سخنی با هیجدهمین استاندار بوشهر طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
ضمن خیر مقدم و تبریک مسئولیت جدید مطالبی را با ایشان در میان گذاشته و انتظار دارد
که بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی و صرفاً برای رشد، توسعه و پیشرفت استان مد نظر قرار گیرد.
1ـ موقعیت استراتژیک مهم و با اهمیت استان بوشهر بارها و بارها تکرار شده و خسته از این تکرار ملال آور، ناگریز برای اطلاع استاندار جدید [ 30/4/1387 ] [ ادامه ] |
اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
”بالیوز“ انگلیس در بوشهر
قسمت صد و هفتاد و پنجم
4ـ در روز یازدهم یک ایستگاه قرنطینه در مشیله تأسیس گردیده تا هر کسی را که بخواهد در کرانههای دورافتاده پیاده شود و آنگاه بکوشد از راه خشکی وارد بندر گردد به دام اندازد.
تا روز نوزدهم، شانزده مورد ابتلا به طاعون همراه با سه مورد مرگ و میر در جزیرهی قرنطینه رخ داده است. در روز هیجدهم از دولت ایران دستوراتی دریافت گردیده [ 19/8/1387 ] [ ادامه ] |
|
|
ورزشگاه مقدس، ورزشگاه کلیسای دومورزشگاه مقدس، ورزشگاه کلیسای دوم
خیلی از بزرگان و پیشکسوتان ما ورزشگاهها، زمینها و مکانهای ورزشی را مقدس نامیدهاند. اروپاییها هم ورزشگاه را کلیسای دوم خواندهاند. اکثر خانوادههای ایرانی روزهای جمعه را که روزی تعطیل و مقدس است برای استراحت، تفریح، گردش و شاید هم دیدن مسابقات ورزشی در نظر گرفتهاند. درست مثل اروپاییها که روزهای چهارشنبه را مخصوص دیدن مسابقات فوتبال انتخاب کردهاند و اگر دقت کرده باشیم، اکثر مسابقات فوتبال مهم در همین روز انجام میشود. حالا آنها با خانوادههایشان مسابقات را میبینند اما ما به دلیل جو مسموم حاکم بر ورزشگاهها دیگر احساس خطر کردهایم و از بردن فرزندانمان هم به ورزشگاه خودداری میکنیم! پرفسور«برن بیژه» فرانسوی استاد و محقق زبان فارسی، تحلیل گر مسائل روحی و اجتماعی فوتبال در کشورهای فرانسه، ایتالیا و ایران که حتی استان گیلان را بهتر از خیلی از ماها میشناسد میگوید: «فوتبال نوعی جنگ است و عبارت است از رقابت، امتیاز و کمی هم تقلب، و نه چیز دیگری». وقتی که انگلیس جزایر "فارکلند" را تصرف کرد و آنها نتوانستند جزایرشان را پس بگیرند و در بازی آرژانتین با انگلیس در جام جهانی مکزیکوسیتی، مارادونا با دست یک گل تقلبی به آنها زد و شکست انگلیس رقم خورد، آنها به خیابانها ریختند و شاید این پیروزی را تلافی شکست در تصاحب جزایر "فارکلند" تلقی کردند. رقابت و امتیاز نیز نشانه برتر جویی و هویت است، اما در هیچکدام از این مسائل توهین ناسزا و دشنام نیامده است. نمیدانم وقتی که «بروجردیها» سماور را ساختند یا در خاوران، کامیون خاور درست شد. قبل از به وجود آمدن فوتبال بوده یا نه. و یا اصلاً سماورها شیر داشتهاند یا خاورها اگزوز داشتند یا نه. ولی نمیتوان اینها را به حساب رقابت، امتیاز و حتی کمی تقلب هم گذاشت. از خیلی سالها پیش تا کنون حتی در مسابقات فوتبال به تماشاگران و هواداران تیمها تفهیم شده که فوتبال 90 دقیقه است و تا زمان هست تیمهای مورد علاقهاشان را تشویق کنند و از توهین و فحاشی به داوران پرهیز نمایند که میبینیم جریمههای سنگینی را به لحاظ الفاظ رکیک هواداران، تیمهای ما متقبل می شوند. در قدیم ابتدا شیر سماور بود بعدها وقتی که عدهای از این مسئله و از ناراحتی و ناراضی بودن به نوعی قضاوت قانع نبودند اگزوز خاور را عنوان کردند اما وقتی که جنگ شد و ادوات جدیدی آمد توپ و تانک روی کار آمده و برای اینکه قافیه جور شود و شاعر بیشتر به جفنگ نیاید فشفشه را هم چاشنی آن کردند و کسی از این مسائل جلوگیری نکرد.
در آلمان وقتی که به نحوهی قضاوت داوری اعتراض میشود. تماشاگران همگی با هم فریاد میزنند: «داور تلفن». یعنی اینکه آقای داور پشت تلفن با شما کار دارند بروید و تلفن را پاسخگو باشید و شما اهل قضاوت کردن نیستید! حتی در کشورهای دیگری نیز «سوت زدن» و تکان دادن «دستمال سفید» نیز جایگزین اعتراض به نحوه قضاوت داور شد. خیلی باید زحمت کشید و همه دست به دست هم دهند تا ورزشگاهها پاک شوند زیرا آن قدیمها پرسپولیسیها و تاجیها به دلیل اینکه پرسپولیسیها مردمی بودند و از بودجه مردم استفاده میکردند و تاجیها توسط تیمسار خسروانی و شاید هم دولت اداره میشدند و مخالفت آنها نوعی اعتراض به دولت بود. انزلیچیها و رشتیها را میدیدند. به دلیل اینکه رشت مرکز استان بود و انزلی چیها خود را اصیلتر و پر توانتر میدانستند و نوعی حق کشی رشتیها را میدیدند، بوشهریها و شیرازیها به دلایل مختلف مثل اینکه در معرفی تیم به جام تخت جمشید شیرازیها به نوعی موش داونیده بودند همگی با هم سر عناد داشتند اما حالا رقابتها همه گیر شده و این خیلی خوب است که در مقابله با هر تیمی پیروزی تیم شهر و باشگاه مورد علاقهامان را خواستار شویم اما نه با امتیاز گیری به شیوه فحاشی، توهین و پرتاب اشیاء به زمین و به سوی تیم حریف! اگر هر کسی خود را در این زمینه مسئول بداند و به جای فحاشی و توهین بگذاریم داور که نوعی قاضی محسوب میشود و توهین به او در دادگستری زندانی دارد، کار خودش را انجام دهد، سماور همچنان آب جوش به ما میدهد و اگزوز دود و بخار کامیون را بیرون دهد، توپ و تانک در میادین جنگ و نه در ورزش که بر علیه دشمنان به کار گرفته شود و فشفشه را در اعیاد، جشنها و پیروزیهایمان به هوا بفرستیم و زمینهای ورزشی را همچنان مقدس بداریم باور کنید وقتی که پیروز شدید پشیمان نمیشوید درست مثل بازی صبا باتری با شاهین پارس جنوبی که به داور توهینهای فراوانی شد اما وقتی که شاهین تشویق شد، و بازی مساوی گشت و پیروزی به دست آمد و همگی از دشنام دادن پشیمان شدید. پس همه با هم با نیت تشویق و پیروزی تیمهای شهرمان به ورزشگاه آمده تشویق کنیم و به قاضی احترام، هر کس میتواند کمک کند
|
|
|