 |
||||
|
|
||||
|
گفت و گو با قدرت ا... رحیمی فعال سیاسی :اصلاحات و اصلاحطلبی انحصاری نیستگفت و گو با قدرت ا... رحیمی فعال سیاسی :
اصلاحات و اصلاحطلبی انحصاری نیست چه تعریفی از اصلاحات دارید؟ ـ اصلاحات یعنی از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب رسیدن. گر چه هر کسی تعریفی از وضعیت مطلوب دارد. به نظر شما علت شکست اصلاحطلبان دوم خردادی چه بود؟ ـ معمولاً ما وقتی تاریخ فعالیتهای سیاسی احزاب در ایران را مطالعه میکنیم، درمییابیم که تمامی تلاشهای حزبی به فعالیتهای سیاسی مقطعی ختم میشده است. خاستگاههای اندیشهای و پایدار در آنها کم مشاهده میشود. شاید یکی از عوامل مهم شکست احزاب در ایران به ویژه در جریان اصلاحطلبی، فقدان یک شالودهی علمی و هدفمند قوی بوده است. مسئلهی دوم این که به علت ورود نخبگان احزاب سیاسی به چرخهی قدرت، مردم احزاب را جزیی از بدنهی دولت و ساختار اجرایی میدانند و به محض این که یک جریان سیاسی از چرخهی حکومتی حذف شد، اقبال عمومی مردم هم کم میشود و این بر میگردد به فرهنگ حاکم بر جامعهی ما که هیچگاه احزاب فرصت پیدا نکردهاند نهادینه شوند. به دنبال همین مسئله، احزاب در ایران و به ویژه در دوران حاکمیت اصلاحات بیش از این که نماد وحدت باشند، نماد تضاد و جدال گروهی و باندی شدهاند. مسئلهی مهم دیگر متغیر بودن جهت سیاسی افراد بوده است که این حرکتهای زیگزاگی را در بوشهر هم به وفور دیدهایم. این نوع عملکرد باعث بدگمانیهای زیادی بین مردم و حتی چهرههای شاخص سیاسی شده و بیاعتمادی عمیقی را به وجود آورده است. شما وقتی به نخبگان سیاسی جامعه حتی در خود استان بوشهر نگاه میکنید، میبینید توافقات فکری و تئوریک دارند اما تضادهای عملکردی زیادی هم به نمایش در میآورند. علت را در چه میدانید؟ ـ ببینید، در ایران احزاب از بالا به پایین شکل میگیرند و متأسفانه شیوه هرمی است. قدرت حزبی از بالای هرم به پایین منتقل میشود و عملاً قشر میانی و پایین هرم اختیار عمل بسیار کمی دارند و این موضوع، وابستگیها را به بالا بیش از پیش میکند. اگر کنگرهای هم برگزار شده باز لابیها از بالا به پایین اجازهی حضور بدنه جامعه را نداده است. این بزرگترین عامل شکست احزاب است. احزاب به جای این که با عضوگیری، نمایندهی قشری از اقشار اجتماعی باشند، گروهی هم مسلک هستند که در پی منافع گروهی و شخصی خودشان میباشند. در گروههای سیاسی معمولاً روابط بر اساس دوستیها، رفاقتها و به شکل قبیلهای و باندی تعریف میشوند نه بر اساس چهار چوبهای رفتاری حزبی و به صورت عقلانی، به همین دلیل هم احزاب در رسیدن به قدرت موفق بودهاند، اما در حفظ قدرت ناکام ماندهاند. نظر شما در مورد "حزب اعتماد ملی" که در ائتلاف شرکت ندارد چیست؟ ـ البته من عضو حزب اعتماد ملی نیستم، اما به نظر من جناب آقای کروبی یک حرف منطقی میزنند و میگویند ما 18 گروه بودهایم در جریان اصلاحات بالاخره در چرخهی قدرت سیاسی شکست خوردیم و قوههای مجریه و مقننه را از دست دادیم. در باز خوانی علت این شکست، بحث همه و هیچکس است. همه بودهاند، اما هیچ کس خودش را مقصر نمیداند. حال اگر حزبی وارد عرصهی سیاسی شود، عضوگیری کند و در چرخهی قدرت وارد شود ولو با چند رأی محدود، فردا پاسخگو میباشد. اما اگر رفتارهای حزبی و تئوریهای حزبی تعریف نشود، همان میشود که تعداد معدودی در تهران برای کل کشور تصمیم میگیرند و انتقاد نمیپذیرند. من نمونههای زیادی را حتی در استان خودمان سراغ دارم که بیان آن فعلاً مشکلی را حل نمیکند. برای حل اختلاف موجود چه راهحلی دارید؟ ـ سؤال جالبی است. البته اختلاف سلیقه است. اگر در کار سیاسی، افراد صداقت و اعتماد نسبت به هم نداشته باشند، نمیتوانند کار گروهی انجام دهند. درست مثل اعضای یک خانواده، در خانواده اگر اعتماد به همدیگر نباشد سریع از هم میپاشد و اگر اختلاف هم شروع شد به این سادگی قابل حل نیست، مگر این که به نحوی اصلاح رفتار شود که طرف مقابل احساس کند با او با صداقت رفتار میشود. من فکر میکنم این گونه افراد ورود به حزب را وسیلهای میخواهند برای رسیدن به قدرت چند روزه و گذرا. در همین بوشهر ما به دوستان هم فکر عرض کردیم برای ائتلاف اول شما مشخص کنید چه چیزی را میخواهید اصلاح کنید. شفاف به مردم بگویید ما میخواهیم در چهار چوب همین نظام و همین قانون اساسی که میثاق بین مردم و حکومت است کار سیاسی کنیم. حال ممکن است اشکالاتی هم وجود داشته باشد. این اشکالات چیست؟ شفاف به مردم بگوییم، بگذاریم مردم انتخاب کنند. اگر شکست هم خوردیم بپذیریم. توهین به مردم نکنیم. من از این سخن بعضی که در انتخابات ریاست جمهوری گفتند مردم به خاطر آن 50 هزار تومان به آقای کروبی رأی دادهاند را توهین به مردم میدانم. چگونه است که برای رسیدن به اهداف سیاسی خودمان مردم را با هوش و فهیم خطاب میکنیم اما در این جا نابخرد. این گونه رفتارها را باید اصلاح کنیم. امروز دیگر نمیتوان با رفتارهای دوگانهی سیاسی، کلاهی برای خود دوخت. نیروهای سیاسی به این بلوغ فکری رسیدهاند که دیگر نردبان نباشند. اگر کسی پایتختنشین شد یا به واسطه مردم به کرسی قدرت نشست نشانه برتری او در تمام زمینهها نیست نباید ما با دیگران قیم مآبانه برخورد کنیم و خود را قیم همه نیروهای سیاسی بدانیم. این نوع رفتارهای دگماتیستی دیگر قابل پذیرش نیست. راه حل هم همان صداقت در گفتار و نیک رفتاری و نیک اندیشی است. برای رسیدن به تفاهم و وحدت به عنوان یک هدف و مهم استراتژیک باید رفتارها را تغییر دهیم نه این که نگاه کنیم کدام جریان سیاسی احتمال ورود به عرصهی قدرت را دارد بعد دو دستی بچسبیم و وقتی هم به قدرت رسیدیم رفتارهای دیگری داشته باشیم. آیا شما با گروههای اصلاحطلب هستید؟ ـ این سؤال خیلی انحرافی است. وقتی ما میگوییم "گروه" باید شفاف به مردم گفته شود این گروه کدام است؟ اعضای آن چه کسانی هستند؟ چگونه انتخاب شدهاند. تا مشخص شود پشت قضیه چیست. اصلاحات و اصلاحطلبی انحصاری نیست. خیلی از افراد جامعه هستند که اندیشههای مثبت و خوبی دارند، انسانهای خوش فکری هستند اما چون با ما نیستند بر ما هستند و باید حذف شوند. این یعنی قیم مآبانه برخورد کردن. با تعدادی از گروههای سیاسی خط امام چهار چوبی را برای خودمان تعریف کردهایم. تبلور این قضیه در انتخابات ریاست جمهوری، دفاع از آقای کروبی بوده است. بدون حساب و کتاب هم وارد آن جریان نشدیم. ما دنبال یک اندیشه بوده و هستیم. حال ممکن است نقائصی هم وجود داشته باشد که باید اصلاح شود. ما میخواهیم به صورت شفاف چهار چوب فکری خودمان را به مردم ارائه کنیم، مردم هم هر تصمیمی گرفتند ـ چه موافق و چه مخالفـ برایمان قابل احترام است. ما نمیخواهیم دوگانگی در گفتار و رفتار داشته باشیم. میخواهیم با مردم شفاف باشیم. من دوست دارم در چهارچوب قانون حزبی، گروههای سیاسی هم فکر با صداقت بنشینند، برنامهریزی کنند، کار سیاسی نمایند و به اطلاع مردم هم برسانند. اما این مسئلهی مهم با رفتارهای دوگانه نمیشود، این که ما چند نفر جمع شویم و در یک محفل بدون این که مردم بدانند تصمیم سازی کنیم و سعی کنیم بر دیگران تحمیل نماییم درست نیست. مردم باید بدانند گروههای سیاسی نامشان چیست؟ چند نفرند و نام آنها چیست؟ چگونه انتصاب شدهاند؟ هدفشان چیست؟ در قبل چه رفتارهایی داشتهاند؟ چه اشکالی دارد اگر ما در رفتارهای سیاسی گذشته و حتی حال اشتباهاتی داشتهایم به اطلاع مردم برسانیم و بگوییم سعی میکنیم و قول میدهیم این اشتباهات تکرار نشود. امیدوارم مشی صداقت در گفتار و رفتار، مشی جدی تمام نیروهای سیاسی که حوزهای بسیار پر پیچ و خم است قرار گیرد تا شاهد جامعهای اسلامی، پویا، آباد و آزاد باشیم. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
