شش هزار سال قبل از میلاد مسیح، سومریان و بابلی‌‌ها از مخمرها در مشروب سازی استفاده کردند. مصری‌ها در چهار هزار سال قبل با کمک مخمر و خمیر مایه نان می‌پختند. در این دوران فر‌آیندهای ساده و اولیه بیوتکنولوژی و به ویژه تخمیر توسط انسان به کار گرفته می‌شد.

اداره ارشاد و کتابخانه عمومی چغادک

در سال 82 بالاخره پس از بلاتکلیفی بلند مدت، ساختمان احداث شده کتابخانه عمومی چغادک ـ تنها مرکز فرهنگی شهر ـ افتتاح شد.
از سال 83 یکی از کارمندان اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی، به عنوان سرایدار در این ساختمان مستقر گردید.
از آن جا که کتابخانه‌های عمومی از اداره ارشاد جدا شد و زیر نظر نهاد کتابخانه‌های عمومی فعالیت نمود و سرایدار کتابخانه هیچ گونه تعهد در قبال حفاظت از کتابخانه نداشت و حتی هزینه آب و برق را نیز پرداخت نمی‌کرد ـ طبق قانون مسئول کتابخانه موظف به حراست از اموال کتابخانه می‌باشد ـ از سال 84 پیگیری‌های مسئول کتابخانه برای واگذاری سرایداری به کتابخانه عمومی آغاز شد.

دست‌نوشته‌های یک فهمیخته

بُنتوک

" بهترین نعمت خدا سلامتی است"... این حرف شهسوار در جواب احوال پرسی رفقایش جنب دکه‌ی همیشگی بازنشستگان است. شهسوار محض احتیاط یک چوب معمولی که معلوم نیست از جنس چیست،
به عنوان عصا در دست گرفته و با اتکاء به آن حرف می‌زند و بعضی وقت‌ها هم یک چرخی در هوا می‌دهد تا شاید با این عصا دوست شود و یار. احمدزاده یکی از کم حرف‌‌ترین بازنشستگان جمع آن جاست. اگر بگوییم در تمام عمرش یک کلمه حرف با هیچ بنی بشری نزده، پرت نگفته‌ایم. اصلاً احمد‌زاده لال مادر‌زاد است

نگاهی به تاریخ معاصر آبیاری و زهکشی استان بوشهر

تا قبل از سال 1317، آبیاری اراضی در استان بوشهر به صورت سنتی انجام می‌شد.
در سال 1317 بانک کشاورزی و پیشه و هنر ایران (بانک کشاورزی کنونی)، مأمور شد تا برای تأمین آب مورد نیاز منطقه شبانکاره بر روی رودخانه شاپور سدی بسازد.
با تشکیل بنگاه مستقل آبیاری در سال 1318 عملیات ساخت سد و شبکه آبیاری آغاز شد.
در سال 1320 ساختمان سد شبانکاره و قسمتی از شبکه آبیاری احداث شد ولی مشکلات ناشی از جنگ جهانی دوم و اشغال کشور توسط بیگانگان، مانع از تکمیل تأسیسات آبیاری شد.