 |
||||
|
|
||||
|
چند شعربرای آینه
حسین عسکری (سحر) سحر رسید به بامم ستارهای نشکفت ز شب گذشت ولی صبح چارهای نشکفت تمام عمر نشستم امید قاصدکی خبر که هیچ، نشانی، اشارهای نشکفت غریب ماندهترین فصل گوی و میدان بود به دشت واقعه، طبلی، نقارهای نشکفت به جز شباهت و تکرار و رنگهای فریب برای آینه نقش دوبارهای نشکفت افق کجاست؟ در این مرز خاک و خاکستر چراغ راه، ز سمتی، کنارهای نشکفت دلی نماند و دماغی ز داغ باغ و بهار مجال دیدن و شوق نظارهای نشکفت شعر مشترک غلامحسین پرتابیان ـ حسن اجتهادی پرتابیان: نیش میزند به سر انگشتانِ آبیِ تو زنبور بعد. من از مصراعِ برآمده از عسل میافتم روی چمنِ وزنِ شکفته! تو از پوستِ خط بیرون میآیی و مینویسی: اجتهادی: چه قدر با بایدها فرو رفتهام در نبایدهای دریایی جزیره! حالا هردم بخواهم دیدارِ دریا میسر است! پرتابیان: باید ـ از ردیفهای معلق مرا بر میدارد و در جذبهی زلال فرود میآورد در یک چشم کوتاه در دلِ مثنویِ آب بر زبانِ رود! اجتهادی: دوست بودهاند کلمات با من از اَبَد جریان دارند در رگ و پوست و اینک اوست: واژهی درخشان! پرتابیان: وزنِ پیر دست و پای آخر را حنا میبندد برای جشنِ تولدِ کف بگذار دف از دهانِ دایره اضلاع بارانیِ مرا بنوازد برای بذرهای معلق. 1384ـ شیراز رهایی مریم قاسمی سلامم را به باران گره زدم تا در تو رها کند تو را گم کرد بوسهای بستم بر منقار بلبلی پریشان شد آمدم تا خودم را در نگاه و لبخند مهربانات سرازیر کنم. |
سالی که گذشت همانند دیگر سالها سرشار بود از خوشیها و ناخوشیها، خوبیها و بدیها، ملایمات و ناملایمات و خلاصه سالی بود همانند سالهای دگر گذر عمر و روزگار بود. آنان که از گذر ایام عبرت میگیرند و تجربه اندوزی میکنند برای دگر سالها پیروزند. ولی آیا آنان که فقط روزگار را هم میگذارنند پیروزند.
1ـ اخبار دریافتی از کاظمین (نزدیک بغداد) حکایت از آن دارد که سعیدالسلطنه، حکمران منتخب بوشهر، در مسیر راه خود به این بندر، وارد آن شهر شده است، اما مقامات مرکز به طور تلگرافی به او دستور دادهاند که تا اطلاع ثانوی آن جا را به مقصد بوشهر ترک نکند. 
