 |
||||
|
|
||||
|
مقایسهی دیدگاهها و نگرشهای دو جریان عمدهی سیاسی کشورمقایسهی دیدگاهها و نگرشهای دو جریان عمدهی سیاسی کشور
در عرصهی سیاسی ایران، دو جریان عمدهی سیاسی یعنی جریان راست (اصولگرا) و جریان چپ (اصلاح طلب) فعال هستند. هر یک از جریانهای فوق در درون خود به طیفهای میانه رو، تندرو، سنتی و … تقسیم میشوند ولی دیدگاهها و نگرشهای کلی تمام طیف های یک جناح تقریباً یکی است. همین تفاوت در نگرشها و دیدگاهها باعث به وجود آمدن دو جریان شده است و برنامهها و سیاستهای دو جناح را از هم منفک نموده است. در این جا مقایسهی اجمالی از اختلاف دیدگاه و نگرش دو جناح داریم: حوزهی اقتصادی: دیدگاه جناح راست (اصولگرا، محافظهکار): اقتصاد باید تحت کنترل دولت باشد. ورود نهادهای دولتی به تصدیگری اقتصادی مثل آستان قدس رضوی، سپاه، بسیج و … حتی با امتیازات ویژه بلا مانع است. ورود سرمایههای خارجی به ایران باعث خدشه دار شدن ارزشهای انقلاب توسط خارجیان میشود. حمایت دولتی از اقشار آسیبپذیر به وسیله کمیته امداد امام (ره) بهترین روش است. برخی نهادها و سازمانها بایستی از مالیات و عوارض گمرکی و … معاف شوند چون وابسته به حاکمیت هستند. دیدگاه جناح چپ (اصلاحطلب، روشنفکر): اقتصاد باید مبتنی بر بازار آزاد باشد. دولت فقط در امور زیر بنایی سرمایهگذاری کند (مثل مسائل پژوهشی، راهسازی و …)، 80 درصد اقتصاد به بخش خصوصی واگذار شود و امتیازات اقتصادی نهادهای حکومتی لغو شود. ورود سرمایهی خارجی مفید است و بایستی زمینهها اجتماعی و سیاسی آن فراهم شود. بهترین روش جهت حمایت از اقشار آسیبپذیر به وسیله بیمههای اجتماعی است . حوزه ی سیاسی: دیدگاه جناح راست (اصولگرا، محافظهکار): سیاست باید متمرکز و در دست خودیها باشد. انتخابات بایستی توسط عوامل خودی کنترل شود تا منتقدان وارد قدرت نشوند، حکومت و برخی حاکمان آسمانی هستند، هیچ کس حق ندارد آنها را نقد کند، حکومت نباید پاسخگو باشد، برخی دستگاههای حکومتی باید در اختیار خودیها باشند، نهادهای مدنی مثل احزاب برای رشد و توسعهی کشور ضروری نیستند، همهی فعالین سیاسی نمیتوانند حزب تأسیس کنند، اعتراض و تجمعات مسالمت آمیز گروههای خودی بلامانع است، آزادی بیان و پس از بیان برای منتقدان و مخالفان مورد قبول نیست و مخالفان حق انتقاد و اعتراض ندارند، آزادی مخصوص موافقان ماست و مخالفان ما حق انتقاد و تحلیل برنامههای ما را ندارند. حق همیشه با ماست و منتقدان ما از عوامل بیگانه هستند و توطئه چینی میکنند، زنان شایستگی ورود به برخی مسئولیتها را ندارند. دیدگاه جناح چپ (اصلاحطلب، روشنفکر): سیاست متعلق به همهی شهروندان است و همهی جناحها حق شرکت در انتخابات آزاد را دارند، قدرت باید در دست نخبگان جناحهای مختلف در چرخش باشد، شفافیت سیاسی باعث کاهش فساد سیاسی میگردد. فساد سیاسی در رأس همهی فسادها قرار دارد، همهی شهروندان خودی هستند، حکومت و حکمران زمینی بوده و قابل نقد هستند، سیاستمداران پس از دو دوره انتخاب شدن بایستی بازنشسته شوند، آزادی احزاب و بیان باعث رشد جامعه و کاهش فساد میگردد، اعتراض و انتقاد نامحدود، حق مسلم شهروندان است، مخالفان باید در آزادی کامل باشند و امنیت آنان توسط حاکمیت تضمین شود، تئوری توطئه سازی برای حذف مخالفان است، شهروندان حق دارند از طریق انتخابات آزاد، قوانین و مقررات را اصلاح نمایند، حق همیشه با کسیست که حق میگوید، زنان از شایستگی لازم برای قبول هر مسئولیتی برخوردار هستند و عدالت جنسیتی باید برقرار شود. حوزهی اجتماعی: دیدگاه جناح راست (اصولگرا، محافظهکار): حکومت میتواند به حریم خصوصی مردم وارد شود و دیدگاههای حکومتی باید فراگیر و لازم الاجرا گردد، رشد جمعیت بلامانع است و خدا روزی همه را میدهد، حمایت از فقرا توسط کمیتهی امداد صورت گیرد، توزیع ثروت توسط کمیته امداد و صندوقهای حمایتی باشد، کیفیت زندگی مردم مهم نیست، فعال شدن مراکز توریستی باعث کمرنگ شدن ارزشها میشود، فقر نوازی و فقر ستایی از وظایف سیاستمداران است. دیدگاه جناح چپ (اصلاحطلب، روشنفکر): حریم خصوصی مردم مثل انتخاب پوشش محترم است و دولت حق دخالت در حریم مردم را ندارد، رشد جمعیت باید مهار شود زیرا امکانات کشور کم است، باید جلو فقیر شدن مردم گرفته شود و تولید ثروت ملی افزایش یابد، حمایت از اقشار آسیب پذیر از طریق بیمههای اجتماعی باشد، کیفیت زندگی و درآمد سرانهی مردم را بایستی بالا برد و مراکز توریستی را در کشور فعال کرد. برنامهریزی برای ریشهکنی فقر از وظایف سیاستمداران است. حوزهی فرهنگی: دیدگاه جناح راست (اصولگرا، محافظهکار): نقد برخی افراد جرم است و انسانها باید مطیع و بله قربان گو باشند، رسانهها باید در کنترل دولت باشند و تنها خودیها میتوانند از رسانههای حکومتی استفاده کنند، ارزشهای دینی همان چیزی است که ما میگوییم و مساجد و نماز جمعهها مخصوص جناح ما هستند، دین با دمکراسی سازگاری ندارد و لیبرالیسم غربی تهدید ارزشهای دینی است، روشنفکری دینی معنی ندارد و مراجع تقلیدی که با گرایشات جریان راست همسو نباشند نمیتوانند از رسانههای حکومتی مثل تریبون نماز جمعه استفاده کنند. دیدگاه جناح چپ (اصلاحطلب، روشنفکر): باید نقد آزادانه صورت گیرد و جوانان شجاع و پرسشگر تربیت شوند، رسانهها باید آزاد باشند و صدا و سیما نیز به همهی گروهها و گرایشات برنامه اختصاص دهد، خصوصی شدن صدا و سیما بلامانع است، از ارزشهای دینی نباید برای مقاصد جناحی استفاده شود، مساجد و نماز جمعهها مخصوص همهی گرایشات سیاسی و مذهبی است، دین با دموکراسی سازگار است و لیبرالیسم غربی تهدیدی برای دین نیست، بلکه رهبران مذهبی بایستی برای سازگاری فرهنگ اسلام و غرب کوشش نمایند. سایر حوزهها: دیدگاه جناح راست (اصولگرا، محافظهکار): قانون اساسی را فقط ما تفسیر میکنیم و برخی نهادها مثل شورای نگهبان، قوهی قضاییه و صدا و سیما فقط در اختیار جناح راست باشد، ایران متعلق به کسانی است که ارزشهای جریان راست را قبول کنند، اقلیتهای مذهبی حق ورود به برخی نهادهای حکومتی ندارند و نمیتوانند مراکز مذهبی تأسیس کنند، زنان اقلیت مذهبی باید حجاب اسلامی را رعایت کنند، برابری حقوق زن و مرد غیر ممکن است. سیاست خارجی بایستی بیشتر با حمایت از گروههای غیر رسمی و حکومتهای غیر منتخب مثل سوریه همراه باشد. دیدگاه جناح چپ (اصلاحطلب، روشنفکر): قانون اساسی بایستی توسط یک شورای متشکل از نمایندگان جناحهای مختلف تفسیر شود تا از آن سوء استفادهی جناحی نشود، نمایندگان تمام گروهها در نهادهای حکومتی حضور یابند، ایران متعلق به همهی ایرانیان است، اقلیتهای مذهبی بایستی از منظر حقوق شهروندی با شیعیان برابر باشند و رعایت حجاب و ارزشهای مذهبی اسلامی توسط اقلیتهای مذهبی اجباری نیست، زن و مرد بایستی حقوق برابر داشته باشند، سیاست خارجی بایستی تنشزا و براساس مصالح ملی باشد و بیشتر به سمت کشورهای دمکراتیک گسترش یابد. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
