 |
||||
|
|
||||
|
نگاهی به کتاب عکس استان بوشهر؛ سرزمین خورشیدنگاهی به کتاب عکس استان بوشهر؛ سرزمین خورشید
اثر : عبدالرحمن برزگر کتاب عکس «استان بوشهر سرزمین خورشید» اثر هنرمند برجسته عبدالرحمن برزگر به تازگی روانه بازار شده است. کتاب در کیفیت مناسب و در شأن نام و عظمت تاریخی استان ماست. ویژگی خوب این کتاب تمرکز بر تصاویر آثار باستانی است و تقریباً آثار تمام شهرستانها را شامل میشود. از گور دختر هخامنشی در پشتکوه دشتستان تا کتیبههای خشتی عیلامی در تلپیتل بوشهر، از عمارت حیات داودی در بندر ریگ تا آثار باستانی سیراف در بندر طاهری کنگان. دوربین عکاسی دقیقاً به مانند قلم یک نویسنده، ابزاری است برای بیان هرگونه حرف، عقیده، داستان، احساس و هرآنچه در ذهن عکاس است. امروزه در عرصه نویسندگی افراد زیادی را میبینیم. کسانی که در تخصصهای گوناگون قلم میزنند و هرکدام حرفی برای گفتن دارند. نویسنده میتواند یک داستان نویس برجسته باشد که عصاره جانش را در قالب کلمات در روایت یک داستان به مخاطب عرضه میکند و یا استاد دانشگاهی که یک مطلب تخصصی را برای دانشجویانش بنگارد و یا روزنامهنگاری که با افکار عمومی جامعه سر و کار دارد. در تمامی این موارد قلم به بهترین نحو وسیله انتقال افکار نویسنده است. افکاری که وجود دارد و دارای ارزشهای بیشماری است. افکاری که در طول زمان در ذهن نویسنده شکل گرفته و حاصل سالها ممارست، تجربه و مطالعات اوست. این افکار است که ارزش کار او را تعیین میکند و نه نویسنده بودن. صرف قلم بدست گرفتن و نوشتن ارزشی محسوب نمیشود. مطمئناً در بین کتابها، مطبوعات و اینترنت با انبوهی از مطالب نویسندگانی که چیزی برای عرضه کردن ندارند، برخورد کردهاید. آنها نوشتن را فقط برای خودنمایی استفاده میکنند و غافلند از این که بدون داشتن فکر و اندیشه، نادانی آنان جلوهگر میشود. نوشتار و تصویر منشاء واحدی دارند. در آغاز پیدایش خط، تمدن های نو پای بشری با کشیدن تصاویر اشیاء مفاهیم مورد نظر خود را منتقل می کردند و کم کم نشانه های تصویری تبدیل به نشانه های خطی شدند. انسان برای ارتباط ساده تر تصویر را به خط نوشتاری استحاله داد. دوربین عکاسی هم بمانند قلم ابزاری است برای ارتباط با مخاطب. همانطور که نویسنده میتواند در زمینههای مختلف اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، ورزشی، هنری و ... قلم بزند، یک عکاس هم میتواند. فرقی نمیکند در چه زمینهای، هنری یا غیر هنر هر عکس بمانند یک کلمه و یا پاراگراف نشان دهنده فکر و اندیشه عکاس است. همانطور که میتوانیم نویسنده بیسواد و نادان داشته باشیم، میتوانیم عکاس، فیلمساز، نقاش نادانی داشته باشیم که حرفی برای گفتن نداشته باشند. عکس، فیلم، تابلو نقاشی فقط پوششی بر روِی جهل آنان است و با اندک دقتی توخالی بودن پسزمینه آشکار میشود. هرگونه ارتباط با مخاطب چه با قلم، چه با دوربین نیازمند فراهم نمودن اندیشه و داشتن حرفی برای گفتن است. کمبود و اگر بهتر گفته باشیم نبود تفکر در میان عکاسان خصوصاً با ورود دوربینهای دیجیتال که گرفتن عکس را ساده و ارزان نموده، شدیداً به چشم میخورد. ابزار کار نوشتن از قلم و مرکب تا رایانه تأثیری در کیفیت نوشتن مثلاً رمان نویسان امروزی نداشته است. سادگی و ارزانی گرفتن عکس که باعث حجم انبوه عکسهای تکراری میشود کمکی به بیمحتوایی و توخالی بودن آن نمیکند. تکنولوژی امروزی، زندگی و ارتباطات را برای ما آسانتر نموده ولی نمیتواند بجای ما تولید اندیشه نماید. اگر مخاطبی در میان حجم عظیم تولیدات جهانی هنر برای دیدن عکسها، فیلمها و تابلوهای ما وجود داشته باشد در وحله اول برای ارتباط با اندیشه و تفکر عمیق و انسانی است. اگر کیارستمی در جشنوارههای درجه 1 جهانی میدر خشد و یا آلفرد یعقوبزاده و رضا دقتی در عکاسی جهان نامی برای خود دارند، فقط بخاطر ارائه اندیشههای آنان است وگرنه ابزار و تکنولوژی بسیار بالای خیلی از هنرمندان نتوانسته جایگاهی برای آنان در هنر جهان به وجود آورد. البته این بحث جدای از نیاز ضروری و ابتدایی هر هنرمند برای تسلط بر ابزار کارش است. تسلطی که میبایست به مانند همان اندیشه با ممارست و سعی و تلاش زیاد به دست آورد ولی این فن و تسلط بر تکنیک نمیتواند جایگزین تفکر و اندیشه شود. هستند هنرمندانی که خود را غرق در مسائل تکنیکی و شناخت ابزار کردهاند و از عنصر مهمتر و اصلی غافل ماندهاند. عبدالرحمن برزگر عکاسی است که حرفی برای گفتن دارد. پشت هر عکس کتاب «استان بوشهر سرزمین خورشید» اندیشهای وجود دارد و همین بزرگترین ارزش این کتاب است. شناختی که از آثار تاریخی استانمان از طریق عکسهای این کتاب بدست میآوریم و اطلاعاتی که عکاس به ما از هویت و فرهنگ باستانی سرزمینمان میدهد، اندیشه این هنرمند است. آثار نوشتاری برزگر در مطبوعات هم به مانند آثار تصویریش نشان از دردمندی و علاقه ژرف او نسبت به هویت تاریخی سرزمینش دارد و این ما را به یاد منشاء واحد تصویر و نوشتار در سر آغاز پیدایش خط میاندازد و هنرمندی که چه با عکس، چه با نوشتن دردی برای گفتن دارد. طراحی کتاب عکس به صورت کلی نسبت به دیگر انواع کتاب از ویژگی خاصی برخوردار است. تک تک صفحات کتاب عکس می بایست به مانند طراحی روی جلد با ظرافت کار شود که همین مسئله انرژی و وقت زیادی را طلب می کند. طراحی این کتاب کار ظریف و هنرمندانهای است که ندا کلبعلی به خوبی از پس آن برآمده و در نهایت نام دو بزرگ اهل قلم استانمان، دکتر جعفر حمیدی و امید غضنفر که نوشتن متن شناسنامه آثار و ویراستاری را بر عهده داشتهاند، ارزشهای کتاب را دوچندان میکند. تعداد کمی از عکسها در چاپخانه با کیفیت بدی چاپ شدهاند که مطمئناً در چاپ دوم کتاب با درایتی که از برزگر دیدهایم، برطرف میشود. |
نمیدانم شنیده یا خواندهاید که اجرای قانون بد بهتر است تا نداشتن قانون. این مطلب اهمیت اجرای قانون را در جامعه دوچندان نشان میدهد. 
”بالیوز“ انگلیس در بوشهر
