 |
||||
|
|
||||
|
مادران، همه گاندیاند؛اما تنها یک مرد گاندی میشود!مادران، همه گاندیاند؛اما تنها یک مرد گاندی میشود!
1ـ برخی از مفاهیم و معناها، حاوی ارزشی جهانشمول هستند و کلیه انسانهای روی کره خاکی از ازل تاکنون آنها را گرامی داشته و پاس میدارند. در این میان بعضی آدمیان نیز به واسطهی کنشها و یا واکنشهای انسان گرایانهی خود جاودان شدهاند و تاریخ بشری از آنان به نیکی یاد میکند. در این میان اما استثنا وجود دارد. استثنایی با عنوان "مادر". مادر، یک شخص نیست، مادر صاحبِ هویتی بزرگ است. هم در گذشته تاریخی انسانها و نیز در اکنون و همچنین فرداهای آدمیان، مادر واجد ارزش است و ارزشمند میماند. کنش تاریخی، کنونی و همیشگی زنان در سرپرستی ، مهربانی و دلسوزی فرزندان و عشق بی قید و شرط آنان به اولاد و همچنین واکنش مهربانانه به ترش روئیها و تند خوییهای فرزندان، از مادران اسطورهای جهانی ساخته تا این جمع بزرگ ـ مادران ـ در تمامی فرهنگ و تمدنها، از منزلت و جایگاهی رفیع برخوردار شوند. بر همین اساس واژهی "مادر" زیباست و گران ارج! 2ـ "فراموش شده" آخرین ساختهی "جوزپه تورناتوره" کارگردان برجستهی ایتالیایی به "مادر" اختصاص دارد، مادری که زخمها، رنجها و مرارتهای سخت و بسیار را تحمل میکند تا فرزندش را بازیابد و تحمل این تراژدی ترسناک از هیچ مردی بر نمیآید جز از کلیه مادران! تفاوت در همین است. یک مرد، در میان مردان میتواند استثنای گذشت و مهربانی شود و تبدیل به "گاندی" یا "ماندلا" شود. اما مادران همه "گاندی" و "ماندلا" هستند و یک تن از آنان استثنا شده و خشونت بروز میدهد، و می توان گفت مادران، همه "گاندی"اند اما یک مرد، میتواند گاندی شود! 3ـ ترانهی "مادر" با صدای "حبیب"شنیدار نوستالژی زیباییاست که در حافظه تاریخی گوش ما جا خوش کرده و هر بار که به یاد مادر میافتیم این ترانه نیز موزیک متن خاطرههامان میشود. حبیب در کارهای جدید خود نیز این ترانه را دوباره اجرا کرده و طنین "مادر، مادر خوب و قشنگم" مجدداً روحمان را نوازش میدهد. 4ـ مادر من، خیلی بزرگ است. مثل مادر شما و مادر او. مادران، همه کارهای عظیم و انسانی میکنند. سالهاست که من در تلاشم آدم شوم، آدمی که بتواند به دیگری لطمه نزند، شکنجه ندهد، آسیبنرساند و با همه مهربان باشد و قدرت بخشش داشته باشد، اما این کار سختی است و هر بار که خود کاوی میکنم، می بینم هنوز مسیر طی نشدهی بسیاری مانده است. اما هر روز صبح که از خواب بر میخیزم، میبینم که مادرم، ناخود آگاه انسانی کامل است. عشق میورزد و مهربانی میکند. و چه زیبا و بیریا این کار را انجام میدهد. در عجبم که مادرم این ویژگی انسان بودن و این موهبت را چگونه به دست آورده که من نمیتوانم و همیشه پاسخم این است که مادر، انسان کامل است و ما در حال شدن و یا رهیدن از انسانیت. 5ـ مادرم، دوستت دارم با تمام وجود، اما چه کنم که معرفت بیان نمودن این عشق را به توی مهربان و قشنگ ندارم. امیدوارم این یاداشت مرا بیشتر به فکر فرو برد که بایستگی احترام و عشق به مادر وظیفه نیست، مسئولیت است. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
