 |
||||
|
|
||||
|
گفت و گو با مسیحعلی نژاد در خصوص جنجال ایجاد شده پیرامون مقاله "آواز دلفینها"جنجال رسانه یی برای مقاصد سیاسی
مسیح علینژاد در گفتو گو با" نصیر بوشهر" در رابطه با مقالهی "آواز دلفینها" وبحثهای پیرامون این مقاله گفت: این مقاله مثل مقالههای دیگرم بود که در آن از آرایههای ادبی استفاده کردم تا نیاز مردم را به تصویر بکشم و یادآور شوم مسئولان در برابر این گونه نیازها عزت نفس مردم را زیر سؤال نبرند. اما در این هیاهوی سیاسی و هنگامهی انتخاباتی چه اتفاقی رخ داد که ناگهان یک تشبیه و یک تمثیل که در ادبیات کهن ما و حتی در ادبیات دینی نیز از آن استفاده می شود تبدیل به بحران شد. این را باید از بحران سازان پرسید. وی یادآور شد: حضرت علی (ع) در نهجالبلاغه که شاهکار ادبیات عرب است زمانی که میخواهد تصویری از روز بیعت خود توصیف کند در خطبه 54 این چنین میگوید: "مردم همچون شتران تشنهای که ساربان مهارشان را گشوده و رهایشان نموده باشد و برای آشامیدن آب سراسیمه به سوی آبشخور بشتابند، این چنین برای بیعت کردن با من خود را به یکدیگر میزدند و به طرف من روی آوردند و چنان مرا در میان گرفته بودند که گمان میبردم قصد جان مرا دارند و یا این که در برابر دیدگان من گروهی میخواهند عدهای را از اسارت جان خلاص سازند". علی نژاد در خصوص این که با توجه به شرایط پیش آمده آیا باز هم در روزنامهی "اعتماد ملی" قلم میزند یا خیر، گفت: من روزنامه نگار هستم، ویژگی یک روزنامه نگار هم این است اگر او را از دَر بیرون راندند از پنجره وارد شود، مثل زمانی که مرا از مجلس اخراج کردند اما باز هم تلاش کردم که به مجلس باز گردم. مسیح علینژاد اضافه کرد : فکر نمیکنم نگاه غالب اعتماد ملی، اصرار بر حذف من باشد. به هر حال تا زمانی که مسئولان این روزنامه تمایل داشته باشند همچنان در اعتماد ملی میمانم. این روزنامه نگار برجسته در رابطه با مسائل پشت پرده این ماجرا گفت: من یک مصاحبه با سران نظام ترتیب داده بودم که خیلیها نیز با حسن نیت با درخواست مصاحبه من موافقت کردند،اما محافظه کاران ، بی دلیل جنجال آفرینی کردند. بی تردید این بحران،احساس بی اعتمادی نسبت به روزنامه نگاران را در پی خواهد داشت. از علی نژاد پرسیدیم ارزیابی شما از این جنجال رسانهای محافظهکاران چیست؟ وی در پاسخ گفت: به نظر من این تنها یک جنجال سیاسی است. مسئولان و دلسوزان واقعی کشور، این هیاهو و جنجال رسانهای را باور نمیکنند. به یک باره روزنامههای کیهان، ایران، رسالت، جمهوری اسلامی و خبرگزاری فارس بحران آفرینی میکنند و مدام به آن دامن میزنند. باید از آنها پرسید آیا دغدغهی اصلی مردم این است؟ آیا اگر این اتحاد که برای حمله به یک روزنامهنگار به وجود آمد برای حل یکی از مشکلات مردم به وجود میآمد بهتر نبود؟ وی در خصوص شایعات روزنامههای محافظهکار مبنی بر ارتباط مسیح علینژاد با رسانههای بیگانه گفت: من شش ماه با هزینهی شخصی برای تحصیل به لندن رفتم و یکی از افتخارات من این است که علیرغم حذف من و خبرهایی که طی این ششماه رسانه های محافظه کار در ارتباط با من مینوشتند تا مرا از عرصهی رسانههای داخلی حذف کنند هرگز وسوسه نشدم که سرزمینم را ترک کنم. وی خاطر نشان کرد: دو سال است که کتاب من در وزارت ارشاد خاک میخورد و به دو کتاب دیگرم نیز اجازه چاپ مجدد نمیدهند اما من میخواهم و اصرار دارم همچنان کتابم در زادبومام به چاپ برسد. شگفتا افرادی در این سرزمین یافت میشوند که دیده بر این اصرار میبندند و منِ خبرنگار را به سامانه و رسانههای خارجی وصل میکند. قطعاً شکایت به دادگاه هم سودی ندارد. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
