 |
||||
|
|
||||
|
معیشت مرزنشینان به بهانه ته لنجیمعیشت مرزنشینان به بهانه ته لنجی
قسمت دوم در مقاله قبلی اشاره کردم که بناست در مورد معیشت مرزنشینان بررسی بیشتری نمایم تا تصمیم در باره رزق و روزی مردم این خطه به درستی صورت گرفته و حساسیت موضوع بیشتر درک شود. جمعیت استان بوشهر بر اساس آخرین سرشماری انجام شده بالغ بر 886267 نفر است که در 9 شهرستان ساکن هستند. همچنین طول مرزهای آبی این استان 625 کیلومتر است که تعداد 8 شهرستان از مجموع کل شهرستانهای استان را در برگرفته و 75 درصد جمعیت استان را در خود جای داده است. این مطلب نشان می دهد که تقریبا" اغلب ساکنین استان بوشهر مرزنشین هستند و به نوعی با اقتصاد مرزی و دریایی آشنایی کامل دارند و یا از همین طریق امرار معاش می کنند. بخشی از این جمعیت به شغل صیادی مشغولند و بخش دیگر به مشاغلی نظیر ملوانی لنجهای سفاری که درباره نحوه معیشت آنان بعداً اشاره خواهم کرد؛ و بخشی هم در حوزه خدمات بواسطه مشاغل اصلی و یا بنوعی مرتبط با مرز و یا مرزبانان مشغول هستند. صیادان استان بوشهر از طریق 35 بندر و مکان صیادی به دریا می روند در تمام نقاط استان پراکنده هستند؛ از بندر دیلم گرفته تا دورترین نقطه جنوبی در مرز پارسیان(گاوبندی) که مجموعا" با 2405 فروند کشتی و لنج و قایق فعالیت صیادی می کنند و معیشت خود و خانواده را تامین میکنند. علاوه براین شناورها، تعدادی قایقهای تفریحی هم وجود دارند که به عنوان تفریح به دریا می روند و ماهی صید می کنند و مواد پروتئینی خانواده خود را تامین می کنند . عده ای هم هستند که بواسطه همین صیادان روزیشان را می گذرانند. مانند کسانی که کاسب هستند و برای خانواده صیادان و مرزنشینان آذوقه تامین می کنند. معلمان هم بچه های مرزنشین را درس می دهند. واحدهای خدماتی نیازمندیهای مرزنشینان را تامین می کنند، پزشکان به کار مداوای مرزنشینان مشغولند. و سایر ارائه دهندگان خدمات که هر کدام به واسطه وجود دیگری در مرز فعالیت می کنند. اینها همگی به هم وابسته اند و نقطه اتصال این حلقه مرزنشینان هستند که اگر در مرز ساکن نبودند، هیچکدام از این واحدها در مناطق مرزی نبودند. اهمیت موضوع در اینجاست که اگر هرگونه محدودیتی برای صیادان بوجود آید که به نوعی باعث کاهش درآمد آنان شود و قدرت خرید آنان را کم کند و یا اینکه از نقاط مرز مهاجرت کنند، علاوه براینکه برای دولت مشکلاتی پیش خواهد آمد، مشاغل کسانی که به مرزنشینان وابسته هستند نیز آسیب خواهد دید و مشکلات آنان نیز متوجه دولت خواهد شد. همانطوری که گفته شد؛ صیادان به طور مستقیم صیادی می کنند و از این طریق امرار معاش می کنند اما عده ای هم هستند که با قایق تفریحی صید می کنند که همگی شناخته شده هستند و آمار آنها موجود است. اما عده ناشناخته دیگری هم هستند که در آمارها نمی آید و آن کسانی هستند که در حاشیه دریا و رودخانه های استان ماهی گیری میکنند و به اقتصاد خانواده کمک می کنند. اینها هم کسانی هستند که در موارد مشابه دچار آسیبهای ناشی از پاره ای محدویتها می شوند. حال با توجه به مواردی که به آن اشاره شد ،واقعا" این محدودیتها کدامند و مشکلات صیادان از کجا بوجود آمد و سرنوشت آنان به کجا خواهد انجامید؟ شاید اولین محدودیت و مشکل در تولید میزان صید باشد که علیرغم توصیه های شیلات برای مصرف سه وعده غذای ماهی توسط مردم برای حفظ سلامت جامعه، معذالک این توصیه بدلیل محدودیت صید و گرانی آن محقق نمی شود. براستی این مشکلات و محدویتها از کجا ناشی می شود؟ |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
