سخنی با هیجدهمین استاندار بوشهر طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
ضمن خیر مقدم و تبریک مسئولیت جدید مطالبی را با ایشان در میان گذاشته و انتظار دارد
که بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی و صرفاً برای رشد، توسعه و پیشرفت استان مد نظر قرار گیرد.
1ـ موقعیت استراتژیک مهم و با اهمیت استان بوشهر بارها و بارها تکرار شده و خسته از این تکرار ملال آور، ناگریز برای اطلاع استاندار جدید [ 30/4/1387 ] [ ادامه ] |
اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
”بالیوز“ انگلیس در بوشهر
قسمت صد و هفتاد و پنجم
4ـ در روز یازدهم یک ایستگاه قرنطینه در مشیله تأسیس گردیده تا هر کسی را که بخواهد در کرانههای دورافتاده پیاده شود و آنگاه بکوشد از راه خشکی وارد بندر گردد به دام اندازد.
تا روز نوزدهم، شانزده مورد ابتلا به طاعون همراه با سه مورد مرگ و میر در جزیرهی قرنطینه رخ داده است. در روز هیجدهم از دولت ایران دستوراتی دریافت گردیده [ 19/8/1387 ] [ ادامه ] |
|
|
محرومیت سه میلیارد تومانی!محرومیت سه میلیارد تومانی!
در خبرها داشتیم که منطقه انرژی اقتصادی پارس مبلغ سه میلیارد تومان به ورزش استان کمک کرده است. این مطلب از صدا و سیما اعلام شده. مطبوعات نیز
آن را درج کردهاند از این مبلغ یک میلیارد تومان به شهرستان "دشتستان"، پانصد میلیون تومان به "دیر"، چهارصد میلیون تومان به "دشتی"، چهارصد میلیون تومان به "کنگان" سیصد میلیون تومان به "بوشهر"، دویست و پنجاه میلیون به "تنگستان" و یکصد و پنجاه میلیون تومان به "جم" برای تجهیز، توسعه و احداث اماکن ورزشی در شهرستانهای استان بر اساس جمعیت هر شهرستان، ورزشکاران سازمان یافته و سرانه فضای ورزشی آنها تقسیم شده که شهرستان گناوه و دیلم حتی صدای جرینگ جرینگ آنها را نیز نشنیدهاند! روی سخن ما و گلهمندی همهی ورزشکاران گناوه با دکتر رضوی است او که در کار خیر پیش قدم است. در کمک به ورزش پیشتیاز و شاهکارش اسپانسری شاهین پارس و دیگر رشتههای ورزشی است و دعای خیر همهی هوادارن فوتبال را به همراه دارد میبایست به این داستان گوش کند: آوردهاند که چون لیلی روزی آش نظری تقسیم کرد و عدهای در صف ایستاده بودند و یکی پس از دیگری آش گرفتند، نوبت به مجنون رسید. لیلی چون سر بلند کرده مجنون بدید کاسه او را گرفته و پرت کرد. مجنون کاسه را برداشته به نزد لیلی رفته گفت: تو حق نداری کاسه مرا پرت کنی، آش میدهی به مردم و این خصوصی نیست. من هم چون جزیی از مردم هستم بنابراین این کار به مسایل دیگر ربطی ندارد، لطف کنید آش مرا بدهید. مردمی که در صف بودند همگی بر حقانیت مجنون صحه گذاشته، آش بگرفت و برفت. حال جناب دکتر: کمک به ورزش کردهای، دستت درد نکند، کار خیر کردهای، خدا خیرت دهد و عمر شما مستدام باد، اسپانسر شاهین شدهای، خداوند امواتت را قرین رحمت خویش قرار دهد. اما برادر عزیز کمک کردن، سیاه و سفید ندارد، شمال و جنوب ندارد. شما به ورزش استان بر اساس آن معیارها کمک کردهای خوب حالا گناوه هم جزیی از ورزش، جزیی از بوشهر و از خاک تف دیده و محروم استان است. چون شما به ورزش کمک کردهای و ما هم جزیی از ورزش استان هستیم بنابراین سزاوار نیست که گناوهی عقب افتاده از این کمک بینصیب بماند. و هر کس این آمار و ارقام را میخواند. در سر فکرهای زیادی به مغرش خطور میکند. سؤالاتی که این روزها مردم از خود میپرسند. آیا گناوه از نظر مالی و امکانات ورزشی به جایی رسیده که نیاز به کمک ندارد؟ ایا ما مجنون شدهایم که سهمی به ما نمیدهند؟ و آیا گناوه محروم شده است؟
ورزشکاران گناوه و دیلم این روزها بسیار ناراحتند. حرفهای در گوشی زیادی زمزمه میشود خیلیها معتقدند که این مسئله بوی… میدهد. چیزهایی شنیده میشود مثل این که فرمانداران محترم دیلم و گناوه تقاضا نکردهاند که کمکی به ورزش آن جا شود. به هر صورت معلوم نیست این دو گانگی و به نوعی تبعیض ریشه در کجا دارد. یزدان شناس فرماندار گناوه منکر چنین مسئلهای بود امیدواریم مدیر کل تربیت بدنی استان که خود بیش از هر کس میداند به خاطر جا به جایی در تربیت بدنی گناوه و سفر اول جناب آقای احمدی نژاد رییس جمهور که به همهی شهرها و بخشهای استان یک سالن ورزشی اهدا نمود و به گناوه چیزی نرسید که قصور از مسئولین قبلی گناوه بود و این شد. چه قدر عقب افتاده است. خدایا ورزش گناوه چه قدر محروم است، این از مردم که به ورزش کمک نمیکنند. آن از کارمندان تربیت بدنی که پنج نفرشان از بودجه هیأتهای ورزشی حقوق میگیرند. از هیأت فوتبال استان و ناظران فعلاً نقطهش که چپ و راست تیمهای گناوهای را نقره داغ میکنند. از سالنهای ورزشی که یکی به ما نرسید. این هم از سه میلیارد تومانی که نفهمیدم چرا محروم شدیم و چوب چه کسی را خوردیم در پایان منتظر اقدام دکتر رضوی، مدیر کل تربیت بدنی استان و فرمانداران شهرستانها گناوه و دیلم میمانیم. تا لااقل بدانیم از کجا محروم شدهایم! خدا کند به کی به کی بود نرسم!
|
|
|