 |
||||
|
|
||||
|
حمید مؤذنی ـ روزنامهنگار: تنها نشریه ی بوشهری است که خط مشی سیاسی شفاف و ثابتی داشته استمکث: نصیر بوشهر 12 ساله شد. سالهایی که آبستن حوادث تلخ و شیرین بسیاری برای هیئت تحریریه نصیر و خوانندگان آن بود. 12 سال پر از تلاش، خستگی، فراز، فرود، امید و...
سالهایی که مهمترین اتفاقات سیاسی ایران و استان پس از انقلاب در آنها رقم خورد. نصیر بوشهر در سال ورود سید محمد خاتمی به عرصه ریاست جمهوری ایران متولد شد و خط مشی خود در این راه را همواره حفظ کرد. یادم می آید هشت سال بیشتر نداشتم که حسن لاوری اولین شماره ی نشریه اش را پس از تلاش های بسیار در اتاقی کوچک از محل زندگی خود و خانواده اش به چاپ رساند. آن وقت ها نه خبرنگاری بود نه نویسنده ی صاحب نامی. همه و همه ی آن زحمات را حسن لاوری به تنهایی به دوش می کشید. نصیر بوشهر کم کم بزرگ می شد و اندیشه هایش نیز به همراه رشد نویسنده ها و مخاطبانش بارور و بارورتر می گشت تا امروز که دوازدهمین سال تولدش را جشن می گیرد. امروز که این قلم در دستان من حرکت می کند به پاس تلاش های تمام افرادی است که روزی در این نشریه قلم زدند و به بازگویی صحیح حقایق پرداختند. خبرنگاران بسیاری آمدند و رفتند تا اینکه امروز این قلم به رسم امانت به من سپرده شد تا بگویم آنچه را که باید. نصیر بوشهر هرساله به منظور رفع نواقص و شناخت نقاط مثبت خود، گفت و گویی را با اهالی فرهنگ و سیاست استان انجام می دهد که امسال این مسئولیت به من سپرده شده است. متن های زیر در پاسخ به پرسش های طرح شده است که برخی از مصاحبه شوندگان به صورت کلی به آن ها پاسخ داده اند. 1. آیا نصیر بوشهر در وضعیت سیاسی، اجتماعی، ورزشی، اقتصادی و توسعه استان نقش تأثیرگذاری داشته است یا خیر؟ توضیح دهید. 2. به نظر شما نصیر بوشهر در 12 سال انتشا ر خود در چه زمینههایی موفق بوده و در چه زمینههایی ناموفق؟ 3. نقاط مثبت و منفی نصیر بوشهر در 12 سال انتشار آن را ارزیابی کنید؟ 4. آیا نقش نصیر بوشهر در نقد و انتقاد از مدیران استان تأثیرگذار بوده است یا خیر؟ توضیح دهید. * * * 1. بیشک نه تنها نصیر که اکثر نشریات محلی بوشهر با تأثیرگذاری زیاد یا کم خود، نقش بسزایی را در بهبود اکثر بخشهای سیاسی، اجتماعی، ورزشی، اقتصادی و در کل روند توسعه استان داشتهاند. اما باید به این مهم توجه نمود که طرح مسائلی همچو توسعه استان، بومیگرایی، تعامل و …که اولویت رسانهای نیز به آنها داده شود در اصل چیزی نیست جز دماگوژی (فریب سیاسی). در واقع در نظام های غیردموکراتیک تلاش میشود رسانهها از پرداختن به مسائل حقوق بشری، آزادیخواهی و مسائل اجتماعی دوری گزینند و به مسائلی روی آورند که جامعه را سکون داده و متأثر از آن، گفتمان انتقادی از بین برود. اما با این همه، رسانههای بوشهر در آغاز عصر طلایی سوم خود که با آغاز نهضت آزادیخواهانه دوم خرداد سال 1376 آغاز گشت، وجوه و خصوصیات رسانهای بیشتر داشتند و آینهی تمام نمای جامعه خود بودند. اما با افول دولت اصلاحات و سپس پایان اصلاحات دوم خردادی و روی کار آمدن دولت ضد دوم خردادی محمود احمدینژاد، نشریات بوشهر ویژگی رسانه ایشان بسیار کم شد و به بولتنها و یا نشریات خنثی تبدیل شدند. در این میان تنها نشریه نصیر رسالت روزنامه نگاری خود را از دست نداد و شجاعانه از گفتمان آزادیخواهی دوم خرداد و سپس استمرار آن در جنبش سبز 22 خرداد 1388 حمایت نمود. این روزها، در نشریات بوشهر گوئیا در خیابانها هیچ اتفاقی نمیافتد، هیچکدام از مردم معترض به نتیجهی انتخابات مورد ضرب و شتم قرار نگرفتند و گوئیا اصلاً مردم بوشهر همه به محمود احمدینژاد رأی دادهاند. اگر کسی در سالهای آینده نشریات بوشهر، به جز نصیر را مطالعه کند و به نشریات سراسری هم دسترسی نداشته باشند، گوئیا فقط تیم فوتبال شاهین بوشهر به لیگ برتر را ه یافته، استاندار و برخی مدیران عوض شدهاند و موسوی و کروبی هم هیچ طرفداری نداشتهاند و شاید اصلاً جنبش مدنی سبز در ایران شکل نگرفته است. اصلاًاگر کسی به نشریات بوشهر سال 88 دسترسی پیدا کند تعجب میکند که چطور اکثر این نشریات تا قبل از انتخابات طرفدار میرحسین موسوی هستند، ولی پس از پایان انتخابات هیچ یادی از میرحسین و اعتراضات مدنی طرفداران او وجود ندارد؟! اینجاست که میتوان تشخیص داد نصیر چه کار بزرگی انجام داده است. در اصل شجاعت و استقامت نصیر به دلیل شهامت فردی و تعهد روزنامهنگاری مدیرمسئول این نشریه آقای حسن لاوری است. 2. قوت اصلی نصیر در ایجاد یک گفتمان سیاسی و استمرار آن است. واقعیت این است که با پایان اصلاحات از نوع دوم خردادی و روی کار آمدن دولت احمدینژاد نشریات دوم خردادی بوشهر در ادامه مسیر کار روزنامهگاری خود دچار نوسانات شدید شدهاند و پیکان منحنی آنها در خصوص رعایت اصول روزنامهنگاری حرفهای رو به پایین و افول بوده اما نصیر تنها نشریهای است که منحنی آن در خصوص پیگیری مسائل سیاسی روز کشور و استان رو به بالا بوده است. به زعم من نصیر بوشهر در عرصهی سیاسی و اجتماعی استان بسیار موفق بوده و با فاصله زیادی نسبت به دیگر نشریات استان قرار دارد. 3. نقاط مثبت و منفی نصیر بوشهر را اگر بخواهیم برشمریم میتوان به چند نکته اشاره داشت: مهمترین نقطه قوت نصیر در عرصهی سیاسی و خصلت آینهگونه آن بوده است. در اصل نصیر تنها نشریهی بوشهری است که خط مشی سیاسی شفاف و ثابتی داشته است. میزان تعداد شکایات از نصیر نشاندهندهی این مهم است. در عرصهی ورزش نیز، نصیر نشریهی موفقی است و تاکنون به خوبی توانسته به نقد مناسبات ورزشی و به ویژه فوتبال اقدام نماید. راهاندازی تیم فوتبال رسانهی ورزش همه از ابتکار دبیر این صفحه است. از نقاط منفی نصیر که بیشتر در سالهای گذشته رخ میداد، ابراز برخی مواضع شخصی، له یا علیه برخی افراد بود که وجه رسانهای نصیر را تضعیف میکرد. برای مثال مهمترین نمود و نقطه ضعف نصیر نیز در دوران مدیرکل سابق اداره ارشاد بود که نصیر به جای اطلاعرسانی بیطرفانه به جانبداری از مدیرکل وقت و گرفتن موضع مخالف علیه هنرمندان معترض اقدام نمود و یا در انتخابات مجلس هشتم، نصیر برخلاف نظر اصلاحطلبان استان از یک کاندیدای مستقل حمایت نمود. 4. بیشترین نقد و انتقاد از مدیران استان توسط نصیر صورت گرفته، هم مدیران اصلاحات و هم مدیران اصولگرا توأمان شاکی نصیر بودهاند و این نشاندهنده وضعیتِ حداقلیِ گفتمان رسانهای بر نصیر بوده است. اکثر نشریات بوشهر به جای جهتگیری به جانبداری از مدیران اقدام نمودهاند و به نام «تعامل»، «بومیگرایی» و «توسعه استان» به حمایت شخصی و نفعطلبانه از برخی مدیران اقدام کردهاند و یا به نقد بعضی دیگر پرداختهاند این مواضع غیرحرفهای نشریات بوشهر توانسته آنها را به سیاستبازیهایی تبدیل نماید که به جای از پس پشت درآوردن عملکردها، خود به جزیی از روابط پشت پرده تبدیل شوند. آنها با توجه به درک قدرت رسانه در تحریف واقعیات، استاندار دولت اصلاحات و اصولگرا را به یک اندازه حمایت کردهاند و کارشان ساختن یک دشمن در برابر مدیر مورد حمایت خود بوده است. حمایت از افراشته و نقد عطارزاده در همین چارچوب معنا دارد. نصیر نیز گرچه قبلاً مواردی از این رفتار غیرحرفهای داشته اما بدون شک میتوان در این زمینه نصیر را پیشتاز این مهم برشمرد. |
تاکنون هیچ اداره ارشادی از مطبوعات محلی استان شکایت نکرده ولی میتوان به صراحت گفت که اداره ارشاد در زمان شفیعی بیشتر از تمامی ادارات دیگر از مطبوعات محلی شکایت کرده و گزارش خلاف نوشته ولی به دلیل واهی بودن شکایت نامبرده به جایی نرسیده و همهی شکایتهایش در مرحلهی دادسرا مختومه شده است، بعد از به نتیجه نرسیدن شکایتهایش اقدام به «تذکر محرمانه» به دلایل واهی نموده و همچنین سوبسید سهمیه کاغذ که به طور سراسری به کل مطبوعات کشور تعلق میگرفت، از تعدادی از مطبوعات فعال استان محروم کرده است. بن کارت های کتاب خبرنگاران و مطبوعات را فقط به عدهای خاص دادند که بعضی از آنها در تمامی زندگیشان یک خبر تنظیم نکردهاند. برای تحت فشار قرار دادن و تعطیلی مطبوعات تمامی آگهی ادارات را در اداره ارشاد تجمیع و تعدادی از مطبوعات منتقد را از آن محروم کرده است. خلاصه بیش از یک سال و نیم است که ارشاد تمامی مزایا و کمکهای خود به مطبوعات را از نشریات مهم بوشهری دریغ مینماید و به نوعی نشریات بوشهری را تحریم نموده است.
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
