Nasir Boushehr Logo
 
جستجو:
 
سخن مدیر مسئول
سخنی با هیجدهمین استاندار بوشهر
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
ضمن خیر مقدم و تبریک مسئولیت جدید مطالبی را با ایشان در میان گذاشته و انتظار دارد
که بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی و صرفاً برای رشد، توسعه و پیشرفت استان مد نظر قرار گیرد.

1ـ موقعیت استراتژیک مهم و با اهمیت استان بوشهر بارها و بارها تکرار شده و خسته از این تکرار ملال آور، ناگریز برای اطلاع استاندار جدید
[ 30/4/1387 ] [ ادامه ]

اوضاع و احوال بوشهر
اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
”بالیوز“ انگلیس در بوشهر
قسمت صد و هفتاد و پنجم
4ـ در روز یازدهم یک ایستگاه قرنطینه در مشیله تأسیس گردیده تا هر کسی را که بخواهد در کرانه‌های دورافتاده پیاده شود و آنگاه بکوشد از راه خشکی وارد بندر گردد به دام اندازد.
تا روز نوزدهم، شانزده مورد ابتلا به طاعون همراه با سه مورد مرگ و میر در جزیره‌ی قرنطینه رخ داده است. در روز هیجدهم از دولت ایران دستوراتی دریافت گردیده
[ 19/8/1387 ] [ ادامه ]

آلبوم عکس


ليگ فوتبال استان بوشهر -بازي سايپا برازجان وگاز جم


 

جدالی که به شعر می‌رسد

جدالی که به شعر می‌رسد


"داریوش غریب‌زاده" پیشکسوت سینمای بوشهر باز هم افتخار بزرگی با خود به شهرمان آورد. افتخاری که اگر چه امروز به خوبی درک نمی‌شود ولی در آینده جزیی از دفتر فرهنگ‌ساز این خطه‌ی خواهد شد.
فیلم "بومرنگ" برنده‌ی جایزه‌ی بهترین فیلم در بخش فیلم‌های تجربی بین‌الملل جشنواره‌ی فیلم کوتاه تهران شد. در این‌جا لازم می‌دانم در مورد "فیلم تجربی" توضیح مختصری بدهم. فیلم تجربی، نه به عنوان اولین تجربه‌ی کارگردان و یا خارج از مقوله‌ی فیلم‌های حرفه‌ای بلکه فیلم تجربی در جهان سینما این‌گونه تعریف می‌شود که در زمانه‌ی خود تجربه‌ای تازه به شمار می‌آید و یا جزء هنر آوانگارد زمانه‌ی خویش محسوب می شود.
فیلم بومرنگ، قصه‌‌ی کودکی ست که با پای خود مشغول صید ماهی است . در واقع روایت انسانی است که راز بقای خود را در جدال با طبیعت خشن پیرامونش به نمایش می‌گذارد، جدالی که به شعر می‌رسد، خشونتی که امید می‌بخشد، ضعفی که اقتدار می‌آفریند.
فیلم بومرنگ، شیوه‌ی روایت خود را به صورت پلکانی و محدود به تصویر می‌کشد و از این طریق پرسش و تعلیق می‌آفریند، پرسشی که با نماهای بسته آغاز می‌شود. نماهای بسته‌ی پا از زوایای مختلف ارائه می‌شود و تا پایان فیلم هیچ وقت چهره‌ی کودک، نمایان نمی‌شود. تنها نمای باز از کودک نمای پایانی فیلم است که او آرام آرام وارد کادر شده و به اعماق تصویر می‌رود و در این لحظه، مخاطب ناگهان غافلگیر می‌شود که کودک از داشتنِ دست محروم است. ریتم فیلم چنان خوب انتخاب شده که همچون یک سمفونی از یک پیش درآمد آرام با سوت زدن کودک شروع می شود و با ضربه‌ی ناگهانی سرعت می‌گیرد و حتی برای برجسته کردن سرعت در قسمت جدال کودک با ماهی بزرگ از دو واریاسیون با سکوتی در بین آنها استفاده می‌کند و در انتها به سکوتی دیگر و کند شدن ریتم می‌انجامد. انتخاب چنان ریتمی، از شناخت و آگاهی تدوین‌گر فیلم از زبان موسیقیایی آن نشأت می‌گیرد.
در فیلم "بومرنگ" به جز کودک و ماهی، عنصر سومی نیز وجود دارد؛ "لاک‌پشت" داریوش غریب‌زاده که سال‌های زیادی‌ست نمادی از خودِ او محسوب می‌شود که مدام شکل عوض می‌کند. لاک پشت در فیلم بومرنگ کامل کننده‌ی زبان فیلم است. لاک پشت که ناخواسته درگیر جدال انسان و پیرامونش می‌شود و رفته رفته محتوای فیلم را رقم می‌زند. لاک پشت همچون کودک مدام تقلا می‌کند که از وضعیت نابهنجار محیط رهایی یابد. انتخاب لاک‌پشت در فیلم بومرنگ، قصه را هزاران بار سینمایی‌تر کرده است.
در آخر باید به آهنگساز فیلم آقای "فائقیان" نیز تبریک گفت که با ساخت موسیقی مناسب، احساس ضرباهنگ فیلم را چنان برجسته کرده است. ترکیبی از دو شیوه‌ی موسیقی فیلم در بومرنگ، ریتم و هیجان را هر کدام جداگانه تقویت می‌کند. فیلم بومرنگ مُهری‌ست برسند توانایی فیلم‌سازان بوشهر.