![]() |
||||
|
|
||||
|
سلام بر امام عشقسلام بر امام عشق
باران عاشورایی، تنها در محّرم چشمها نمیبارد. هر گاه دلی به عشق میاندیشد، پر از ابرهای احساس و حماسه میشود و میبارد. کربلا، سرزمین عشق و احساس و حماسه و درد است. کربلا گسترهی عاطفههای پاک، جانهای تشنهی افلاک و دلیر مردان سینه چاک است. حسین در کربلا، راز سرخی است که در روز عاشورا برملا شد. حسین، تجلی «ما عرفناک حَق مَعرفتکَ» است. او ابراهیمی است که با شنیدن نامش، بتها به زمین میافتند. اوست که به شوق زنده ماندنِ دین، شمشیرها را به بوسه بر تن خود، فرا میخواند. صبح شد و بانگ الرحیل برخاست و قافلهی عشق عازم سفر تاریخ شد.خدایا، چگونه ممکن است که تو این باب رحمت خاص را تنها بر آنان گشوده باشی که در شب هشتم ذیالحجه سال هشتم هجری، مخاطب امام بودهاند و دیگران را از این دعوت محروم ساخته باشی. آنان را میگویم که عرصهی حیاتشان، عصری دیگر از تاریخ است. عاشورا، خلاصهای از تمام تاریخ حیات بشری است. برای درک این عشق سری باید به کربلا و کربلاییها زد. باید در مسلخ عشق، اسماعیل خود را قربانی میکرد. میدانی تفاوت حسین(ع)با ابراهیم خلیل ا... چیست؟ ابراهیم دست در دست اسماعیل خود از مسلخ بیرون شد، اما حسین(ع) 72 اسماعیل را به قربانگاه عشق برد، بیآن که حتی کسی برگردد. پس همه عالم در طواف عشق است و دایرهدار این طواف حسین است. حسین پیامهای شفا بخشش را همه ساله بر بالهای سرخ شهادت مینویسد و پیکهای رهایی را بر موج محرم و عاشورا سوار میکند. ای صاحب محرم، ای پناه جانهای شیفته و حسینی! سینههای ما تکیهای قدیمی است که با اشعار محتشم، سیهپوش است و درِ آن با کلید "یا حسین" باز میشود و زمین آن با اشک و مژگان چشمها آب و جارو میشود. ما دلهای خودر ا وقف تو کردهایم یا حسین. ای خدای حسین از تو میخواهم: ما را آکنده از صداقت و اخلاص کن. ای خدای عباس؛ تنها تویی که می توانی عشق را با جنگاوری و ادب را با دلاوری در وجود کسی متجلی کنی. ما را به دست ساقی ابوالفضل از این فضائل سیراب کن. ای خدای زینب؛ تو را به عظمت زینب سوگند که جلوههایی از جلال او را به مردان و زنانمان بنما تا جلوههای فریبای دنیا در نگاه شان رنگ ببازد. ای خدای علی اکبر؛ ما را در سنت رنج عزیزان، پیش پای محبوب، شیفته ی حسین قرار ده. ای خدای کربلا؛ ما را روز به روز به این کربلایی که مقربانت را جام بلا بیشتر دهی آشناتر کن. ای خدای عاشورا؛ به حق نخلهای شاهد و به دستهای ملتمس فرات که در حسرت وجود ساقی، بر دل صحرا خشکیده و به حق عاشورائیان تاریخ، ما را در محرم عشق ساکن بفرما که وجودمان تشنهی لبهای تشنه است. آمین |

طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه