![]() |
||||
|
|
||||
|
اشعار محرمباز هم بوی محرم آمد
(شعر و آهنگ از محمد فتوت) از شط فرات عباس لب تشنه روان شد دشمن ز وفای او شرمنده و حیران شد جان داد و وفا کرد چه نیکو حق ادا کرد چه داشتند انتظارش تشنه کامان نخورد آب که فرات هم شد خجل در پیش مهمان جان داد و وفا کرد چه نیکو حق ادا کرد به دوشش مشک و آب تشنه جان داد برادر خواهی و از خود گذشتن رو نشان داد جان داد و وفا کرد چه نیکو حق ادا کرد فتوت این بود درس وفاداری و ایثار درسی که بود معلمش سقای جانباز فداکار جان داد و وفا کرد چه نیکو حق ادا کرد فراق محمد سرخوش ای انیس دلنوازم دل پریشانم تویی از حوادث گر ببینم شاخهی سروی به خاک گر تماشای هلال مه نمایم هر طلوع چون ببارد نم نم باران به روی سبزهها صبحگاهان ساقهی گل گر برقصد با نسیم در بهاران میشود دشت و بیابان لالهزار گر بخندد گل به رویم در گلستان وجود هر کجا پروانهای بینم به دور شمع سوز هر زمان بهر نمازی روسوی یزدان کنم ز آشیان دل نیاید نغمهای غیر از فراق صبح محشر باغ رضوان گر دهندم از کرم دستها برهم کشم افسوس و حسرت یاد تو هر طرف رو میکنم در پیش چشمانم تویی یاد آرم از تو چون سرو خرامانم تویی طاق ابروی تو بینم ماه تابانم تویی بر رخ هر سبزه و گل آب بارانم تویی ساقهی گل غنچهی گل در گلستانم تویی نرگس خوشبوی دشت لاله زارانم تویی با وجود گل بگویم لعل خندانم تویی آه از دل برکشم چون شمع سوزانم تویی با شروع حمد گویم سرّ ایمانم تویی گر به ظاهر خنده دارم آه پنهانم تویی مثل سرخوش باز میگویم که رضوانم تویی دستها چون لنگر بینم که دستانم تویی هر طرف رو میکنم در پیش چشمانم تویی یاد آرم از تو چون سرو خرامانم تویی طاق ابروی تو بینم ماه تابانم تویی بر رخ هر سبزه و گل آب بارانم تویی ساقهی گل غنچهی گل در گلستانم تویی نرگس خوشبوی دشت لاله زارانم تویی با وجود گل بگویم لعل خندانم تویی آه از دل برکشم چون شمع سوزانم تویی با شروع حمد گویم سرّ ایمانم تویی گر به ظاهر خنده دارم آه پنهانم تویی مثل سرخوش باز میگویم که رضوانم تویی دستها چون لنگر بینم که دستانم تویی |

طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه