 |
||||
|
|
||||
|
نقدرتا… رحیمی ـ رئیس انجمن اسلامی معلمان بوشهر حذف اصلاح طلبان در نهایت به ضرر اصل نظام جمهوری اسلامی استمکث: بیش از سه ماه از انتخابات ریاست جمهوری ایران گذشته و کشور وارد فضای جدیدی شده است . فضایی که در آن به رغم اعلام شکست اصلاح طلبان، این جریان به عنوان یک جریان سیاسی زنده قادر به تاثیرگذاری در معادلات سیاسی است. معادلاتی که پس از انتخابات، دستگیری سران گروه های اصلاح طلب و تشکیل دادگاه های نمایشی به منظور حذف اصلاح طلبان به گونه ای دیگر رقم خورد. آیا امروز، روز حذف یکی از جناح های طرفدار نظام است؟ آیا با حذف اصلاح طلبان در حکومت، اصلاح طلبان در بین مردم هم حذف خواهند شد؟ آیا این حذف به نفع نظام می باشد؟ و نظر سیاسیون استان با اقدامات حکومت علیه اصلاح طلبان چیست؟ این ها سوالاتی بود که با تعدادی از اصلاح طلبان مطرح شد که متاسفانه چند تن از آنان از جمله ماشاءا...حیدر زاده، محمدباقر عباسی سملی، پرویز حاجیانی و سجاد بهزادی از مصاحبه خودداری نمودند.
قدرتا… رحیمی ـ رئیس انجمن اسلامی معلمان بوشهر حذف اصلاح طلبان در نهایت به ضرر اصل نظام جمهوری اسلامی است 1. از نظر جامعهشناسی معمولاً یک جریان اجتماعی و فکری به عنوان یک فرآیند تعریف میشود و جریانات فکری که به صورت یک فرآیند است در جامعه تحت هیچ شرایطی قابل حذفشدن نیست. ممکن است افراد صاحب آن تفکر حذف فیزیکی شوند اما حکام تحت هیچ شرایطی نمیتوانند صاحبان یک فکر را حذف اجتماعی یا تاریخی کنند، همانطور که در دورهای از صدر اسلام حاکمیت جور کاری کرد که مولا علی (ع) در محراب عبادت به شهادت رسید و در کوچه و بازار میگفتند مگر علی هم نماز میخواند. ممکن است آن روز حضرت علی را حذف فیزیکی کرده باشند اما علی (ع) برای همیشه به عنوان یک انسان بزرگ تاریخ و کسی که محور و نماد عدالت است در تاریخ مانده و قابل حذف شدن نیز نیست. این را هم دوست میگوید هم دشمن . 2. به نظر بنده اصلاحطلبان در بین مردم نه تنها حذف نشدند بلکه هرچقدر با آنها برخورد بیشتری شود و آنها را منع کنند انسانها به سمت آنها حریصتر و محبوبتر میشوند (ما مُنعَالانسانُ حَریصٌ). 3. اعتقاد من بر این است که دو جناح موجود در مملکت به عنوان دو بال فکری هستند نه اجرایی و در مشی حضرت امام نیز اینگونه نبود که یک جریان را حذف کرده و یک جریان را حاکم مطلق قرار دهد. این اشتباه بزرگ و تاریخی حاکمان است که در صدد حذف اصلاحطلبان هستند و من معتقدم حذف اصلاحطلبان و به این شیوه برخورد کردن در نهایت به ضرر اصل نظام جمهوری اسلامی است. 4. من این را یک رفتار کاملاً ناپسند میبینم. کسانی که روزی در این مملکت وزیر، وکیل، معاون، رئیسجمهور و …بودند مورد اتهام هستند. اگر بنا باشد آنها دستنشاندهی خارجی و به دنبال انقلاب مخملی و اینگونه چیزها باشند پس زمان حیات امام کاملاً زیر سئوال است چون آنها در زمان حیات امام مسئولیت داشتهاند، کروبی در آن زمان امیرالحاج امام بوده و بقیهی آقایان نیز در آن دوران مسئولیت داشتهاند. میرحسین موسوی نیز ضمن اینکه مسئولیت داشته مورد حمایت جدی امام بوده است، حتا زمانی که قصد برخورد با میرحسین موسوی بود امام از ایشان حمایت کرد و من فکر میکنم اینگونه برخورد کردن برخورد با خط امام (ره) است. 5. اصلاحطلبان ممکن است اشتباهاتی مرتکب شده باشند ولی در جریانات اخیر با آنها به شیوهی بسیار بدی برخورد شده است. من فکر میکنم اگر نظام به پایداری خود فکر میکند باید به نوعی در این قضیه تجدیدنظر کند و اجازهی حضور اصلاحطلبان را داده و در یک فضای آزاد اجازه دهد مردم انتخاب کنند در غیراینصورت من فکر میکنم که در نهایت این رویکرد به رویگردانی و دلسرد شدن مردم از کل سیستم منجر می شود و نتیجهی نهایی آن نیز به ضرر همه است. اصلاحطلبان به عنوان انسانهای صاحبفکر و اندیشه و تحصیلکرده در نظام جمهوری اسلامی حق حیات و شهروندی دارند و تا زمانی که در چارچوب قانون اساسی در حال فعالیت هستند بایستی به آنها اجازهی فعالیت داده شود. تجمعات و اعتراض به شکل مسالمتآمیز در قانون اساسی وجود دارد و سلب هر کدام از آنها خلاف قانون اساسی است و چه بسا پس از انتخابات اگر نظام در یک فضای آزاد و آرام حق اعتراض را به اصلاحطلبان میداد به تنش و درگیری نمیانجامید، اینهمه خسارت نیز از نظر حیثیتی در دنیا و در داخل به نظام جمهوری اسلامی وارد نمیشد. مسألهی مهم دیگری که وجود دارد این است که همانطور که اصلاحطلبان و شخصیتهای پیشین نظام را با شیوههای بسیار بد با دمپایی پلاستیکی در دادگاه جلوی دوربین به همهی دنیا نشان دادند باید کسانی که فاجعهی کهریزک و کوی دانشگاه را ایجاد کردند و مسببین پشتپردهی این قضایا محاکمهی علنی شوند گرچه در جریانات 18 تیر گذشته یا قتلهای زنجیرهای این کار صورت نگرفت. |
تاکنون هیچ اداره ارشادی از مطبوعات محلی استان شکایت نکرده ولی میتوان به صراحت گفت که اداره ارشاد در زمان شفیعی بیشتر از تمامی ادارات دیگر از مطبوعات محلی شکایت کرده و گزارش خلاف نوشته ولی به دلیل واهی بودن شکایت نامبرده به جایی نرسیده و همهی شکایتهایش در مرحلهی دادسرا مختومه شده است، بعد از به نتیجه نرسیدن شکایتهایش اقدام به «تذکر محرمانه» به دلایل واهی نموده و همچنین سوبسید سهمیه کاغذ که به طور سراسری به کل مطبوعات کشور تعلق میگرفت، از تعدادی از مطبوعات فعال استان محروم کرده است. بن کارت های کتاب خبرنگاران و مطبوعات را فقط به عدهای خاص دادند که بعضی از آنها در تمامی زندگیشان یک خبر تنظیم نکردهاند. برای تحت فشار قرار دادن و تعطیلی مطبوعات تمامی آگهی ادارات را در اداره ارشاد تجمیع و تعدادی از مطبوعات منتقد را از آن محروم کرده است. خلاصه بیش از یک سال و نیم است که ارشاد تمامی مزایا و کمکهای خود به مطبوعات را از نشریات مهم بوشهری دریغ مینماید و به نوعی نشریات بوشهری را تحریم نموده است.
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
