کارنما

خادمان ملت یا شیفتگان قدرت!
با به پایان رسیدن نام نویسی نامزدهای انتخاباتی مجلس شورای اسلامی و همچنین جنب و جوش طیف‌ها و گروه‌های مختلف جهت حضوری فعال در این عرصه، هر روز شاهد تبلیغات و بحث‌های داغ انتخاباتی از جانب این گروه‌ها و تشکل‌ها می‌باشیم. در این میان بعضاً افرادی سعی می‌کنند خود را در لیست‌هایی که از سوی طیف‌ها و گروه‌های مختلف اعلام ‌می‌شود قرار دهند تا از این طریق به نوعی شانس پیروزی خود را در این مرحله از انتخابات افزایش دهند، اما آن‌چه در این میان قابل تأمل است، علی‌رغم هیاهوی سیاسی ایجاد شده در فضای انتخاباتی استان از جانب برخی افراد و بر خلاف آنچه که از جانب این افراد که تصور می‌کنند با ایجاد فضای سنگین تبلیغاتی می‌توانند جهت بالا بردن آراء خود به موفقیت در این عرصه دست یابند، ذکر نکاتی را در این باب به این افراد ضروری می‌دانم.
1ـ اگر نگاهی گذرا به انتخابات اخیر در کشورمان داشته باشیم متوجه خواهیم شد که مردم ما هنگام حضور در پای صندوق‌های رأی آن‌چه را که ملاک انتخاب نماینده‌ی مورد نظر خود قرار نمی‌دهند وابسته بودن آن فرد به گروه یا طیف‌های سیاسی‌ست. چنانچه بدانند فرد مورد نظرشان به گروه یا حزبی وابستگی دارد چه بسا در انتخاب کاندیدای مورد نظر به عنوان نماینده‌ی خود صرف‌نظر نمایند، زیرا گمان می‌کنند نماینده‌ی منتخب‌شان در صورت راه‌یابی به پارلمان اسیر بازی‌های سیاسی شده و از انجام مسئولیت خود باز خواهد ماند، کما این‌که تجارب گذشته این امر را اثبات نموده است. کاندیداها این موضوع را مدنظر قرار دهند که آ‌ن‌چه از نظر مردم اهمیت دارد سوابق درخشان کاری افراد است نه وابستگی به طیف یا گروه خاصی. اگر بخواهم مصداقی ذکر کنم نمونه‌ی بارز آن انتخابات ریاست جمهوری و شورای اسلامی شهر که گواه راستین این مدعاست. بنابراین از کاندیداها انتظار می‌رود به جای آن که خود را به عنوان کاندیدای لیست طیف‌های مختلف جا بزنند و با بزرگ‌نمایی کارهای ناچیز خود سعی در موجه جلوه دادن وجهه‌ی خود نمایند، بیایند و صادقانه از سوابق کاری و برنامه‌های خود نزد مردم سخن بگویند تا مردم با آگاهی کامل و بررسی ویژگی‌های نامزدها بتوانند فرد اصلح را به لحاظ فکری، علمی و مدیریتی انتخاب و راهی پارلمان کنند.
2ـ از دیگر نکاتی که این کاندیداها بایستی مدنظر قرار دهند این‌ است که نباید سعی کنند با وعده‌های دروغین و پوچ از حسن نیت و نیازهای مردم به سود خود سوء استفاده نمایند و احساسات پاک آنان را به تمسخر بگیرند. به طور مثال وعده‌هایی از قبیل آن که: اگر من به عنوان نماینده استان انتخاب شوم فلان کار عمرانی را انجام می‌دهم یا بحث راه آهن بوشهر را حل می‌کنم! بدیهی است که هر فرد بی‌سوادی هم می‌داند که انجام کارهای عمرانی و ساخت و ساز در حیطه‌ی کاری یک نماینده نیست بلکه مربوط به حوزه‌ی اجرایی یعنی دولت است و تنها وظیفه‌ی یک نماینده‌ مجلس نظارت و قانون‌گذاری‌ست. بنابراین نمایندگان باید شعارهایی را به عنوان شعار تبلیغاتی خود قرار دهند که در حوزه‌ی اختیارات‌شان باشد نه آن که سعی نمایند شعارهایی را که بار سنگینی دارد مطرح کنند و به مردم امید واهی دهند.
3ـ در فضای انتخاباتی کشورمان در بسیاری از مواقع شاهد بداخلاقی‌های سیاسی و تهمت زدن برخی از نامزدها به یکدیگر می‌باشیم به طوری که خود را به عنوان فردی خالص و خدمت‌گزار معرفی می‌نمایند و رقیب را فردی قدرت‌طلب و منفعت اندیش می‌شناسند. چگونه می‌توان باور کرد که چنین افرادی که دیگران را با بی‌مهری هر چه تمام مورد آماج تهمت‌های خود قرار می‌دهند برای خدمت به مردم وارد عرصه‌ی انتخاباتی شده‌اند یا برای نیل به اهداف شخصی خود؟! پیشنهادم به کسانی که به عنوان کاندیدا معرفی شده‌اند این است که هرگز به این بداخلاقی‌ها روی نیاورند و سعی کنند به همه‌ی اصول اخلاقی انتخاباتی پایبند بوده و فضائی را ایجاد کنند که در شأن نظام جمهوری اسلامی و مردم متدین این مرز و بوم باشد، چرا که اگر بخواهند با بداخلاقی پیش روند نتیجه‌ای حاصل می‌شود برخلاف آن چیزی که تصور می‌کردند.

• صفحه نخست
• خبر
• اجتماعی
• هوای تازه
• سیاسی
• تاریخی
• ورزشی
• بایگانی
• جستجو
• آلبوم عکس
• نویسندگان
• پیوندها
• نظرات خوانندگان
• سرویسهای سایت
• تماس با ما

What is RSS?