Nasir Boushehr Logo
 
جستجو:
 
سخن مدیر مسئول
سال نوشت
سالی که گذشت همانند دیگر سال‌ها سرشار بود از خوشی‌ها و ناخوشی‌ها، خوبی‌ها و بدی‌ها، ملایمات و ناملایمات و خلاصه سالی بود همانند سال‌های دگر گذر عمر و روزگار بود. آنان که از گذر ایام عبرت می‌گیرند و تجربه‌ اندوزی می‌کنند برای دگر سال‌ها پیروزند. ولی آیا آنان که فقط روزگار را هم می‌گذارنند پیروزند.
اما؛ وجه تمایز سال 86 در عرصه جهانی با دیگر سال‌ها، مدیریت شخص احمدی‌نژاد در روابط بین‌الملل بود. رییس جمهوری که شاید بتوان گفت هر ماهِ سال 86 را به دو کشور جهان رفت و نام ایران را در عرصه جهانی مطرح کرد. البته رییس جمهوری که به تبعات سفرش به خوبی نیاندیشید. مثلاً اولین رییس جمهور ایران بود که بدون توجه به ادعاهای امارات به امارات متحده رفت، به کشور بحرین سفر کرد، سفر جنجالی خود را به امریکا انجام داد، کشورهای حاشیه خزر را با تمام ادعاهایشان در مورد خزر به ایران دعوت کرد و چندین بار میزبان رییس جمهور ونزوئلا بود.
2ـ ایران در سال 86 شاهد نتیجه اقدامات دولت احمدی‌‌ نژاد، در عرصه‌های سیاست، فرهنگ و خصوصاً اقتصاد بود.
[ 26/12/1386 ] [ ادامه ]

اوضاع و احوال بوشهر
اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر
1ـ اخبار دریافتی از کاظمین (نزدیک بغداد) حکایت از آن دارد که سعیدالسلطنه، حکمران منتخب بوشهر، در مسیر راه خود به این بندر، وارد آن شهر شده است، اما مقامات مرکز به طور تلگرافی به او دستور داده‌اند که تا اطلاع ثانوی آن جا را به مقصد بوشهر ترک نکند.
2ـ سیدمرتضی اهرمی در روز بیست و یکم یکی از مریدان خود را نزد معاون مدیرکل گمرکات فرستاد و به او پیام داد که کالای ضبط شده دارای پروانه گمرکی است که مدیر گمرک بارکی آن را صادر کرده است و لذا این کالا باید ترخیص و به صاحب آن مسترد گردد، اما موسیو کنستانت از اجرای این تقاضا سرباز زد و اظهار نمود
[ 2 روز پیش ] [ ادامه ]

آلبوم عکس


چهارمین روز نوروز در بوشهر


 

زلال مثل باران

زلال مثل باران
 با ترانه‌هایت/ بهار جوانه می‌زند/ چشمه‌ها جاری می‌شوند/ عشق عاشق می‌شود/ بر عاشقانه‌های نگاهت/ در دعاهای شبانه‌مان/ که رنگ بهار دارد.
به هفت شاخه از آسمان نگاه می‌کنم، کنار میدان انتظار که همیشه کنار دل‌ام نفس می‌کشد. هنوز سرم را برنگردانده‌ام به سمت آخرین ستاره‌ای که هرگز خاموش نمی‌شود تا تو راهت را گم نکنی و همین طور بچرخی تا به من برسی. سال 86 هم با همه‌ی تلخی‌ها و شیرینی‌هایش گذشت. خیلی‌ها رفتند، با تکان دادن دستی و قطره‌های اندوهی بدرقه‌شان کردیم. خیلی‌ها آمده‌اند، با تبسمی به رنگ گُل حُسن یوسف با آغوشی به شکل آبشار گفتیم: خوش آمدید.
سالی که در حال وداع با آن هستیم شاهد موفقیت‌ها و بعضاً عدم توفیق در عرصه‌ی هنر خصوصاً "شعر" این فریادرسای همه‌ی قرن‌ها بوده‌ایم، چرا که متأسفانه اکثر شاعران امروزی فکر می‌کنند شعر فقط چاپ کتاب‌های رنگارنگ است. کاری به محتوا و معنا ندارند. نمی‌‌خواهم ایراد بگیرم ولی واقعاً این‌گونه است. به غیر از عده‌ای انگشت‌شمار که در این کار دقت بسیار دارند.
به امید به بار نشستن تمام استعدادهای عزیزان هنرمند در تمام عرصه‌های زندگی خصوصاً هنر مورد علاقه‌شان و خصوصاً "شعر" این زیباترین و معصوم‌ترین کلام خلفت بشری. امروز نوزدهم اسفند ماه سال 1386است. شش کاسه‌ی گندم روبه‌رویم نشسته‌اند. سه پرنده ی کوچک و معصوم روی شانه‌هایم آشیانه ساخته‌اند و سه شاخه نبات با لبخند و سیب و مهربانی فضای خانه‌ام را عطرآگین کرده‌اند و به هر سمت که نگاه می‌کنم در آسمانِ نگاهِ سیاوش جوانه می‌زنم و تمام دلم شکلِ سیاوش است، خیس و بارانی. مثل ترنم صدایی که دارد از راه می‌رسد. سال جدید را به تمام مردم ایران زمین، هم استانی‌های عزیز و تمام هنرمندان و شاعران گران ‌ارج تبریک و تهنیت عرض می‌کنم. امیدوارم سال 1387 را هم با دل‌هایمان زلال مثل باران، آیینه مثل خودِ خودمان و تمام ثانیه‌ها را آسمانی بمانیم.