زنبور عسل

زنبور عسل



از قدیم الایام حس برتری جویی و قدرت طلبی در میان آدمیان وجود داشته. این حس از زمانی آغاز شده که هنوز حرفی از فوتبال و دیگر رشته‌های

ورزشی نبوده. حتی در زندگی ساده آن زمان‌ها هم قوم‌ها و قبیله‌های مختلف تلاش برای حاکمیت بر دیگران و سرزمین‌های خود داشتند و به عبارتی نیت آنها به برتری جویی، قدرت طلبی و شکست طرف مقابل بود و در گذران ایام، رشته‌های ورزشی به نوعی مسالمت‌آمیز در پی جنگ‌ها به وجود آمد و هواداری شکل گرفت. در حقیقت فوتبال هم به نوعی جنگ تلقی شده و امتیاز گیری و فتح دروازه حریفان بهای کشورگشایی را دارد. در زمان «مادها» «آشوری‌ها»، «سومری‌ها» و کلدانی‌ها، یکی یکی در پی پیروزی بر یکدیگر بودند سپس به جای قبیله‌ها، کشورها، استان‌ها و باشگا‌ه‌ها رقابت را در زمین فوتبال ادامه دادند. تا به امروز که هواداری و پیروزی‌های باشگاهی تمامی آمال و آرزوهای آنها در این مسئله شده است و با پیروزی‌های پی در پی و متوالی محبوبیت و عشق در دل هواداران به تیم‌ها شکل گرفت. هواداری و ابراز احساسات از شهر، تیم و باشگاهی جهت اثبات هویت و نشان دادن غیرت آنها به حساب آمده و می‌خواهند در مقابل حریف کم نیاورند به ویژه که این رقابت نزد تیم‌های نزدیک به هم و رقیب چه استانی، شهری و باشگاهی باشد که «دربی» را به وجود آورده. مدیران و سران باشگاه‌ها هم برای پیروزی در میادین به وجود هواداران محتاج‌اند. اما وقتی که موفق نمی‌شوند و ضعف آنها نمود پیدا می‌کند و اعتراض به سوء مدیریت آنها می‌شود دوست دارند که سر به تن هواداران نباشد! درست مانند وجود نشریات، مطبوعات و خبرنگاران که چون عکس بزنند و تعریف و تمجید کنند مفید، و در غیر این صورت مخرب نامیده می‌شوند. در کشورهای صاحب فوتبال مثل ایتالیا و در شهر میلان چندین کلوپ برای هواداران به وجود آمده که محل تجمع آنها و بازنشسته‌هاست ضمن این‌که خانه دوم آنها محسوب می‌شود. چای و قهوه می‌خورند، روزنامه مطالعه می‌کنند و تلویزیون تماشا می‌نمایند و برنامه‌ریزی برای هواداری‌ هماهنگ، در ایتالیا به گونه انجام حرکات موزون، در آرژانتین با ریختن کاغذ پاره‌های رنگی به درون زمین و در کشورهای ژاپن و کره با پوشیدن پیراهن یک شکل به رنگ پیراهن باشگاه و گرفتن تکه چوب‌های کوتاه و زدن آنها به یکدیگر شکل می‌گیرد. اما در کشور ما و بالاخص استان ما و شهر بوشهر، کلوپ هواداران واژه بی‌معنایی است. از سرود، حرکات موزون، کاغذ رنگی و پوشیدن پیراهن یک شکل هم اثری نیست تازه هواداران عزیز ما مانند یک گروه ارکستری عمل می‌کنند که هر کسی ساز خودش را می‌زند! اما ما برای هواداران‌مان چه کرده‌ایم، چه امکاناتی در اختیار رسانه‌های گروهی قرار داده‌ایم؟ برای هوادارانی که با هزاران مشکل اجتماعی به عشق تیم‌هایشان، نه به شکل کلوپ و سازمان یافته بلکه از هر نقطه شهر به صورت خود جوش به ورزشگاه می‌آیند و خبرنگارانی که بدون حقوق. هر دوی این‌ها به عشق پیشرفت فوتبال و ورزش استان تلاش می کنند برای اینها چه کرده‌ایم؟ خواست هر دوی آنها که شبانه‌روز تلاش می‌کنند و قصدشان پیروزی و برتری، ابراز هویت شهر و باشگاه و نشان دادن غیرت و مردانگی آنهاست، با جلوگیری از سوء مدیریت‌ها، ریخت و پاش‌ها و بازی با احساسات هواداران، به این زنبورهای عسل که شبانه‌روز تلاش می‌کنند و عسل می‌سازند تا کام شما را شیرین کنند احترام بگذارید هواداران و مطبوعاتی‌ها با حمایت‌هایشان و انتقادهایشان فریب اشتباهات شما مدیران و مسئولین را کم می‌کنند این تلاش‌گران که در سرما و گرما تلاش می‌کنند تا چرخ ورزش ایده‌آل بچرخد. در مقابل شهرها و باشگاه‌های دیگر برتری یافته و تحقیر نشوند و شما مدیران و مسئولین نیز موفق شده و کام‌تان شیرین شود احترام گذاشته زیرا هوادار و روزنامه‌نگار مانند زنبور زمینه‌ی شیرین شدن کام شما در کارهایتان را فراهم می‌آورند اگر اشتباه نکنید، منیت در کارتان نباشد، اشتباهات خود را انکار نکرده و با احترام و ایجاد امکانات برایشان در فکر پیروزی و غلبه بر حریفان و خوشحالی آنها و خودتان باشید. اما، اما اگر بخواهید مانند سعداوی این‌همه هوادار را فقط چند نفر فرض کرده و خبرنگاران را مخرب نامیده، اشتباهات و عدم مدیریت و ضعف خود را به گردن این عسل سازان عرصه‌ی ورزش بیاندازید، دست در لانه زنبور کردن است می‌دانید که زنبورها در اطراف ما زمینه‌ی ساخت عسل را فراهم می‌آوردند و تا به آنها دست‌درازی نکرده‌ای شیرین هستند، در غیر این صورت منتظر حمله همه جانبه آنها باشید خود دانید.

• صفحه نخست
• خبر
• اجتماعی
• هوای تازه
• سیاسی
• تاریخی
• ورزشی
• بایگانی
• جستجو
• آلبوم عکس
• نویسندگان
• پیوندها
• نظرات خوانندگان
• سرویسهای سایت
• تماس با ما

What is RSS?