 |
||||
|
|
||||
|
به خیلِ مهربانِ "نصیریان"به خیلِ مهربانِ "نصیریان"
غمی جانکاه، غمی که از اکنون تا نهایتِ عُمر همراهم گردیده است، درونم را سخت و سمج میکاود. آن قدر که تمام زوایای روشنی را که برای خود ساختهام، در لعابی سیاه فرو برده است. با این وجود، این غم شریک شده در مابقی حیات، مانع هرگز نخواهد شد تا مرا از خیلِ مهربانِ "نصیریان" غافل نماید. نام "مادر" همیشه جوان است و این مادرِ جوان دل و خوش فهم من بود که همیشه با دیدن تصویر من در صفحات وزین و بدیع " نصیر" به شوق و شعف زمزمه میکرد، زمزمهای شاید بدین معنا که: خدا قوتشان بدهد. .... و براستی و با صداقت تمام میخواهم بگویم: خدا قوت بدهد به حاج حسن لاوری، به استاد حسن زنگنه، به مرتضی زندپور بزرگوار و صمیمی، به امید غضنفر عزیز، به الگوی معرفت و اخلاق عبدالرحمن برزگر عزیز و فرزند هنرمندم ندا کلبعلی، به همهی اصحاب نصیر، به جوانهای سرشار از فکر و فاضلان کم سن و سالی که فراتر از بزرگیهای مشخص شده و صاحب مرز و حدود، تولید اندیشه مینمایند، به انسانهای خوبی که فرهیختهاند: خدری، خوئینی، شیخیشتان، جوهری، رکنی و به مجید بحرینیِ هنرمند و به حسن غریبی عزیز و حتا به "عمو حیدر" که صفای بیکران محفل پاک "نصیر" است، خدا قوت و نصرت بدهد، به همهی مجموعهی نصیر که بخشی مهم از هویت دیار ماست. "نصیر" ده ساله شده است. نقدهای من راجع به نصیر، ناچیز و جزییست، اما ستایش من از تیم فکری و تولیدی آن در این فرصت کوتاه و این مطلب کوتاهتر و این حال خاص مقدور نیست. همین که عزیزان نصیر به من اجازه دادهاند تا تبریک خالصانهام را نثارشان نمایم و آرزو کنم که این جریدهی وزین، همراه با جمع شریف گردانندگانش پایا و برقرار بماند، خود غنیمتیست. دوستان؛ درود بیکرانم را پذیرا باشید. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
ـ ظرف چند روز گذشته تعدادی از بوشهریها که از اقدامات همقطارانشان در تهران و یزد و سایر جاها با اطلاع شده دست به کار شدهاند تا یک نیروی داوطلب را تشکیل دهند.
