 |
||||
|
|
||||
|
یادی از دکتر حسن علوییادی از دکتر حسن علوی
نوروز سال 1288 در حالی برهنه پا و نفس نفس خود را به کوچه های باریک بندر بوشهر می رساند که گروهی تفنگ به دست آمده بودند تا مردمان بوشهر را درس آزادی خواهی بدهند. ولی دارایی گمرک که ته کشید تفنگداران فهمیدند که بندری ها به این راحتی مشروطه خواه نمی شوند. پس سراغ بازارهای بسته رفتند شلیک های پی در پی و بی هدف و تاقه های پارچه ؛ بر باد می رفتند و کم کم مردم بوشهر نیز مشروطه طلب شدند آنها نیز تفنگ تهیه کردند بر پشت بامها رفتند و شب ها تا صبح بیدار ماندند. اما شب بیداری مردم و خالی شدن گمرک و بازار و انبار ها، سایه ها را از شهر تب آلود تاراند . آری خورشید بالا آمده بود و احرار با خورجین های پر به سوی دهاتشان خندان و نغمه خوان می رفتند ... . در یکی از همان کوچه های تب آلود بوشهر ۱۳۲۷ قمری مطابق ۱۲۸۸ سید حسن متولد شد تا سال 1300 خورشیدی درمدرسه سعادت بوشهر به تحصیل پرداخت و سپس برای ادامه تحصیل راهی انگلستان شد با تخصص چشم پزشکی در سال 1316 به ایران برگشت و در سال 1350 با رتبه استادی از دانشگاه تهران بازنشست شد مطب آن چشم پزشک حاذق تا اوایل 1370 در میدان فردوسی تهران کوچه علوی بر روی بیماران باز بود . دکتر علوی در تابستان 1328 یک سفر انتخاباتی به بوشهر و رودحله ، شبانکاره ، گناوه(حیات داود ) و لیراوی ( روستاهای حصار و لیلتین ) و بندر دیلم کرد . در دیداری که زمستان سال 1384 با این نماینده دوره شانزدهم مردم بوشهر و بنادرداشتم ایشان به نیکی ازرفتار و پذیرایی نصرا..خان حیات داودی و از وطن پرستی خوانین شبانکاره یاد نمود وپس از 50سال هنوز به خاطر داشت دیدار با امیرحسن خان امیرلیراوی و محمدعلی خان لیراوی و یک " حاجی " که شب در بندر دیلم نزد او اقامت کرده بود . چندی پیش از طریق یکی از دوستان با خبر شدم که دکتر علوی در 1385 برابر با 1427 قمری در گذشته است در مصاحبه ای که با ایشان داشتم به 3 چیز گفت افتخار می کنم : ۱- بوشهری هستم ۲- فرزند حضرت زهرا (س) هستم |
تاکنون هیچ اداره ارشادی از مطبوعات محلی استان شکایت نکرده ولی میتوان به صراحت گفت که اداره ارشاد در زمان شفیعی بیشتر از تمامی ادارات دیگر از مطبوعات محلی شکایت کرده و گزارش خلاف نوشته ولی به دلیل واهی بودن شکایت نامبرده به جایی نرسیده و همهی شکایتهایش در مرحلهی دادسرا مختومه شده است، بعد از به نتیجه نرسیدن شکایتهایش اقدام به «تذکر محرمانه» به دلایل واهی نموده و همچنین سوبسید سهمیه کاغذ که به طور سراسری به کل مطبوعات کشور تعلق میگرفت، از تعدادی از مطبوعات فعال استان محروم کرده است. بن کارت های کتاب خبرنگاران و مطبوعات را فقط به عدهای خاص دادند که بعضی از آنها در تمامی زندگیشان یک خبر تنظیم نکردهاند. برای تحت فشار قرار دادن و تعطیلی مطبوعات تمامی آگهی ادارات را در اداره ارشاد تجمیع و تعدادی از مطبوعات منتقد را از آن محروم کرده است. خلاصه بیش از یک سال و نیم است که ارشاد تمامی مزایا و کمکهای خود به مطبوعات را از نشریات مهم بوشهری دریغ مینماید و به نوعی نشریات بوشهری را تحریم نموده است.
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
