سال نوشت سالی که گذشت همانند دیگر سالها سرشار بود از خوشیها و ناخوشیها، خوبیها و بدیها، ملایمات و ناملایمات و خلاصه سالی بود همانند سالهای دگر گذر عمر و روزگار بود. آنان که از گذر ایام عبرت میگیرند و تجربه اندوزی میکنند برای دگر سالها پیروزند. ولی آیا آنان که فقط روزگار را هم میگذارنند پیروزند.
اما؛ وجه تمایز سال 86 در عرصه جهانی با دیگر سالها، مدیریت شخص احمدینژاد در روابط بینالملل بود. رییس جمهوری که شاید بتوان گفت هر ماهِ سال 86 را به دو کشور جهان رفت و نام ایران را در عرصه جهانی مطرح کرد. البته رییس جمهوری که به تبعات سفرش به خوبی نیاندیشید. مثلاً اولین رییس جمهور ایران بود که بدون توجه به ادعاهای امارات به امارات متحده رفت، به کشور بحرین سفر کرد، سفر جنجالی خود را به امریکا انجام داد، کشورهای حاشیه خزر را با تمام ادعاهایشان در مورد خزر به ایران دعوت کرد و چندین بار میزبان رییس جمهور ونزوئلا بود.
2ـ ایران در سال 86 شاهد نتیجه اقدامات دولت احمدی نژاد، در عرصههای سیاست، فرهنگ و خصوصاً اقتصاد بود. [ 26/12/1386 ] [ ادامه ] |
اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر 1ـ اخبار دریافتی از کاظمین (نزدیک بغداد) حکایت از آن دارد که سعیدالسلطنه، حکمران منتخب بوشهر، در مسیر راه خود به این بندر، وارد آن شهر شده است، اما مقامات مرکز به طور تلگرافی به او دستور دادهاند که تا اطلاع ثانوی آن جا را به مقصد بوشهر ترک نکند.
2ـ سیدمرتضی اهرمی در روز بیست و یکم یکی از مریدان خود را نزد معاون مدیرکل گمرکات فرستاد و به او پیام داد که کالای ضبط شده دارای پروانه گمرکی است که مدیر گمرک بارکی آن را صادر کرده است و لذا این کالا باید ترخیص و به صاحب آن مسترد گردد، اما موسیو کنستانت از اجرای این تقاضا سرباز زد و اظهار نمود [ 2 روز پیش ] [ ادامه ] |
|
|
رقصِ سیمها و سایهها در جشن زوالِ بافتِ قدیمرقصِ سیمها و سایهها
در جشن زوالِ بافتِ قدیم
"اسماعیل جاشویی" از سالها پیش قصد انجام پروژه عکاسی از بافت قدیم را داشت. به یاد دارم که حدود 15 سال قبل یک پروژه با موضوع سیمهای برق با مرغان دریایی را هم انجام داد که آن هم مجموعهی موفقی بود و اکنون مجموعهی سیمها و سایهها را از او دیدیم. مجموعهای جذاب، با محتوا و خلاق. نمایشگاه عکس "سیمها و سایهها" که از 11 تا 18 اسفند ماه در سالن سازمان تبلیغات اسلامی برپا بود، با یک قاب سیاه آغاز میشد و پس از مختصر توضیحی که از جانب عکاس در خصوص موضوع نمایشگاه داده شده بود وارد دنیای بافت قدیم میشدیم. عکس اول، عکسی ساده از دیواری سنگی با یک سیم برق بالای آن بود. در عکس بعد، یک تیر چراغ برق هم به آن اضافه شده بود و بدین گونه عکاس با دقت در ترتیب چینش عکسها، بیننده را آرام آرام به دنیای فراموش شدهی بافت قدیم میبرد. خطوط حاصل از عبور سیمهای برق بناهای رو به زوال بافت قدیم را به مرور در حصار خویش در میآورند تا جاییکه تا نیمهی نمایشگاه این احساس به بیننده منتقل میشد که گویی سیمها، تارهای تنومند عنکبوتی غولآسا هستند که به دور آن تمدنِ زیبای مخروبه تنیده میشوند. این هجوم بیرویه و نامتعادل سیمها در نیمه نمایشگاه به اوج خود میرسد. عکاس هم با انتخاب کمپوزیسیونهای خوب و متناسب به بهترین وجه، مضمون مورد نظر خود را به بیننده منتقل میکند. سپس با اضافه کردن سایه و ایجاد کنتراست در عکسها و استفاده از کادر کج، سقوط بافت قدیم محصور در سیمهای در هم گره خورده را با قدرت هر چه تمامتر به تصویر میکشد. این روندِ چشمگیر تا عکس یکی مانده به آخر ادامه دارد و بالاخره عکس آخر ـ عکس مخروبهای است در پشت زمین فوتبال متروکهای که درختی سوخته نیز در میان آن قرار دارد، بی هیچ سیم و سایهای و بی هیچ اثری از زندگی و پس از آن فید سیاهی. نمایشگاه عکس اسماعیل جاشویی هشداری نه، که انعکاس فاجعهی زوالِ بافت قدیم بوشهر است. او به عنوان عکاس، سهم خود را در راه حفظ این آثار باقی مانده از تمدن انجام داده است. زمان آن رسیده که من و شما نیز از خود بپرسیم "ما" برای حفظ و احیای بافت قدیم چه کردهایم؟ به امید آنکه مسئولین استان، رسیدگی به بافت قدیم را از سال جدید در لیست کارهای خود قرار دهند.
|
|
|
