 |
||||
|
|
||||
|
یک گـزارش بـودار!یک گـزارش بـودار!
اغلب اوقات شبها ماشینهای جمعآوری زباله و کارگران شهرداری را دیدهایم. زحمتی که کارگران شهرداری (پاکبانها) میکشند شاید به چشم بعضیها نیاید. بعضیها نیز که حرفهای هستند زباله را "طلای کثیف" مینامند. به هر حال بیش از دو سال است که شهرداری، جمعآوری زبالهها را به پیمانکار و بخشی خصوصی سپرده و همین امر باعث به وجود آمدن یک سری مشکلات از قبیل بیمهی کارگران و نحوهی جمعآوری زبالهها شده است. اگر به ظاهر پاکبانها نگاهی بیندازید متوجه میشوید که دستکش و کفش مخصوص هم ندارند. به همین دلیل شهرداری مناقصه انجام داده و قرار است بحث جمعآوری زبالهها را به شکل جدیتری دنبال کند. در همین رابطه معاون اجرایی و خدمات شهری شهرداری میگوید: اغلب شرکتهایی که در این مناقصه شرکت کردند شرکتهایی بسیار ضعیف بودند. جالب این که شرکت پیک بهداشت (شرکتی که در حال حاضر با شهرداری قرارداد دارد) بالاترین قیمت را در مناقصه اعلام کرد. "عبدالخالق ماجدی" در ادامه میگوید: پیک بهداشت در شیراز بسیار موفق عمل میکند. دلیلش چیست؟ در کل شهر بوشهر دو ماشین بازو غلطان داریم که حداقل ده سال است که از رده خارج شدند، دو ماشین پرسی که یکی از ماشینهای پرسی جدید است. ما با این ناوگان داریم کار میکنیم.اما سازمان بازیافت شیراز در ابتدای سال 86 یک میلیارد تومان هزینه کرده است. ماجدی میگوید: شهرداری بوشهر 9 میلیون تومان بابت اجاره ماشین از صورت وضعیت شرکت پیک بهداشت کم میکند، در صورتی که 90 میلیون تومان برای شهرداری هزینه دارد، زیرا مرتب از کار میافتد، مرتب راهنمایی رانندگی لطف میکند و ماشینهای ما را توقیف میکند. ماشینهایی که 20 سال پلاک نداشتند حالا با تغییر مدیریت یادشان آمده ماشینها را بخوابانند. ماجدی بر شکل نظارت به کار هم اشاره میکند و میگوید: شهرداری منطقه یک که 20 درصد شهر را تحت پوشش قرار میدهد یک ناظر دارد. شهرداری منطقه دو نیز که 80 درصد شهر را تحت پوشش دارد یک ناظر دارد. ما مسئله را پیگیری میکنیم اما با این ماشینآلات انتظار معجزه نداشته باشید. ماجدی اضافه میکند: این شرکت هم سردرگم است، اداره کار نفسش را گرفته و تأیید صلاحیت به آن نمیدهد. این شرکت تأیید صلاحیت از سازمان اداره کار فارس دارد اما در بوشهر ندارد. "نصرا… اسدی" نیز در این رابطه میگوید: مطلبی را به استناد از صحبتهای استاندار در جلسه شورای شهر سالم میگویم. ناظری که وظیفهی نظارت داشته از هر کارگر ایرانی هزار تومان و از هر کارگر افغانی 2 هزار تومان پول گرفته است. وقتی عملکرد یک ناظر این گونه باشد چه توقعی میشود داشت! اسدی اضافه کرد: در همین شرکت یک کارگر بیش از200 هزار تومان حقوق میگیرد کارگر دیگر 136 هزار تومان ! با چه معیاری و چه اصولی، مشخص نیست. "امانا… شجاعی" میگوید: شورا کارش قانونگذاری است، شهرداری کارش اجراست. اگر ما وارد کار اجرا شویم یا این که شهرداری قانونگذاری کند کار را خراب میکنیم. "داریوش پوربهی" نیز میگوید: ما این همه هزینه میکنیم، قراردادهای میلیونی میبندیم اما یک ناظر نمیگذاریم که نظارت کند. با کسی تعارف نداریم، مسئلهی پیچیدهی نیست. اگر نظارت شود و کار را ارزیابی کنیم، نتیجهی کار خودمان مشخص میشود. اما شهردار بوشهر در این رابطه چه میگوید؟ زمانی که از ایشان پرسیدم از پیمانکار رضایت دارد یا نه، جواب داد: این که بگویم از عملکرد یک پیمانکار رضایت دارم یا خیر، نسبی است. اما اگر منظورتان این است که رضایت کامل دارم باید بگویم نه، زیرا برخی از وظایف که در تعهدشان بوده انجام نداده و بخشی از وظایف که انجام شده نیز ناقص است. "شاپور رجایی" در پاسخ به این سؤال که آیا یک روز به نشست با پاکبانان اختصاص میدهید تا مشکلاتشان را جویا شوید، گفت: در حوزهی شهرداری این کار را انجام دادهایم اما با پیمانکار هنوز این کار را انجام ندادهایم. دلیل دارد. در ابتدا باید عوامل ثابت مشخص شود. بعد از مشخص شدن عوامل، با پیمانکارها و هم با عوامل اجرایی نشست خواهیم داشت. شهردار بوشهر در رابطه با بدهی شهرداری به شرکت پیک بهداشت گفت: بدهی امروز نیست. در دوره ما حقوقشان پرداخت شده است. گفتنی است مبلغ بدهی در دو منطقه حدود 600 میلیون تومان است. |
تاکنون هیچ اداره ارشادی از مطبوعات محلی استان شکایت نکرده ولی میتوان به صراحت گفت که اداره ارشاد در زمان شفیعی بیشتر از تمامی ادارات دیگر از مطبوعات محلی شکایت کرده و گزارش خلاف نوشته ولی به دلیل واهی بودن شکایت نامبرده به جایی نرسیده و همهی شکایتهایش در مرحلهی دادسرا مختومه شده است، بعد از به نتیجه نرسیدن شکایتهایش اقدام به «تذکر محرمانه» به دلایل واهی نموده و همچنین سوبسید سهمیه کاغذ که به طور سراسری به کل مطبوعات کشور تعلق میگرفت، از تعدادی از مطبوعات فعال استان محروم کرده است. بن کارت های کتاب خبرنگاران و مطبوعات را فقط به عدهای خاص دادند که بعضی از آنها در تمامی زندگیشان یک خبر تنظیم نکردهاند. برای تحت فشار قرار دادن و تعطیلی مطبوعات تمامی آگهی ادارات را در اداره ارشاد تجمیع و تعدادی از مطبوعات منتقد را از آن محروم کرده است. خلاصه بیش از یک سال و نیم است که ارشاد تمامی مزایا و کمکهای خود به مطبوعات را از نشریات مهم بوشهری دریغ مینماید و به نوعی نشریات بوشهری را تحریم نموده است.
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
