![]() |
||||
|
|
||||
|
آقای طالبانی شط العرب از کنار کاخ صدام می گذردآقای طالبانی شط العرب از کنار کاخ صدام می گذرد
سدهها قبل از جنگ جهانی اول، ملل اروپا که با رنسانس خود دست به خانه تکانی بنیادی زده بودند. تاریخ دنیا را زیرذره بین بردند و به طبقه بندی آن پرداختند، نژاد، اقوام، زبان، ادیان و ثروت اراضی را بسیار مورد توجه قرار دادند، روی نقشه ملت و کشورها را تقسیم کردند و به بررسی حکومت ها رسیدند، واژه های جدید را وارد عرصه سیاسی نمودند تا بالاخره ممالک جهان به دو دسته تقسیم گردید، بلوک شرق به سرمداری اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و بلوک غرب به سردکردگی امریکا، ملل گیتی رفته، رفته بیدار شدند، آمار و ارقام آن ها را دیدند و متوجه استعمار نو گردیدند، از همین رو روشنفکران جوامع پیرامون آن چه واقع شده بود به مطالعه پرداختند زیرا به درستی می دیدند که وطنشان زیر فشار رویه ای نو غارت می شود هر چند کمونیستها برای توجیه سیاست غارتگرانه خود شعار حمایت از دولتها و گروه های آزادی بخش را می دادند و غرب با تکیه بر آزادی نوع بشر و توسعه دمکراسی سیاست خود را پیش می برد. به هر روی در میان کشورهای جهان سومی جرقه هایی زده شد و قبل از پدید آمدن «سازمان کشورهای غیر متعهد» زنده یاد دکتر مصدق به صورت تئوری پایه گذار سیاستی شد که نه دنبال رو غرب باشد و نه شرق و بالاخره سرانی چون: نهرو، جمال عبدالناصر و تیتو جبهه جدیدی را در دنیا گشودند که به کشورهای «غیر متعهد» شهرت یافت و عراق نیز از اعضای آن بود، شاید در سال های نخستین نشست های آنها مأیوس کننده بود اما آن انتظار به درازا کشیده نشد و بر تعداد کشورهای عضو به طور چشمگیری افزوده گشت (ایران بعد از انقلاب به غیر متعهدها پیوست) طبیعی بود که به دنبال بیداری ملتها و پیروزی گروه های انقلابی در سراسر جهان بسیاری از معادلات سیاسی، اقتصادی، نظامی و ... بر هم خورد که بزرگترین واقعهی از آن دست فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و پایان حکومتهای مشت آهنین و خوفناک پلیسی بلوک شرق بود. حزب بعث و قبله آنان کرملین از درون پاشید و وحشت صدام و یارانش را در بر گرفت و مخالفان وی فعال شدند. در سال 1357 و پیروزی انقلاب در حالی که رهبران مشغول ساماندهی امور بودند در کمتر از یک سال یعنی در شهریور 1358 «صدام» فریب خورده از دریا، هوا و زمین به ایران حمله کرد و قبل از آن عمل وحشیانه گویا با ظاهر شدن بر صفحه تلویزیون عراق «به نقل از مضمون» همراه با پاره کردن کاغذی که بنا به اعتراف خودش نسخه ای از قرارداد 1975 بود که بین وی و شاه ایران با وساطت «حواری بومدین» در الجزایر امضاء شده بود، مغرورانه گفت این قرارداد اعتبار ندارد و من آن را پاره میکنم. به دنبال آن به هر جنایتی که توانست دست زد تا روزی که به التماس افتاد. در این دوره مجاهدین و مبارزان زیادی از عراق فرار کردند و مهمترین آنها به ایران پناه آوردند. ولی دولت انقلاب با همه گرفتاریها و مشکلات با گرمی آنان را پذیرفت و در جهت تحقق آرمان های مردم ستمدیده عراق از هیچ کمکی فروگذار نکرد که از جملهی آنان همین «جلال طالبانی» است، ما او را یک کُرد ایرانی میدانستیم و امروز هرگز چنین اعتقادی نداریم، کردهای ایران مظهر شرافت، صداقت و درستکاری هستند و بر تعهدات خود تا سر باختن میایستند. چگونه باور کنیم او را که «نمک خورده و امروز نمکدان را شکست» یک کُرد با شرافت است. ایران به همه ملتها عشق می ورزد و به دنبال بهانه علیه هیچ دولت و ملتی نیست اما آن چه می بینیم عملکرد خضمانه کسانی است که خود را دوستان ایران معرفی می کردند، به نظر میرسد جنونِ مقام و شهرت جزیی از قدرت است وگرنه وی باید اعمال و سیاستهای «صدام» را به یاد داشته باشد «طالبانی» خود یک حقوق دان است و هنگام پذیرش قطعنامه «598» شورای امنیت سازمان ملل متحد در ایران سکونت داشت. بازگشت نیروهای نظامی هر دو کشور به مرزهای قبل از جنگ 8 ساله از مواد آن قطعنامه بود که سازمان ملل متحد و همهی تشکیلات حقوقی جهان بر آن صحه گذاشتهاند، حال چگونه یک رییس جمهور متزلزل و متکی به نیروهای خارجی که نه حق همسایگی را پاس میدارد و نه حق نان و نمک، چشم به آبراهی دوخته که هزاران سال است تحت مالکیت ایران است. عراق پس از سالها اسارت تازه از یوغ ستم و استبداد که شخص شما را نیز فراری داده بود به در آمده و کم کم می خواهید جامعهی جهانی را معطوف به مدنیت، مظلومیت و نیازهای خود نمایید. در آغاز راه خوب است بر تعهد، پیمان، قرارداد و میثاقها اعتقادنشان دهید؛ سازمانها و نهادهای جهانی بازیچهی دولتها نیستند. هر چند هر از گاهی دیکتاتوری سرمست از قدرت به اعمالی مغایر با قوانین بینالمللی و جهانی دست میزند اما مطمئن باشید ایرانیان ضمن حرمت به همسایگان با صبوری، خویشتنداری و پای بندی به اصول جهانی آرامش را به شما بر می گردانند و نخواهند گذاشت در گرداب خروشان اروند رود غرق شوید. |

طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه