Nasir Boushehr Logo
 
جستجو:
 
سخن مدیر مسئول
سخنی با هیجدهمین استاندار بوشهر
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
ضمن خیر مقدم و تبریک مسئولیت جدید مطالبی را با ایشان در میان گذاشته و انتظار دارد
که بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی و صرفاً برای رشد، توسعه و پیشرفت استان مد نظر قرار گیرد.

1ـ موقعیت استراتژیک مهم و با اهمیت استان بوشهر بارها و بارها تکرار شده و خسته از این تکرار ملال آور، ناگریز برای اطلاع استاندار جدید
[ 30/4/1387 ] [ ادامه ]

اوضاع و احوال بوشهر
اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
”بالیوز“ انگلیس در بوشهر

قسمت صد و شصت و چهارم
بوشهر
7 آوریل 1907
5ـ حکمران در روز اول مارس تلگرافی دریافت کرد دایر بر این که اعلیحضرت پادشاه با کمال مسرت شاهزاده فرمانفرما (حکمران کُل سابق کرمان) را به عنوان وزیر عدلیه منصوب نموده و به او اختیار داده است تا رؤسای عدلیه‌ی مناطق مختلف را در ایالات، انتخاب کند. تجار محلی در روز اول آوریل برای فرمانفرما تبریکی تلگرافی ارسال کردند.
[ 5 روز پیش ] [ ادامه ]

آلبوم عکس


چهارمین روز نوروز در بوشهر


 

جوابیه رئیس سابق سازمان اتوبوسرانی بوشهر و حومه به معاونت دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر

جوابیه رئیس سابق سازمان اتوبوسرانی بوشهر و حومه به معاونت دانشگاه آزاد اسلامی واحد بوشهر

نه هر که چهره بر افروخت دلبری داند
نه هر که آینه سازد سکندری داند
نه هر که کله کج نهد و تند نشست
کلاه داری و آیین سروری داند
لازم می‌دانم قبل از جواب متن مصاحبه با اجازه نکاتی را متذکر شوم:
1ـ گر چه تمایلی به جوابگویی به این مصاحبه نداشته و دنیا را خیلی بی‌ارزش‌تر از این می‌دانم که وقت خود را صرف این مقوله‌ها نموده و به قول حکیم خیام:
در دایره‌ای کامدن و رفتن ماست
آن را نه بدایت نه نهایت پیداست
کس می‌نزند دمی در این معنی راست
کاین آمدن از کجا و رفتن به کجاست
ولی با توجه به این که جوابی توسط اتوبوسرانی به مطالب داده نشده و مواردی در رابطه با مسائل مالی و میزان دریافتی اتوبوسرانی از دانشگاه به اشتباه عنوان شده بود و همچنین شاهد نادیده گرفتن زحمات چندین ساله‌ی پرسنل سازمان بوده که دفاع از حقوق این عزیزان در زمان مسئولیتم را وظیفه خود دانسته و نگرانی از این که امکاناتی که نظام مقدس جمهوری اسلامی و مسئولین استان با تلاش فراوان در اختیار دانشجویان گذاشته با انتشار مطالب آقای آتشی نادیده گرفته شود و در ذهن این عزیزان شبهاتی ایجاد گردد و این که احتمال دادم اظهارات ایشان در جلسه شورای اسلامی شهر که بدون حضور اینجانب حداقل به عنوان یک مطلع حول همین مطالب بوده باشد تصمیم به جوابگویی گرفتم.
2ـ از حضور جناب آقای دکتر امامی بابت ارسال این جوابیه عذر خواهی نموده و با جواب به آقای آتشی خدای نکرده قصدی در نادیده گرفتن زحمات ایشان و همکاران گرامی خصوصاً آقای خواجه پور نبوده و قدردانی از این بزرگواران که سال‌هاست شاهد تلاش آنها هستیم و رعایت حرمت و حریم دانشگاه به عنوان یک مرکز علمی بر همه واجب و نوعی افتخار است.
3ـ سازمان اتوبوسرانی از بدو مسئولیت این جانب همواره در طول سالیان گذشته سعی نموده در حد مقدورات بیشترین سرویس‌ دهی را به مراکز علمی، فرهنگی و آموزشی اختصاص دهد و متصدیان مربوطه در جریان هستند اولین شهری در کشور که از سال‌ها قبل حتی در زمان جنگ تحمیلی که امکانات بسیار محدود بود اقدام به دائر نمودن سرویس اختصاصی برای دانش‌آموزان و همچنین اعزام اتوبوس به دبیرستان‌ها‌ی دخترانه و شبانه در ساعت شروع و خاتمه مدارس و خرید تعدادی مینی‌بوس به منظور اختصاص سرویس‌ دهی به مدارس راهنمایی و ابتدایی نمود، اتوبوسرانی بوشهر بود. تحویل چهار دستگاه اتوبوس از سهمیه‌ی خود با 40% قیمت و 60% یارانه به دانشکده‌ی امام خامنه‌ای، دبیرستان الزهرا و دانشگاه خلیج فارس در سال گذشته و به نیت ارائه خدمات مناسب که حق همه‌ی شهروندان از جمله دانشجویان است و اهداء بلیت جهت کلاس‌های نهضت‌ سواد‌آموزی و ارائه سرویس‌های رایگان جهت اردوها و مراسمات مختلف از اقدامات دیگر این سازمان بوده، در مورد دانشگاه عالی شهر نیز از بدو تصمیم گیری در انتقال دانشگاه در چند سال پیش به عالی شهر که آن منطقه به بیابان و یک روستا شبیه بود نهایت همکاری را داشته و با افزایش آمار دانشجویان روزانه با انجام حدود 320 سرویس حداکثر توان خود را به کار برده و ای کاش آقای آتشی اندکی انصاف داشت و در جهت قدردانی از رانندگان زحمتکش اشاره‌ای به این موضوع می‌نمود.
4ـ امروزه ثابت شده است بهترین شیوه برای حل مشکلات حمل و نقل و مسائل ترافیکی، برنامه‌ریزی جهت کاهش سفرها با به کارگیری ابزارهای علمی و توسعه خدمات یا به قولی ایجاد شهر و شهروند و دولت الکترونیک و مدیریت کاهش تقاضای سفر می‌باشد ولی متأسفانه متولیان و برنامه‌ریزان در دانشگاه عالی‌شهر بر این باورند که همه مشکلات موجود را که به دلیل موقعیت خاص محل و کمبود امکانات، دانشجویان مجبور هستند جهت رفع نیازها یا در بعضی از موارد بعضی از ساعات را در عالی شهر و ساعاتی دیگر در بوشهر در کلاس حاضر شوند و مسیر طولانی و پر خطر بوشهر ـ عالی شهر و بالعکس با اتلاف وقت فراوان در اتوبوس و ایستگاه سپری نمایند نگرانی از به موقع نرسیدن به کلاس‌ها و تحمیل فشارهای روانی و ناشی از آن که زیان‌های آن ملموس و قابل اندازه‌گیری نیست و به اجتماع، محیط دانشگاه و سیستم حمل و نقل منتقل می‌شود با افزایش اتوبوس آن هم از جیب دانشجویان حل نمایند غافل از این که هر چه قدر وسیله‌ی مجهز افزایش یابد ممکن است کیفیت حمل و نقل بهبود یابد ولی به همان نسبت هزینه‌ها افزایش یافته و مسائل جانبی آن مانند خستگی و خطرات ناشی از جابجایی مرتفع نمی‌شود زیرا بعد زمانی و فاصله مکانی را که نمی‌توان از بین برد گر چه از نحو‌ه‌ی تنظیم و نوع سؤالات و تناقضات بین آنها به نظر نمی‌رسد قصد و هدف مصاحبه حل مشکل دانشجویان باشد، حداقل یک هدف از آن پوشاندن ضعف‌های دانشگاه و اعتراض دانشجویان که همواره در جراید و رسانه‌ها منعکس می‌گردد و اخیراً افزایش یافته و انداختن توپ در زمین دیگران است زیرا حل مشکلات با مصاحبه و متهم نمودن طرف مقابل بدون شناخت موانع و دلایل آنها و تلاش و برنامه‌ریزی و تعامل با دیگر مسئولان و کمک گرفتن از مسئولین ارشد استان که شیوه مدیران با تجربه است امکان ندارد. مطمئناً نه سازمان اتوبوسرانی و نه هیچ شرکت خصوصی به تنهایی قادر به سرویس دهی مورد رضایت همه در این مسیر نخواهد بود و بهترین گزینه احداث خط ریلی است که این جانب سال‌ها پیش لزوم آن را با ذکر دلایل و منافع آن به مسئولین پیشنهاد نمودم.
5ـ با انتشار این جوابیه خدای نکرده منکر نیاز دانشجویان عزیز و گرامی به سرویس‌های مطلوب نبوده، این سروران‌ سال‌ها شاهد تلاش ما در این زمینه که بر حسب وظیفه به نیت خدمتگزاری به آن افتخار می‌نمودیم بوده‌اند و لازم می‌دانم از فرصت استفاده نموده و از حضور آنها بابت بعضی از نارسایی‌ها و مشکلات که بعضاً به دلیل کمبود امکانات پیش آمده عذرخواهی نموده و تقاضای حلالیت می‌نمایم.
در مورد جواب سؤالات سوم و چهارم: قاطعانه اعلام می‌دارم مبالغی که آقای آتشی اعلام نموده‌اند هر ماه به حساب سازمان واریز می‌گردیده کاملاً اشتباه می‌باشد زیرا بر اساس مدارک موجود و مبالغ ثبت شده در دفاتر مالی اتوبوسرانی بابت هر دوره قرارداد سال 83 ـ 82 به طور متوسط ماهیانه شش میلیون و دویست (6200000) هزار تومان و سال 84 ـ 83 ماهیانه یازده میلیون و ششصد (11600000) هزار تومان و در سال 85 ـ 84 ماهیانه بیست و چهار میلیون و سیصد (24300000) هزار تومان و در سال‌ 86 ـ 85 ماهیانه سی و هفت میلیون و چهارصد (37400000) هزار تومان دریافتی داشته که هزینه‌های اتوبوس‌های به کار گرفته شده را نیز تأمین نمی‌نمود. حال اگر ایشان مدرک مستندی در اختیار دارند که ماهیانه 60 الی 70 میلیون تومان به حساب سازمان واریز شده است درخواست می‌شود بدون داشتن هیچ گونه محدودیتی آن را انتشار دهد. در مورد پرداخت یکصد و سی هزار ریال معادل 13000 تومان به ازاء هر سرویس نیز مبلغ را اشتباه اعلام نموده زیرا پس از کسورات قانونی مبلغ یکصد و چهارده هزار ریال معادل 11400 تومان جهت هر سری سرویس رفت و برگشت دریافتی اتوبوسرانی به صورت ماهیانه بوده است که با بررسی و مقایسه‌ی ارقام پرداختی به اتوبوسرانی در سال‌های گذشته و میزان مبلغ قراردادی که امسال با بخش خصوصی منعقد گردیده ثابت خواهد شد که سازمان اتوبوسرانی در طول سال‌ها میلیارد‌ها ریال به صورت غیر مستقیم به دانشگاه کمک نموده است و اگر پور سانت پرداختی بیشتر از اتوبوسرانی اصفهان نباشد کمتر نیز نخواهد بود. البته عنوان نمودن پرداخت پورسانت توسط سازمان اتوبوسرانی اصفهان مانند بعضی از مسائل که ایشان عنوان نموده جای سؤال و بررسی دارد ولی متأسفانه این اظهارات نسنجیده در این چند ساله در جلسات رسمی و غیر رسمی و رسانه‌ها لطمات فراوانی به اتوبوسرانی از نظر مالی در مورد عدم دریافت کمک‌های استانی و به خانواده‌های محترم پرسنل گرامی از نظر معیشتی وارد نمود تا جایی که علی رغم درخواست‌های فراوان، مسئولین حتی حاضر به تأمین بخشی از هزینه‌های سرویس‌های رایگان انجام شده بابت مراسمات خاص هم نشدند و تصور می‌نمودند با مبالغ دریافتی از دانشگاه، سازمان اتوبوسرانی نه تنها مشکل تأمین اعتبار ندارد بلکه قادر است به سایر ارگان‌ها وام پرداخت نماید. ضمن این که مقایسه عالی‌شهر که در بن بست کامل بوده و بر خلاف شاخص‌های تعیین الگوهای شهری از دید کارشناسان در رابطه با دسترسی به جاده‌های اصلی و شرایط آب و هوایی در موقعیت‌ مناسبی نمی‌باشد و اصولاً هیچ وسیله نقلیه عمومی غیر از اتوبوس وجود نداشته و دانشجویان بعد از اتمام کلاس بلافاصله قصد ترک محل و برگشت را دارند و یا این که در بعضی از موارد با تعطیلی یا برگزار نشدن چند کلاس با هم به ایستگاه اتوبوس مراجعه می‌نمایند و همچنین وضعیت نامطلوب ترمینال و ایستگاه بلوار آیت‌ا… طالقانی از نظر نبودن محل مناسب جهت توقف و پارک اتوبوس‌ها و پیاده شدن و مراجعه و تردد چند هزار نفر روزانه در این محل، نبود امکانات رفاهی جهت دانشجویان و رانندگان، مشکلات ترافیکی، زیست‌ محیطی و تصادفات منجر به فوت در این مکان با موقعیت سایر دانشگاه‌ها صحیح نمی‌باشد. در مورد نداشتن مشکل و عوض شدن جای نیازمند اگر اظهارات آقای آتشی صحیح بود اعتراضات دانشجویان که در جراید محلی استان انعکاس یافته و همچنین افزایش شهریه دریافتی از آنها با توجه به بالا رفتن احتمالی آمار نسبت به سال‌های قبل و مفهوم سؤالات 1 و 2 و 9 و 10 مصاحبه و مراجعه دانشجویان به شورای اسلامی شهر چه دلیلی دارد و در مورد این که اعلام نموده‌اند که اتوبوس‌هایی که کرایه آنها از سوی دانشگاه پرداخت می‌شده ولی در خطوط دیگر مشغول به کار بوده‌اند اگر امکان دارد شماره و کد و ساعت و تاریخ اتوبوس‌های مورد نظر اعلام گردد زیرا ورود و خروج اتوبوس‌ها در دفاتر مخصوص و توسط نماینده دانشگاه ثبت شده است و اما در مواردی اتوبوس کمتر از درخواست دانشگاه و یا تعداد قید شده در قرارداد اعزام شده است آن هم به این دلیل بوده که بر خلاف متن قرارداد و توافق حاصله در فرمانداری با حضور جناب آقای فرماندار که مقرر گردید از این جهت که به دلیل محدودیت امکانات، خللی در سرویس دهی به سایر شهروندان پیش نیاید تا تأمین سهمیه اتوبوس مناسب به ازای هر یک دستگاه اتوبوس، دو دستگاه مینی‌ بوس به کار گرفته شود ولی پس از گذشت مدتی بر خلاف متن قرارداد، دانشگاه به صورت مکتوب که سوابق آن موجود است اعلام نمود از اعزام مینی بوس خودداری شود و اگر در بعضی از موارد آمار اتوبوس کمتر بوده به این دلیل بوده ولی کرایه‌‌ای توسط دانشگاه بابت اتوبوسی که اعزام نشده پرداخت نگردیده است.
در مورد سؤال پنجم و اعزام اتوبوس کولر‌دار در متن پیشنهادی اولیه توسط سازمان، قرار‌داد به نحوی با دو نرخ جداگانه کولردار و عادی تنظیم شده بود که این بند توسط نماینده حقوقی دانشگاه حذف و به اتوبوس عادی تغییر یافت (متن اولیه در پرونده موجود است) ولی بعداً بر حسب نظر استانداری تعدادی اتوبوس کولر‌دار با نرخ عادی به کار گرفته شد. در مورد پرده و امکانات داخل اتوبوس در قرار داد قید گردیده است اتوبوس درون شهری بوده و فاقد امکانات بین شهری و بیمه سرنشین است و شیشه اتوبوس‌ها توسط شرکت سازنده به نحوی نصب شده است که نیاز چندانی به پرده احساس نمی‌گردد و البته اگر نصب گردد بهتر است و اصولاً این مورد در اتوبوس‌های درون شهری در کشور مطرح نیست و نصب و نگهداری آن هزینه بر می‌باشد و درخواست دانشگاه بعد از انعقاد قرار‌داد بود و در قرارداد قید نشده بود و بودجه و اعتباری در این مورد پیش بینی نگردیده بود. مستحضر هستید نحوه هزینه نمودن در سیستم دولتی و عمومی بایستی با مجوز باشد که خوشبختانه از آن جا که رفاه دانشجویان و سایر مسافرین آرزوی قلبی ما بود بعداً این مورد برای اغلب اتوبوس‌ها حل گردید و صحیح آن بود که دانشگاه نظرات، نیازها و پیشنهادات خود را قبل از عقد قرارداد عنوان می‌نمود. در مورد ادعای ایشان که پیشنهاد تأمین خرید بخشی از اتوبوس جدید را نموده‌اند، این ادعا کاملاً تکذیب می‌گردد و نه تنها در این مورد در سنوات گذشته هیچ گونه پیشنهادی نداشته بلکه به تقاضاهای مکتوب این جانب از جمله نامه شماره 2255/ س در مورخه 29/07/85 که اتفاقاً پس از مذاکره تلفنی به عنوان خود ایشان به دانشگاه بلکه به سایر تقاضا‌ها تا زمان مسئولیتم به مقامات استان جهت پیش پرداخت مبلغی بابت خرید تعدادی اتوبوس که بعداً از اجاره ماهیانه کسر گردد
جواب مثبت نداد و آنها می‌توانند در این مورد گواهی دهند، اگر ایشان در این مورد مدرکی دارند ارائه دهند.
در مورد سؤال ششم بعد از اعلام سهمیه بندی بنزین به دلیل دغدغه‌ها و جو حاکم بر مسئولین بر حسب شرایط در جلسه مورخ 22/04/86 طی بند‌های 6 و 7 کمیته اضطراری ساماندهی حمل و نقل و سوخت در استانداری مصوب گردید سرویس‌های دربستی اتوبوس‌ها که در رأس آن دانشگاه آزاد بود که تقریباً 47% توان ناوگان را در اختیار داشت ـ که منطقی به نظر نمی‌رسید ـ لغو گردد و مجدداً طی نامه شماره 0042/124/24 در مورخه 30/4/86 توسط استانداری بر اجرای آن تأکید گردید و در نتیجه مورد به دانشگاه و شرکت‌های جزیره صنعتی صدرا و کیوان خادم اعلام گردید ولی آن شرکت‌ها طی تقاضا‌هایی درخواست ادامه قرارداد داشته و این جانب طی گزارشی اعلام نموده‌ام که لغو این سرویس‌ها قبل از پایان قرارداد ممکن است از نظر حقوقی توسط طرف مقابل برای سازمان مشکلاتی ایجاد نماید و سرویس‌های آنها ادامه یافت ولی مسئولین دانشگاه گویا منتظر چنین فرصتی بوده و هیچ گونه مکاتبه‌ای در این مورد ننموده‌اند و رایزنی لازم را با مقامات استان تا آن جایی که من در جریان هستم انجام نداده حتی با وجودی که طی نامه شماره 1711/ س در مورخه 30/5/86 به دانشگاه اعلام گردید سازمان مایل است تا پایان شهریور ماه یعنی زمان پایان قرارداد به سرویس دهی خود ادامه داده و با توجه به این که به دلیل پایین آمدن آمار تردد فقط 6 الی 8 دستگاه اتوبوس در مسیر فعالیت می‌نمود میزان مبلغ کرایه پرداختی با مقایسه مبالغ تیر و مرداد شاید به یک پنجم مبلغی که به بخش خصوصی در این ماه قرار بود پرداخت شود نمی‌رسید ولی دانشگاه در همین ایام کتباً به صورت یک جانبه قرارداد را لغو و کرایه‌های تیر و مرداد را به عنوان جریمه و خسارت توقیف و پرداخت ننمود. آیا این است داشتن دغدغه مشکلات دانشجویان زیرا اولاً وقتی امکان سرویس دهی با مبلغ کمتری در شهریور ماه بود چرا سرویس دهی با مبلغ بیشتری انجام گرفت؟ ثانیاً کرایه‌ی ماه‌های تیر و مرداد که به اتوبو‌سرانی پرداخت نشد و در حساب دانشگاه نگه داشته و به دانشجویان که ذینفع هستند برگشت داده نمی‌شود و در مورد عدم همکاری مسئولین استان با دانشگاه برخلاف ادعای ایشان این جانب سال‌ها شاهد تلاش‌های بسیار برادران بزرگوار آقایان قائد‌‌زاده فرماندار پیشین، میگلی‌نژاد شهردار سابق، و جناب آقای پور‌کبگانی فرماندار فعلی بوشهر بوده، بارها نگرانی خود را از این که خدای نکرده مشکلاتی در رابطه با سرویس ایاب و ذهاب دانشجویان پیش نیاید عنوان نمودند و کراراً با وزارت کشور سازمان شهرداری‌ها جهت گرفتن تعدادی اتوبوس بیشتر مکاتبه نمودند و یک بار نیز با تلاش آقای قائد‌زاده و همکاری جناب آقای کدخدا‌پور علاوه بر سهمیه سالانه، سهمیه مضاعفی به همین دلیل اختصاص داده شد گر چه طبق مقررات مسئولین شهر بوشهر در انجام سفر‌های شهروندان به خارج از شهر توسط اتوبوسرانی مسئولیتی نداشته و کسی نگفته است دانشجو، شهروند نیست ولی این را قانون مشخص نموده و نیروی انتظامی و وزارت کشور به دلایلی از جمله بیمه نبودن سرنشین اتوبوس و جهت جلوگیری از مشکلات حقوقی و قضایی احتمالی تأکید به اجرایی نمودن آن دارد که اتوبوسرانی‌ها و سیستم حمل و نقل درون شهری بایستی اولویت سرویس دهی خود را درون شهر به کار گرفته و در قبال شهروندی مسئول است که در محدوده شهر قصد جابجایی دارد و نه از درون شهر به خارج از شهر زیرا این جابجایی به عهده سیستم دیگری است و این ربطی به نگاه نو یا کهنه و یا استاد و نو‌آموز ندارد البته این گونه فرافکنی‌ها بیشتر جنبه‌ تبلیغی دارد تا مبنای اصولی و علمی.
در مورد سؤال هشتم و یازدهم همان گونه که قبلاً اعلام نمودم اگر ایشان مدرکی دارند که ماهیانه مبلغ 70 میلیون تومان پرداخت نموده‌اند ارائه دهند. اصولاً اتوبوسرانی در هیچ مناقصه‌ای شرکت نمی‌نماید و در سال‌های گذشته‌ که دانشگاه در مواردی مناقصه برگزار نمود سازمان شرکت ننمود ولی در نهایت قرارداد بین طرفین به امضاء رسید و این دلیل در مورد عدم عقد قرارداد جنبه انحرافی دارد و اما این که عنوان شده جهت انجام مناقصه نیازی به اخذ مجوز از شهرداری نیست به دلیل عدم اطلاع ایشان و متولیان مربوطه از مقررات حمل و نقل درون شهری و قوانین بسیار جامع شورای هماهنگی ترافیک و ضعف آنها است که در صورت نیاز در زمان خود دلایل آن را از جمله این که طرف قرارداد بایستی در شهر و استان بوشهر مجوز یا پروانه فعالیت از مراجع مربوطه داشته باشد توضیح خواهم داد. در مورد برگزاری جلسه در سازمان با توصیه‌ التماس گونه به استناد مصاحبه ایشان به دانشگاه جهت عقد قرارداد با اتوبوسرانی به تصور این که مشکلات مالی از این طریق حل می‌شود زیرا در جریان نیستند هزینه هر اتوبوس ماهیانه نزدیک به دو میلیون تومان است و به همین دلیل و هزینه بالای سیستم، دولت اتوبوسرانی شهرهای بزرگ را به بخش خصوصی واگذار نموده است و این عملکرد ضعیف بعضی‌ از مسئولین که بر خلاف نظریه‌ قبلی که در گذشته حتی سرویس دهی به محدوده داخلی پایگاه‌های هوایی و دریایی را زیر سؤال برده چه رسد به سرویس‌های دربستی، جای تعجب دارد. به هر حال وقتی نی مست و نیستان مست، نی‌نواز و نوحه‌خوان مست، گل مست و بلبل مست، باغ و باغبان مست در شرایط احساسی و غیر کارشناسی هر تصمیمی ممکن است گرفته شود و جنابعالی نیز در آخر مصاحبه از این ضعف‌ها نهایت بهره‌برداری تبلیغاتی را برده و قصد گرفتن امتیاز بیشتر عنوان نموده‌اید دانشگاه مشکل ندارد و اکنون جای نیازمند عوض شده، از طرفی زیرکانه جهت ترغیب مسئولین به سرویس‌دهی توسط اتوبوسرانی که آگاه هستید مسلماً به نفع دانشگاه هست چنین القاء نموده‌اید که اگر اتوبوسرانی با ما قرارداد داشت با مشکل عدم پرداخت حقوق مواجه نمی‌شد. مگر هزینه‌های اتوبوسرانی فقط حقوق رانندگان است؟! در صورتی که پرسنل شریف و زحمتکش سیستم در کل کشور چندین سال است با این مشکل روبرو هستند و اصولاً جزیی از معضلات مالی در عدم به موقع پرداخت حقوق تبلور یافته است و سال‌های گذشته نیز که اتوبوسرانی با دانشگاه قرارداد داشت مشکلات به همین نحو بود و اصولاً دانشگاه آزاد و همه متقاضیان حقیقی یا حقوقی حاضر نیستند کرایه‌‌ای که به بخش خصوصی می‌پردازند به اتوبوسرانی به این دلیل که آن را وابسته به دولت می‌دانند پرداخت نمایند و امضاء قرارداد فی‌مابین دانشگاه و اتوبوسرانی که بایستی اواخر شهریور و یا اوائل مهر ماه به امضاء برسد معمولاً همه ساله در اواخر مهر ماه و یا اوایل آبان ماه مدت‌ها بعد از شروع سرویس‌‌ها به دلیل چانه زنی و مراجعه مسئولین دانشگاه جهت گرفتن تخفیف در مبلغ قرارداد منعقد می‌گردید ثابت کننده این ادعا است. اتفاقاً بر خلاف اظهارات جنابعالی در زمان عقد قرار‌دادها نوبت اتوبوسرانی که می‌رسد آسمان دانشگاه می‌تپد…
در پایان، جنابعالی را در دانشگاه یا محل شورای اسلامی شهر با حضور دانشجویان حول مسائل مطرح شده به مناظره دعوت می‌نمایم.
سخن تا نگفتی توانیش گفت
چو گفتی دگر بار نتوان گفت
ندارد تو را با کس ناگفته کار
ولیکن چو گفتی دلیلش بیار
لازم به توضیح است که مقداری از وجوه ذکر شده توسط دانشگاه که به حساب سازمان به مالکین مینی‌بوس‌هایی که در آن مسیر فعالیت می‌نمودند پرداخت شده است و تمام مبالغ مربوط به سازمان نبوده است.