 |
||||
|
|
||||
|
نمره ی نعیم 20 بود!!!نمره ی نعیم 20 بود!!!
شمارهی پیراهن "نعیم" در زمانی بازیگریاش 2 بود، از چهار بازی برای شاهین پارس جنوبی بوشهر 2 امتیاز کسب کرد، زمانی که در پرسپولیس دو پینگ کرد 2 سال از حضور در میادین محروم شد و روزی که جهت گزینش خدمت آقایان رسید نیز پیراهنش 2 جیب داشت، همه ی این ها علاقه ی نعیم به 2 را نشان میدهد! روزی که از مهندس "دمشقی" در خانهی مطبوعاتپرسیدم: تا هفتهی چندم از "نعیم" حمایت میکنید؟ ابرویی بالا انداخت و با لبخند پاسخ داد: ما از ایشان حمایت کامل میکنیم!!! …بگذریم؛ فصل، فصل خوبی است و سرما بیشتر شده و کمی سوزناکتر. کاش در این فصل سرما جهت گزینش مربیان اقدام مینمودیم که لااقل پیراهن آستین کوتاه و یقهی باز آنها بهانهای برای دگماتیستهای گزینشگرِ ما نباشد. دوستان؛ نمرهی نعیم از دید طرفداران چیزی بیش از صفری بزرگ نبود و ما به خاطر علاقه ی ایشان به عدد 2، صفر کله گندهای جلو 2 ایشان میگذاریم تا در نهایت 20 نمره ی نهایی نعیم و آورندگانش باشد!!! آری، نعیم رفت و نعیم آورندگان ماندند و تیم شاهین پارس جنوبی بوشهر! باید دید مربی آینده با چه معیاری مشخص میشود، پیراهن آستین بلند یا کوتاه؟! گویا کارتلهای نفتی در مدیریت هیچ کارهاند. راستی… آن آکادمی کذایی فوتبال با مدرسانی از آژاکس و میلان و … که قول داده بودند چه شد؟ باید با جوان گرایی ارزش افزوده ای بیش از پیش در تیم محبوب مان داشته باشیم و بگوییم و بنویسیم که در اندیشهی مدیریت حرفهای با چنین هزینههای سنگین، حداقل چشممان را باز کنیم و ببینم "لوکابوناچیچ" مربی سپاهان اصفهان باکت و شلوار و کراوات در مسابقات حاضر میشود و شخصیتش ارزش و اعتباری برای سپاهان است و "علی دایی" را در مراسم قرعه کشی جام جهانی افریقا با لباس رسمی و کراوات دیدیم . آیا مدیر عامل و هیأت مدیرهی سپاهان و یا مسئولین ورزش ایران زیر سؤال رفتند؟! معیار و ملاک برای مربی تیم نه آستین کوتاه است و نه کت و کراوات! جناب مهندس دمشقی؛ گر چه شما از تجربیات پیشکسوتان (حتی آنها که در هیأت مدیره بودند) استفاده نکردید ولی حضور "نعیم" و تجربه ی تلخ ایشان درس بزرگی برای مدیریت فعلی شماست. همان طور که میدانید توفیق خدمتگذاری پایدار و مادامالعمر نیست و میتوانید در لباس مقدس خدمت با خاطرهای خوش اثری ماندگار در تاریخ ورزش بوشهر به جای بگذارید. |
تاکنون هیچ اداره ارشادی از مطبوعات محلی استان شکایت نکرده ولی میتوان به صراحت گفت که اداره ارشاد در زمان شفیعی بیشتر از تمامی ادارات دیگر از مطبوعات محلی شکایت کرده و گزارش خلاف نوشته ولی به دلیل واهی بودن شکایت نامبرده به جایی نرسیده و همهی شکایتهایش در مرحلهی دادسرا مختومه شده است، بعد از به نتیجه نرسیدن شکایتهایش اقدام به «تذکر محرمانه» به دلایل واهی نموده و همچنین سوبسید سهمیه کاغذ که به طور سراسری به کل مطبوعات کشور تعلق میگرفت، از تعدادی از مطبوعات فعال استان محروم کرده است. بن کارت های کتاب خبرنگاران و مطبوعات را فقط به عدهای خاص دادند که بعضی از آنها در تمامی زندگیشان یک خبر تنظیم نکردهاند. برای تحت فشار قرار دادن و تعطیلی مطبوعات تمامی آگهی ادارات را در اداره ارشاد تجمیع و تعدادی از مطبوعات منتقد را از آن محروم کرده است. خلاصه بیش از یک سال و نیم است که ارشاد تمامی مزایا و کمکهای خود به مطبوعات را از نشریات مهم بوشهری دریغ مینماید و به نوعی نشریات بوشهری را تحریم نموده است.
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
