 |
||||
|
|
||||
|
شتر دیدی، ندیدیشتر دیدی، ندیدی
شُوی تنهای تنها نِشسَه بیدم دَرِ ری هر که جز خوم بَسَّه بیدم فقط خوم بیدم و فکر و خیالُم خیال خالص و صاف و زلالم خوم و شِعرُم، خوم و احساس پاکُم دل بَدوخت از غم چاک چاکُم خوم و او فکرَلِ بکری که هر شُو مِثِ موری تو مغزم میکنن رَو خوم و صَتّا سؤال بی جووابُم که عُمری دادن شو رو عذابم یکی که بختر از خوش هیچکس نی رفیقیش ری هَوا وُ ری هوس نی همو یاری که مِهرِش لایزاله نه مِث باقی رفیق ماه و ساله فقط خوم بیدم و پروردگارم خدا، یعنی همی دار و ندارم قیومت خلوت و محشر شُوی بی نه گپ از خُو، نه حرف از اَفتوی بی وَ خوم گفتم که اُمشو شُوشِ تا باز بُگُم شعری که وا بو ماجرا ساز وَ خوم گفتم که اُمشَو شوش از نو بریزم پتّهی اربابِ ری اُو بیفتُم باز اُمشو جونِ ظالُم وُ گرزِ شعر تو مازش بُمالُم کُنم کاری که ظالُم هر کجا بو مُنِ تا دید از ترسُم کِرا بو بُیَس اُمشو بُگم سی یار جونی هَمو حرفَل که خوم دونم وُ دونی بُگُم از کار و بارَل زشت و ناجور که دل از بُردَنِ نومِش میاشور بُگُم از مؤمن بی دین و ایمون مسلمونِ بَتر از نامسلمون بُگم که ما فقط مِردِ شعاریم عمل قَدِّ سَرِ سیزن نداریم بُگم که دین ما ری نِک زبونِ نه مِث دینِ علی تو جسم و جونِ بُگُم که لتهی غیرت هلا بی مروت مُرد و مِردی منحلابی بُگُم که پرده حجب و حیا دِرد بُگُم که مِرد، زن وابیده، زن مِرد میخواسم تازه بِهلُم پامِ پیشتر بگم از کارَلِ ناجور بیشتر یهِو دیدُم که عقلُم پانها پیش نهیبُم دا که: ای بَدوَختِ درویش بگو بینم سری یا ته پیازی که ایقه میکنی ریدو درازی چه کار داری که الآن روزِ یا شُو چه کار داری که کی بیدارِ کی خُو چه کار داری که بادنگون گِرونه چه کار داری فلونی رشوه سونه چه کار داری ریا بالا گرفته حسادت شهرِ سر تا پا گرفته اگر میخی که عمرت خَش سرا بو مِثِ باقی تونم کور و کَرا بو نکو "طالب" تو اوقاتِ خوته تَهل که نیسی بار ای مردم به جز جهل بِدی از ای جماعت هر چه دیدی نِگو هیچی شتر دیدی ندیدی |
سالی که گذشت همانند دیگر سالها سرشار بود از خوشیها و ناخوشیها، خوبیها و بدیها، ملایمات و ناملایمات و خلاصه سالی بود همانند سالهای دگر گذر عمر و روزگار بود. آنان که از گذر ایام عبرت میگیرند و تجربه اندوزی میکنند برای دگر سالها پیروزند. ولی آیا آنان که فقط روزگار را هم میگذارنند پیروزند.
1ـ اخبار دریافتی از کاظمین (نزدیک بغداد) حکایت از آن دارد که سعیدالسلطنه، حکمران منتخب بوشهر، در مسیر راه خود به این بندر، وارد آن شهر شده است، اما مقامات مرکز به طور تلگرافی به او دستور دادهاند که تا اطلاع ثانوی آن جا را به مقصد بوشهر ترک نکند. 
