سال نوشت سالی که گذشت همانند دیگر سالها سرشار بود از خوشیها و ناخوشیها، خوبیها و بدیها، ملایمات و ناملایمات و خلاصه سالی بود همانند سالهای دگر گذر عمر و روزگار بود. آنان که از گذر ایام عبرت میگیرند و تجربه اندوزی میکنند برای دگر سالها پیروزند. ولی آیا آنان که فقط روزگار را هم میگذارنند پیروزند.
اما؛ وجه تمایز سال 86 در عرصه جهانی با دیگر سالها، مدیریت شخص احمدینژاد در روابط بینالملل بود. رییس جمهوری که شاید بتوان گفت هر ماهِ سال 86 را به دو کشور جهان رفت و نام ایران را در عرصه جهانی مطرح کرد. البته رییس جمهوری که به تبعات سفرش به خوبی نیاندیشید. مثلاً اولین رییس جمهور ایران بود که بدون توجه به ادعاهای امارات به امارات متحده رفت، به کشور بحرین سفر کرد، سفر جنجالی خود را به امریکا انجام داد، کشورهای حاشیه خزر را با تمام ادعاهایشان در مورد خزر به ایران دعوت کرد و چندین بار میزبان رییس جمهور ونزوئلا بود.
2ـ ایران در سال 86 شاهد نتیجه اقدامات دولت احمدی نژاد، در عرصههای سیاست، فرهنگ و خصوصاً اقتصاد بود. [ 26/12/1386 ] [ ادامه ] |
اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر 3ـ موسیو پوپف، جنرال کنسول روسیه، در روز سوم فوریه رهسپار بصره گردید.
4ـ کاشف به عمل آمده که محمد صادق ـ برادر نماینده سابق بالیوزگری در بحرین و دوستش علم الهدی ـ نویسنده نامهی بدون امضایی بوده که به داخل دفتر حاج عبدالرسول انداخته شده بود.
5ـ حاج عبدالرسول در پایان هفته جلسهای را در منزلش برپا کرد و از روحانیون دعوت نمود تا در آن حضور یابند. هدفِ او از این کار آن بود تا اختلافاتی که بین آنها راجع به انتخاب صدرالاسلام و امام جمعه ـ به عنوان اعضای انجمن نمایندگان محلی ـ بروز کرده بود، به طریقی دوستانه حل و فصل کند، [ 26/3/1387 ] [ ادامه ] |
|
|
عملکرد بعضی از مدیران در 3 ماهه آخر سال قیل و قال میوهعملکرد بعضی از مدیران در 3 ماهه آخر سال قیل و قال میوه
درست 3 ماه به عید مانده وزیر بازرگانی در کوس و کرنا دمید که میوه وارد شده و مردم نگران ایام نوروز نباشند. پرتقال و سیب وارد بازار شد و در جایگاههای معین با تیتر درشت نوشته شده بود میوه به قیمت دولتی عرضه میشود کیلویی 750 تومان. البته همین میوه سال گذشته کیلویی 500 تومان بود و امسال مانند اجناس دیگر سیر صعودی طی کرد. مردم باید دعا کنند تا سال آینده طول عمری از خداوند بگیرند تا دوباره میوه بخورند! انبوه مرکبات در خاک ایران وجود دارد و نه تنها این مملکت بلکه میتوان کشورهای همسایه را هم از میوه اشباع کرد پس علت چیست که میوه فصلی قحط میشود تا قیمتها بالا رود؟ دست چه کسانی در کار است؟ اگر دولت میتواند میوه وارد کند پس چرا این کار را نمیکند؟ قبل از انقلاب اگر دولت امکاناتی به کشورهای همسایه میداد یا با دنیا در ارتباط بود لااقل مردم با 300 تومان حقوق زندگی راحتی داشتند، حالا با 300 هزار تومان هم نمیتوان زندگی کرد. وقتی که به اوضاع مینگریم کلید اصل گرانی در دست دولت مردان بوده و هست. سودجویانی که در دولت رخنه کردهاند این بدبختیها را برای مردم دامن میزنند. مردم ایران مردم بسیار خوبیاند، انقلابشان را دوست میدارند، به خون جوانان پایبندند، خیانت از طرف مردم این آب و خاک نیست، چه در قدیم و چه امروز هر فتنهای که میبینیم از سوی فئودالهای از خدا بیخبر است. دولت هم باغات مرکبات ایران را پیش خرید میکند و روزگار مردم را تباه میسازد. اگر دولت دلش به حال مردم می سوخت مثل "موسوی" نخست وزیر اسبق آنقدر میوه وارد بازار میکرد که میوههای انبار شدهی فئودالها گندیده شود. دولت میتواند، ولی این کار را نمیکند که به بخش خصوصی صدمه وارد نشود. اگر وزیر بازرگانی و زیر مجموعهاش میتوانند مردم را از مخمصه نجات دهند که فبهاء و گرنه خداحافظی دعوا ندارد! گذشته را به یاد دارم و وضعیت امروز را هم میبینم. مردم از انقلاب انتظارات رفاهی بیشتری داشتند نه اینکه گرسنگی بکشند. تحمل مردم هم حدی دارد. میوه باید در بازار موجود باشد، دولت قیمتگذاری کند وسوبسید بدهد تا سودجویان حساب کار خودشان را بکنند نه تنها میوه بلکه باید کلیه اجناس قیمت عادلانهای داشته باشند. عمر من و امثال من که رو به پایان است، آیا ما نباید بهبود اقتصادی مملکتمان را ببینیم و بعد از دنیا برویم. آیا آرزوی یک زندگی مناسب را باید به گور ببریم؟!
|
|
|
