سخنی با هیجدهمین استاندار بوشهر طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
ضمن خیر مقدم و تبریک مسئولیت جدید مطالبی را با ایشان در میان گذاشته و انتظار دارد
که بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی و صرفاً برای رشد، توسعه و پیشرفت استان مد نظر قرار گیرد.
1ـ موقعیت استراتژیک مهم و با اهمیت استان بوشهر بارها و بارها تکرار شده و خسته از این تکرار ملال آور، ناگریز برای اطلاع استاندار جدید [ 30/4/1387 ] [ ادامه ] |
اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
”بالیوز“ انگلیس در بوشهر
قسمت صد و هفتاد و پنجم
4ـ در روز یازدهم یک ایستگاه قرنطینه در مشیله تأسیس گردیده تا هر کسی را که بخواهد در کرانههای دورافتاده پیاده شود و آنگاه بکوشد از راه خشکی وارد بندر گردد به دام اندازد.
تا روز نوزدهم، شانزده مورد ابتلا به طاعون همراه با سه مورد مرگ و میر در جزیرهی قرنطینه رخ داده است. در روز هیجدهم از دولت ایران دستوراتی دریافت گردیده [ 19/8/1387 ] [ ادامه ] |
|
|
شهر ما خانهی ما؛ پس گرمابهاش کجاست؟شهر ما خانهی ما؛ پس گرمابهاش کجاست؟
مسافران از راه رسیده، سربازان خسته و از پادگان مرخص شده و دیگر مهاجرین، حداقل نیمی از این اقشار نیاز به نظافت شخصی دارند. در به در به دنبال گرمابه. هر از گاهی در معابر میشنویم که عابر سؤال مینماید و سراغ حمام میگیرد و جوابش منفی است، آن گاه باید تحمل شستشو نکردن بدن خود را بنماید. این شهر کهن و چند هزار ساله در حدود سی چهل سال پیش دارای شش هفت گرمابه عمومی خزونهدار بود که تعدادی از آنها به تدریج نمره شدند. کوی شیخ سعدون حمام دلشگا، کوی شنبدی حمامهای حاج محمد جعفر و خان ،کوی بهبهانی گرما به طلا ،کوی دهدشتی گرما به نمکی و حمام قبری کنار مسجد امام کنونی. بعدها هم حمام نمره که به نام حمام شهرداری معروف بود در نزدیکی بیمارستان فاطمه زهرا بنا نمودند. متأسفانه در حال حاضر حتی آثاری از آنها هم وجود ندارد که نشانی از گرمابه عمومی شهر باشد. جای شگفتی است در آن زمان که جمعیت شهر نسبت به حال خیلی کمتر بود این تعداد گرما به عمومی وجود داشت اما در حال حاضر که میبایست امکانات بهداشتی چشمگیری باشد متأسفانه این چنین روزگاری پدید آمده که مسئولین محترم هم به سادگی از آن میگذرند. شاید گفته شود که مردم در آن زمان در منازلشان حمام نداشتند، و مجبور بودند از گرما به عمومی استفاده کنند، اما هم اکنون تمام منازل دارای حمام بوده و نیازی به گرما به بیرون نیست. ولی جوابگوی مسافر و مهاجر و سرباز و … چه کسی خواهد بود؟ به هر حال امکانات بهداشتی به ویژه گرما به و توالت عمومی نیاز ضروری هر شهر میباشد و مخصوصاً شهرهایی که پادگانهای نظامی متعددی دارا میباشند. تصور میشود فقدان امکانات بهداشتی در شهر مورد انتقاد مهاجرین و مسافرین قرار گیرد که آن هم برای شهری با این همه قدمت. صورت خوشی ندارد. در بعضی از شهرهای بزرگ تقریباً در کنار بعضی مساجد دستشوییهای عمومی قرار دارد که در طول روز عابرین میتوانند از آنها استفاده نمایند. همان طور هم گرمابههای متعددی وجود دارد. گر چه تعدادی تعطیل گردیده اما هنوز هم در خیابانهای قدیمی و شلوغ مراکز شهرهای بزرگ این گونه گرمابههای عمومی مورد استفاده مسافرین و مهاجرین قرار میگیرد. متأسفانه در بوشهر بعد از آن که گرمابههای عمومی یکی پس از دیگری تعطیل گردید در این عصر بهداشت و نظافت، وجود این مراکز بهداشتی که از ملزومات اصلی شهر میباشد به دست فراموشی سپرده شد. بومیان و شهروندان محترم که نیازی به آن نداشته اما آیا مسافران و مهمانان این خطه تاریخی که در نیم قرن پیش نزدیک به هشت تا ده گرما به داشته میبایست در جستجوی آن باشند؟ آیا در عصر حاضر نمیبایست حداقل یک یا دو حمام عمومی وجود داشته باشد که اصالت بهداشتی بودن این شهر هم تضمین نماید و مورد انتقاد قرار نگیرد؟
|
|
|
