زنان و امنیت شغلی

زنان و امنیت شغلی
این روزها در مطبوعات رادیو، تلویزیون و سایت‌های اینترنتی امنیت زن در اجتماع زیاد گفته و نوشته می‌شود و این در حالی است که عدم امنیت زنان و دختران به یکی از بزرگ‌ترین معضلات جامعه تبدیل شده است. زنان و دختران جوان همواره از این که شب را به تنهایی بیرون از منزل سپری کنند، از تاکسی‌های شخصی استفاده کنند و یا با مردان هراس دارند و حالا مشاهده می‌کنیم که این عدم امنیت به محیط‌های شغلی نیز سرایت کرده است.
ـ "دو ساله این جا کار می‌کنم." این را دختر جوانی می‌گوید که منشی پزشک متخصص کودکان است. از او می‌پرسم: چه طور شد منشی شدی؟ می‌گوید: خواهرم این جا منشی بود، وقتی رفت من به جای او آمدم. می‌گو‌ید: قبلاً مربی مهدکودک بودم با بچه‌ها سازگاری دارم ولی با والدین‌شان زیاد نه.
می‌پرسم: شغلت با حقوقت تناسب دارد؟ می‌گوید: نه، معمولاً کارهای خانم‌هازیاد است و حقوق‌ها کم.
به نظرم می‌رسد از این که در چنین محیطی کار می‌کند راضی است.
از خیابان‌ که رد می‌شوم از پشت پوسترهای فیلم و عکس‌های بازیگران چشمم به دختری تقریباً 19 ساله‌ می‌خورد توجه‌ام را جلب می‌کند از پله‌ها بالا می‌روم وارد می‌شوم پس از گفت و گوهای معمول از او می‌خواهم از سابقه‌ی کارش برایم بگوید. مشتاق صحبت کردن است، می‌گوید: 4 ماه است که کار می‌کنم روزهای اول یک شیفت کار می‌کردم ولی حالا مجبورم دو شیفت کار کنم چون حقوقم کم بود و حتی کفاف کرایه را هم را نمی‌داد. می‌پرسم: مراجعه کنندگان تقاضاهای دوستی‌های غیر معمول نمی‌کنند؟ جواب می‌دهد: چون من با همه اقشار جامعه سر و کار دارم از این اتفاقات زیاد می‌افتد و پیشنهادهای دوستی کم نیست.
می‌پرسد: اسمم را که چاپ نمی‌کنید؟ می‌گویم: نه نگران نباش.
منشی و دستیار دندان‌پزشک است. می‌گویم: از شغلت راضی هستی؟ جواب می‌دهد: خوب است ولی حقوق‌مان با کارمان تناسب ندارد. ساعت کاری‌مان زیاد و حقوق‌مان کم. از او می‌پرسم: تا به حال به شما تعرض روحی شده؟ می‌گوید: ما در مطب با بیماران برخورد داریم. هنگامی که دردشان به اوج می‌رسد کنترل خود را از دست می‌دهند و ما را تحقیر می‌کنند. این حوادث تا چند روز در ذهن ما می‌ماند و ما را عصبانی می‌کند. از او می‌پرسم: پیشنهاد دوستی‌های مشروع در محیط‌های شغلی پیش می‌آید؟ جواب می‌دهد: بله، زیاد. ما به این مسائل عادت کردیم.
5 روز است که در جستجوی آماری مبنی بر شکایات بانوان و زنان شاغل در محیط‌های اجتماعی از کارفرمایان و مراجعه‌کنندگان هستم. روز اول قرار بر این شد که دادگاه آماری را پس از 3روز در اختیارم قرار دهد ولی جز هدر دادن وقتم نتیجه‌ای نداشت. سپس به اداره کار مراجعه کردم. اداره کار نیز با آوردن دلایل واهی که پرونده‌های ما تفکیک نشده و نمی‌توان آمار بانون را از میان آن بیرون آورد آماری را به من ارائه نداد. پس آماری که از فعالیت بانوان و امنیت بانوان، ... به دست می‌آید کجاست؟
موضوع امنیت شغلی زنان را با بحرانی کارشناس امور اجتماعی در میان گذاشتم. وی با ارائه تعریفی از امنیت گفت: امنیت از دو منظر قابل تعریف است: 1ـ احساس و ادارکی که در انسان متعاقب شرایط محیطی که در آن قرار دارد ایجاد می‌شود. 2 ـ شرایط محیطی. وقتی می‌گوییم امنیت یعنی خطری فرد را تهدید نکند یا اگر خطری او را تهدید کرد حمایت و پشتیبانی‌هایی وجود داشته باشد که با آن خطر مقابله کند. وقتی از امنیت صحبت می‌کنیم به یک احساس درونی اشاره داریم که فرد میزان اعتمادی که به خودش و محیطی که دوست دارد چه قدر است.
این احساس میزان اعتماد یک بخش آن وضعیت درونی خود فرد را نشان می‌دهد و بخش دیگر آن شرایط بیرونی را ترسیم می‌کند. به همین دلیل ما وقتی از امنیت صحبت می‌کنیم باید به دو مقوله توجه داشته باشیم. 1ـ عناصری که در محیط هستند چه قدر می‌توانند تهدید‌زا باشند و آیا مکانیزمی برای مقابله با آن‌ها وجود دارد؟ 2ـ برداشت افراد از محیط.
وی درباره‌ی «عوامل خطرزا» که فرد را دچار احساس خطر می‌کند، گفت: گاهی اوقات محیط دارای عوامل خطرزا است ولی فرد از چنان حمایت‌های برخوردار است که احساس می‌کند می‌تواند در برابر خطر مقابله کند و بعضی وقت‌ها دقیقاً برعکس شاید در محیط خیلی عوامل خطرزایی وجود نداشته باشد ولی فرد احساس خطر کند. توجه به شرایط فرهنگی حاکم بر کشور ما قطعاً احساس امنیت به میزان قابل قبولی در محیط‌هایی که زنان کار می‌کند وجود دارد اما بخشی از این احساس امنیت برمی‌گردد به رفتار خود فرد. اگر ما رفتارمان به گونه‌ای باشد که بقیه‌ی عوامل محیطی را تحریک به تهدید امنیت کند زمینه را برای محیطی که فاقد امنیت اجتماعی است فراهم کرده‌ایم. با توجه به شرایط رسانه‌ای که در دنیای معاصر ایجاد شده، تصوری غلط از آزادی پیش آمده است که دیگران بدون توجه به حقوق خود می توانند به حقوق و حریم خصوصی سایرین تعرض کنند و متأسفانه رعایت حقوق دیگران و استفاده مشروع از آن هنوز در فرهنگ ما نهادینه نشده است. به همین دلیل است که خانم‌ها در محیط‌های که خیلی قاعده‌مند نیستند احساس عدم امنیت می‌کنند وی سپس با اشاره به پیشینه‌ی فعالیت‌های اجتماعی زنان اظهار داشت: موقعیت‌های اجتماعی خوبی را احراز کرده‌اند. بنابراین تجربه‌های موفقی را که خانم‌ها داشته‌اند جامعه هنوز باور ندارد. به همین علت خانم‌ها با توجه به توانمندی‌شان، استحقاق جایگاهی فراتر از جایگاه فعلی ندارد. این موضوع که مرد نان آور خانواده است و تأمین هزینه‌های زندگی با اوست این تصور را به وجود آوردهاست که خانم‌ها از نظر وضعیت شغلی در درجه‌ی دوم اهمیت قرار دارند، همین موضوع باعث می‌شود حقوق خانم‌ها با کارشان تناسبی نداشته باشد و امنیت خانم‌ها در محیط‌های اجتماعی شغلی کاهش می‌یابد.
این کارشناس امور اجتماعی در راستای ارائه‌ی راهکارهایی در جهت برقراری امنیت شغلی و اجتماعی بانوان اظهار داشت: از جمله کارهایی که مسئولین باید در جهت برقراری امنیت انجام دهند ترویج فرهنگ با احترام متقابل و روابط با رعایت حقوق همه‌ی انسان‌ها از جمله رعایت حقوق فردی خانم‌هاست.

• صفحه نخست
• خبر
• اجتماعی
• هوای تازه
• سیاسی
• تاریخی
• ورزشی
• بایگانی
• جستجو
• آلبوم عکس
• نویسندگان
• پیوندها
• نظرات خوانندگان
• سرویسهای سایت
• تماس با ما

What is RSS?