 |
||||
|
|
||||
|
کشکول نصیر کشکول نصیر خالی کن و پُر کن محمد صوفی مازندرانی برای جهانگیر، پادشاه هند، نوشت: ای شاه نه تخت و نه نگین میماند آخر به تو یک دوگز زمین میماند صندوق خود و کاسه دوریشان را خالی کن و پرکن که همین میماند چه زشت، چه شیرین! رابرت برونینگ (1899 ـ 1812) میگوید: HOW BAD! HOW SAD! HOW MAD! BUT OH HOW SWEET IT WAS چه زشت، چه حزن انگیز، چه جنون آمیز! اما، آه چه شیرین بود. شوخی و مسخرگیِ فرنگی ها! پوشکین شاعر بلندآوازه روسی در جریان عهدنامه ترکمانچای وقتی شاعر قاجار فاضل گروسی را ملاقات کرد، سخت تحت تأثیر قرار گرفت و در خاطراتش نوشت: «دیگر وقت آن رسیده است که فرنگیها شوخی و مسخرگی را در زندگیشان کنار بگذارند». |
تاکنون هیچ اداره ارشادی از مطبوعات محلی استان شکایت نکرده ولی میتوان به صراحت گفت که اداره ارشاد در زمان شفیعی بیشتر از تمامی ادارات دیگر از مطبوعات محلی شکایت کرده و گزارش خلاف نوشته ولی به دلیل واهی بودن شکایت نامبرده به جایی نرسیده و همهی شکایتهایش در مرحلهی دادسرا مختومه شده است، بعد از به نتیجه نرسیدن شکایتهایش اقدام به «تذکر محرمانه» به دلایل واهی نموده و همچنین سوبسید سهمیه کاغذ که به طور سراسری به کل مطبوعات کشور تعلق میگرفت، از تعدادی از مطبوعات فعال استان محروم کرده است. بن کارت های کتاب خبرنگاران و مطبوعات را فقط به عدهای خاص دادند که بعضی از آنها در تمامی زندگیشان یک خبر تنظیم نکردهاند. برای تحت فشار قرار دادن و تعطیلی مطبوعات تمامی آگهی ادارات را در اداره ارشاد تجمیع و تعدادی از مطبوعات منتقد را از آن محروم کرده است. خلاصه بیش از یک سال و نیم است که ارشاد تمامی مزایا و کمکهای خود به مطبوعات را از نشریات مهم بوشهری دریغ مینماید و به نوعی نشریات بوشهری را تحریم نموده است.
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
