 |
||||
|
|
||||
|
به بزرگان خود احترام بگذاریم به بزرگان خود احترام بگذاریم حسین رویینتن بیشک یکی از نشانههای غیرقابل انکار هویت و صلابت و اهمیت یک قوم، کشور، سرزمین و ملت، وجود آثار فرهنگی و تاریخی است. امروزه ثبات و نماد تمدن یک قوم و منطقه، وجود انسانهای فرهیخته، دانشمند و ادیب آن مرز و بوم میباشد. وجود رهبران فکری و فرهنگی و علمی و آثار تاریخی، عمارتهای قدیمی، عتیقهجات، آثار تاریخی همه و همه از موارد مهمی است که نقش برجستهی یک کشور را متجلی میکند، امروزه روی همین فاکتورها و اسناد، ریشهی قدمت یک قوم و کشور را شناسایی میکنند. جابربنحیان، خواجه عبدا... انصاری، کاشفالفطا، ابوعلیسینا، ابوریحان بیرونی، خواجهنصیرالدین طوسی، زکریای رازی و… حضرت امام خمینی (ره)، دکتر محمد مصدق، دکتر علی شریعتی و خیل فرهیختههای دیگر که بضاعت فکری نگارنده عاجز در ادای دین در شناسایی و به قلم کشیدن آنان است، برای ملت مسلمان ایران سندهای اقومی است برای افتخار و به خود بالیدن. مضاف بر آن آثار تاریخی مثل تخت جمشید (پرسپولیس)، پاسارگاد، غار علیصدر، منارجنبان، حمام فین کاشان، ارگ بم و… و اینها نیز میتواند سندی قوی برای بزرگی و قدمت یک دیار باشد. اگر امروز در تاریخ ما "مغول" ملعون و غارتگر و چپاولگر و جانی و شیاد و پستفطرت جلوه دارد، فقط و فقط به این دلیل است که به غارت آثار تاریخی یک ملت و به کتابسوزی و نفی هویت پرداخته است و جدا نیست در این راستا آثار و افراد منطقهای برای مردم آن دیار، مثلاً امروزه دیار تاریخی استان بوشهر دارای انسانهای فرهیختهای در زمینههای علمی، فکری، فرهنگی، سیاسی و مبارزاتی بوده که بیشک ما مردم این استان از وجود سترگمردانی مثل آیتا... حاج سیداسماعیل مهدی، آیتا... مزارعی، آیتا... شیخ محمدحسین مجاهد برازجانی، حاج سید عبدا... بهبهانی، آیتا... حاج سیدجواد مهدی مرتضوی، آیتا... بلادی، محمدخان دشتی، غضنفرالسلطنه برازجانی، سیدمحمدحسن نبوی بوشهری، شیخ حسین چاهکوتاهی، زایرخضرخان اهرمی، خالوحسین دشتی، سردار دلاور گیسکانی، رئیسعلی دلواری، شهید صادق گنجی و تمام سرداران شهید دفاع مقدس کشوری و استانی و در نهایت استاد منوچهر آتشی، همه و همه ریشههای مفاخر مردم این دیار و سرزمیناند که باید از شخصیت و منش اینان پاسداری شود و در تکریم آنان و بزرگداشت آنان مجالس و محافل و جشنوارهها راه انداخت و راه و آرمان آنان را زنده نگهداشت. زندهیاد استاد منوچهر آتشی، چهرهی ماندگاریست که در حوزهی ادب و هنر و شعر و سرود، سبک و شیوهیی ویژه ابداع کرد که "نیمای دوم" نام گرفت. او چهرهی ماندگاری است که به زادگاهاش و شهرش، استاناش و منطقهاش و مردماش خدمت کرد و نام دیار خود را بر زبانها و کتابها و قلمها انداخت و شرف شعور و فرهنگ دیارش شد. در همین راستا از مردم استان انتظار دارم روشن فرمایند که چقدر برای مفاخر خودشان ـ که قبلاً ذکرشان رفت ـ ارزش قائلند و چقدر برای پاسداری از آنان حاضر به هزینه کردن هستند. در این قسمت بیشترین توقع را از مردم فرهنگدوست، روشنفکر و نیکاندیش و قدرشناس بوشهر دارم. آنان حتماً از طریق رسانههای خبری و مطبوعات باخبر شدهاند که رهیافتهی آنان به مجلس شورای اسلامی که قاعدتاً باید با تعهداتی که داده و دارد پاسدار فرهنگ و حقوق مردم کشور به ویژه حوزهی انتخابی خود باشد در مورد یکی از چهرههای ماندگارشان یعنی زندهیاد استاد منوچهر آتشی چه اظهارنظری فرموده و چگونه برادر فرزانه و فرهنگدوست یعنی رئیس سازمان صدا و سیما را مورد خطاب قرار داده که : آتشی در قد و قوارهی چهرهی ماندگار نبوده و چرا در حق مردم استان بوشهر و شهر بوشهر دست به یک حرکت بیجا زده؟!! نگارنده در همین جا ضمن اینکه قبلاً یکی از منتقدان سرسخت صدا و سیمای جمهوری اسلامی بودهام و اکنون با آمدن برادر "ضرغامی" رضایت نسبیام به دست آمده، از ایشان به پاسِ این حرکتِ ارزشمدارانه و در تکریم مردم این دیار با انتخاب شایستهی استاد منوچهر آتشی در پنجمین دورهی چهرههای ماندگار قدردانی مینمایم و امیدوارم در کارهایشان برای موفقیت نظام موفق باشند. اینک انتظار داریم مردم غیور بوشهر دیلم و گناوه از نمایندهی خود توضیح لازم و قانعکننده بخواهند. این انتظار زیادی برای پاسخگویی "رهیافته" نیست. |
تاکنون هیچ اداره ارشادی از مطبوعات محلی استان شکایت نکرده ولی میتوان به صراحت گفت که اداره ارشاد در زمان شفیعی بیشتر از تمامی ادارات دیگر از مطبوعات محلی شکایت کرده و گزارش خلاف نوشته ولی به دلیل واهی بودن شکایت نامبرده به جایی نرسیده و همهی شکایتهایش در مرحلهی دادسرا مختومه شده است، بعد از به نتیجه نرسیدن شکایتهایش اقدام به «تذکر محرمانه» به دلایل واهی نموده و همچنین سوبسید سهمیه کاغذ که به طور سراسری به کل مطبوعات کشور تعلق میگرفت، از تعدادی از مطبوعات فعال استان محروم کرده است. بن کارت های کتاب خبرنگاران و مطبوعات را فقط به عدهای خاص دادند که بعضی از آنها در تمامی زندگیشان یک خبر تنظیم نکردهاند. برای تحت فشار قرار دادن و تعطیلی مطبوعات تمامی آگهی ادارات را در اداره ارشاد تجمیع و تعدادی از مطبوعات منتقد را از آن محروم کرده است. خلاصه بیش از یک سال و نیم است که ارشاد تمامی مزایا و کمکهای خود به مطبوعات را از نشریات مهم بوشهری دریغ مینماید و به نوعی نشریات بوشهری را تحریم نموده است.
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
