 |
||||
|
|
||||
|
پیام احمد شاملوپیام احمد شاملو
به جلسهی یادبود مهدی اخوان ثالث به مناسبت نخستینسالگرد اخوان ـ شهریور 1370 باور نمیکنم امروز سالگرد درگذشت اخوانِ شاعر باشد، چون مرگِ شاعر را باور نمیکنم. اگر شاعر بمیرد، شعر میمیرد. همچنان که مردنِ چراغ، به سادگی مرگِ نور است، پس اخوانِ شاعر در نگذشته است. چون او، ـ یک کلام ـ در نگذشتنی است. جانش را نفس به نفس مایهی دستِ جاودانگیِ خود کرده، صدا به صدایِ ملت خود افکنده، مشعلش گذرگاهی چهل ساله از معبرِ تاریخیِ ما را تا قرنها بعد چراغان کرده، به عبارتی: مادهای ناپایدار به نیرویی پُر تپش مبدل شده است. ما همه در میگذریم. نه شِکوهای هست نه اعتراضی. اما او داربستِ بلندِ نام و مفهوم ملتی است که ماییم، پس به سوگش نمینشینیم. گرد هم آمدهایم تا نامِ بلندش را که هم اکنون تداعی کنندهی بخش عمیقی از فرهنگ ما شده است، حرمت بگذاریم. به او سلام میکنم. حضورش محسوس است، پیش پایش برمیخیزم. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
