 |
||||
|
|
||||
|
مجلس شورای اسلامی، کارآمد یا ناکارآمد!؟مجلس شورای اسلامی، کارآمد یا ناکارآمد!؟
جلسات مجلس شورای اسلامی در سال پایان کار خود همواره با عدم حد نصاب اعضاء روبهرو است. به طور مثال روز چهارشنبه مورخه 28/9/1386 به علت به حد نصاب نرسیدن اعضاء ـ اصلاً ـ تشکیل نشد!!! رئیس مجلس شورای اسلامی در آغاز جلسه علنی روز یکشنبه 4/10/1386 از غیبت غیرمجاز و تأخیر نمایندگان ابراز تأسف کرد و گفت: اسامی نمایندگانی که تأخیر و غیبت غیرمجاز داشته باشند به مطبوعات اعلام میکنیم. (آفتاب یزد) سکانس اول: به گزارش مهر پیش از آغاز جلسه یکشنبه 4/10/1386 چندین بار بلندگوی مجلس از نمایندگان برای حضور در صحن علنی دعوت کرد اما در نهایت جلسه در ساعت 30/8 و با صندلیهای خالی از نمایندگان آغاز شد. در حین برگزاری جلسه علنی نیز بلندگوها مرتباً نمایندگان را برای حضور در صحن علنی فرا میخواندند اما تعداد نمایندگان از 186 نفر فراتر نمیرفت!!! و این عدم حضور نمایندگان تذکر نماینده مشهد را به دنبال داشت. وی تذکر داد که هیأت رئیسه مؤظف است نظم جلسه را برقرار کند و نمایندگان نیز موظفند به سوگندی که یاد کردهاند وفادار باشند. به گفته نماینده مشهد در بخشی از سوگندنامه آمده است: «این امانتی را که ملت به ما سپرده به عنوان امینی عادل پاسداری کنیم و در انجام وظایف وکالت، امانت و تقوا را رعایت کنیم و همواره به استقلال و اعتلای کشور و حفظ حقوق ملت و مردم پایبند باشیم». وی گفت اولین وظیفهای که به عنوان نماینده داریم، قانونگذاری، حضور در مجلس و کمیسیونهاست. اگر مجلس در چهارشنبه گذشته تعطیل میشود و امروز با 40 دقیقه تأخیر آغاز میگردد این حقالناس است و خداوند از حقالناس نمیگذرد... بنابراین به عنوان نماینده مجلس به سوگندی که خوردهایم وفادار نیستیم. اگر نمایندهای تخلف یا تأخیر دارد یا مجلس بینظم است یا مشکل قانونی داریم که باید آن را رفع کنیم و یا آئیننامه را تغییر دهیم. وی تأکید کرد اولین جایی که باید نظم در آن برقرار شود مجلس است و بعد از آن دولت و قوه اجرائی. سه سال و نیم از عمر مجلس میگذرد و ما در این مدت مرتب گفتیم آئیننامه داخلی مجلس ایراد دارد، عمر مجلس هفتم تمام شد ولی آئیننامه اصلاح نشد نماینده مشهد ادامه داد افرادی هستند که سه سال و نیم اصلاً مرخصی نرفتند، عدهای هم بیش از حد مرخصی رفتهاند. ما همیشه 90 نفر غایب داریم!!! چرا افراد منظم باید جریمه افراد بینظم را بدهند. حداد عادل در پاسخ به نماینده مشهد، تذکر وی را وارد دانست و گفت بنده هم تأسف خود را از غیبت غیر مجاز و تأخیر نمایندگان اعلام میدارم و جالب اینجاست که بعد از تذکر جناب سرافراز یزدی نماینده مشهد و صحبت حداد عادل ناگهان عدد حاضرین 186 به عدد 208 تغییر یافت و نمایندگان منت نهادند و تشریف آوردند تا جلسه روز چهارشنبه به حد نصاب قانونی برسد. سکانس دوم: هفته گذشته جناب احمدینژاد لایحه بودجه سال 1387 را به مجلس شورای اسلامی تقدیم نمودند جدای از اینکه نحوه تهیه و تنظیم این لایحه چگونه بوده و انتقادهای جناب احمدینژاد بر تهیه و تنظیم لایحه بودجه در سالهای گذشته بر چه اساس و منطقی استوار بود، حاشیه این جلسه جای بسی تأمل دارد ... در بدو ورود حاج محمود احمدینژاد رئیس جمهور عدهای از نمایندگان چنان به دور ایشان حلقه زده و به بهانه بازگشت از سفر حج با ایشان روبوسی میکردند که گویی جناب احمدینژاد را سالهای سال ندیدهاند و ایشان نیز هم اکنون در کسوت رییس جمهوری مملکت نیستند. این ماچ و بوسهها آنچنان ادامه داشت که به اصطلاح با اخطار ـ شوخی جدی ـ رئیس مجلس جناب حداد عادل روبرو شد و ایشان فرمودند: یکی از نمایندگان محترم به نمایندگی بقیه دوستان با جناب احمدینژاد روبوسی و خوشآمدگویی کنند تا بیش از این وقت مجلس گرفته نشود ـ (چقدر کارهای سخت را به نمایندگان زحمتکش ما محول میکنند آخر شخصی که نماینده مجلس است مگر میتواند بازهم از طرف بقیه همکاران، نمایندهای برای روبوسی و خوشآمدگویی باشد!) این ابراز علاقه همچنان ادامه داشت تا اینکه جناب رییس جمهور در همین حلقه دوستداران به پشت تریبون رفت که من گمان کردم رییس جمهور با همین وضعیت میخواهند ایراد نطق کنند. که دوستداران وی زحمت کشیدند اطراف او را خلوت کردند تا وضعیت به حالت عادی برگردد، در پایان سخنرانی هنگامی که رئیس جمهور قصد داشتند به همراه رئیس مجلس از صحن مجلس بیرون بروند باز هم نمایندگان نتوانستند جلوی ابراز احساسات خود را بگیرند و رئیس جمهور را دوره کردند و ایشان را مورد مهر و محبت بیدریغ قرار دادند و با روبوسیهای پی در پی جناب احمدینژاد را هم خسته کرده بودند و جناب محمدرضا باهنر که در این لحظه ریاست مجلس را به عهده داشت تذکر دادند که نمایندگان اجازه دهند جناب احمدینژاد به همراه جناب حداد عادل از صحن مجلس خارج شوند، ولی این نمایندگان با احساس «ول کن» ماجرا نبودند! حالا برسیم بر سر اصل مطلب: وظیفه اصلی این نمایندگان مطالعه و تحقیق و در نهایت تصویب لوایحی است که به مصالح کشور و ملت عزیز باشد البته با توجه به آن وضعیت حضور در مجلس و تأخیر و غیبتکردنها. وظیفه دیگر آن نظارت بر امور کشور و پیگیری اجرای مصوبات مجلس در دست دولت و شخص رئیس جمهور است. حالا مردم قضاوت کنند نمایندهای با آن علاقهی زایدالوصف نسبت به رئیس جمهور که به محض دیدن وی سر تا پای او را غرق بوسه میکند چگونه میتواند بر کار رئیس جمهور و کابینه او نظارت داشته باشد و احیاناً ـ خدایی ناکرده ـ در صورت دیدن اشتباه و یا کم کاری تذکر هم داده و کابینه دولت را مورد بازخواست قرار دهد. مجلسی که انواع و اقسام اصولگرایی را هم به یدک میکشد: اصولگرایان بنیادگرا ، اصولگرایان متحد ، اصولگرایان مستقل ، اصولگرایان 6+5 ، اصولگرایان تحول خواه و اصولگرایان ... مجلس هفتم آمد و رفت. آخر ما نفهمیدیم اصول چه بود و اصولگرایان که بودند؟ اصولگرایان به کدام اصولها اشاره داشتند؟ و این اصولها در کدام سال، ماه، روز و ساعتی به اجرا درآمد؟ ولی هنوز ناامید نیستیم شاید این نمایندگان اصولگرا بعد از 4 یا 8 سال استراحت در سالهای بعد به خود زحمتی بدهند و کتاب خاطراتشان را به رشته تحریر بیاورند و در آن کتاب زمان و مکان عمل مقدس و به یاد ماندنی «اصولگرایی» را بیان کنند تا ما هم بخوانیم و از این سردرگمی نجات یابیم!؟ |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
