 |
||||
|
|
||||
|
کابینهی هفتاد میلیونی همین است؟!کابینهی هفتاد میلیونی همین است؟!
عمتا... سبحانی در حالی چهارماه از عمر دولت آقای محمود احمدینژاد میگذرد که در این مدت دولت با فراز و نشیبهای متفاوت و مختلفی در عرصههای داخلی و خارجی روبرو بوده است و اگر بخواهیم به طور منصفانه عملکرد دولت را در این چهارماه مورد بررسی قرار دهیم به نقاط ضعف و قوتی برمیخوریم که اشاره به آنها خالی از لطف نیست. عمدهترین مشکل رئیس جمهور ابتدا بر سر انتخاب وزیران و تشکیل دولت بود و آقای احمدینژاد غافل از شعارها و وعدههای انتخاباتی خود در گام اول با سهمخواهی احزاب و گروههای اصولگرا مواجه و از سویی دیگر فشارهای کسانی که در جریان انتخابات با تمام وجود خود را برای وی هزینه کرده بودند برای به قدرت رسیدن، مانع از انتخاب وزیران و معرفی کابینه در موعد مقرر به مجلس شورای اسلامی میشد از این رو عدهای با شناخت و انتخاب رئیس جمهوری و عدهای نیز با تحمیل برایشان با رأی اعتماد مجلس وارد کابینهی نیمهتمام دولت شدند و سکان هدایت وازرتخانهها را بر عهده گرفتند و تعدادی نیز با مخالفت مجلس مواجه شدند و راه خانههایشان را در پیش گرفتند تا شاید مجال دیگری برای همراهی و همکاری با دولت بیابند، اما انتخاب وزیران باقیمانده به حدی جنجالبرانگیز بود که گاهی دولت و مجلس رو در روی هم قرار میگرفتند و ساعتها به بحث و مشاجره میپرداختند و خبرسازترین و پرسروصداترین آن ماجرای معرفی چهار کاندیدای وزارت نفت بود که سرانجام منجر به عدم رأی مجلس به سعیدلو، حذف یا انصراف توسلی تخریب و نابودی تسلطی و در نهایت انتخاب وزیری هامانه به عنوان آخرین وزیر نفت جمهوری اسلامی در روزهای سرد و نفتسوز پاییزی کابینهی دولت احمدینژاد تکمیل گردید. البته اختلاف بر سر انتخاب و تشکیل دولتهای محلی همچنان ادامه دارد و دامنهی اختلاف نظرها آنقدر وسیع است که تا قلب شهرها و روستاها نیز پیش رفته است و جالب اینکه برای تشکیل کابینه استانی عدهای که خود را وکیل و وصی دولت میدانند لیستهای بلند بالایی را تحت عنوان گزینههای پیشنهادی برای پستهای معاونین استاندار، فرمانداران و مدیران کل تهیه و بر بکارگیری افراد مورد دلخواه پافشاری میکنند که گویا استان ما بوشهر نیز در این مورد بینصیب نمانده. لازم به ذکر است این اقدام نسنجیده حتی باعث دلسردی، تضعیف و تخریب نیروهای خودی نیز گردیده و از طرفی دست استانداران را برای انتخاب مدیران از پشت بسته است لذا سهمخواهی و یا بهتر بگویم باجخواهی این قوم نه تنها پیشرفتی را حاصل ننموده بلکه سرعت شکلگیری و تکمیل دولت را کند کرده و به طور حتم مشکلات عمدهای را در مدیریت و ادارهی استانها ایجاد نموده برای مثال بسیاری از دستگاههای دولتی فاقد مدیر میباشند، تهدید به برکناری و نبود امنیت شغلی برای مدیران فعلی باعث مرگ انگیزهها و از بین رفتن نشاط کاری در آنان گردیده و دستگاههای دولتی را به حالت نیمهتعطیل درآورده و دخالتهای پنهان و آشکار گروه حاکم جرأت و قدرت تصمیمگیری را از استانداران سلب نموده و این به عنوان یک معضل اساسی مدیریت استانها را خدشهدار و در معرض خطر جدی قرار داده و مطمئناً این پایان کار نخواهد بود، با در نظر گرفتن همهی تفاصیل و رخدادهای مشهود آنچه که امروز به عنوان سؤال در ذهن و افکار عمومی مطرح است: 1ـ چگونگی انتخاب و شکلگیری دولتی است که در شعارهای محمود احمدینژاد دولت هفتاد میلیونی نامیده میشد و سؤال این است که آیا انتقال شهردار و مدیران شهرداری تهران به ساختمان نهاد ریاست جمهوری و اضافه کردن افرادی از نهادهای دیگر به جمع خود همان کابینهی هفتاد میلیونی است که آقای رئیس جمهوری وعده آن را داده بود و یا سهام پیش فروخته شدهای است که در زمان انتخابات به بازیگران و نقشآفرینان و همراهان اصلی واگذار گردیده، اگرچه در این مورد شک نباید کرد و حق را به جانب آنان دانست ولی اینگونه معاملات معادلات رئیس جمهور را بر هم زده و او را از تحقق شعارها و برنامههایش باز خواهد داشت و قطعاً سؤال و خواستهی همهی مردم و حتی حامیان آقای احمدینژاددر این زمینه تا پایان چهارسال بیپاسخ خواهد ماند. 2ـ طرح موضع شدیداللحن و صریح جمهوری اسلامی توسط آقای احمدینژاد دو پیامد مثبت و منفی را در عرصهی بینالمللی به وجود آورد. اول اینکه تأکیدی مجدد و مهر تأییدی بر مخالفت جمهوری اسلامی با سیاستهای خصمانه و ظالمانه آمریکا و رژیم غاصب صهیونیستی دارد که با تغییر دولت هیچ تغییری در اراده و موضع اصولی جمهوری اسلامی به وجود نیامده و تا دست آمریکا و اسرائیل بر سر ملتها و دولتهای مسلمان به ویژه جمهوری اسلامی کوتاه نشده ملت و دولت ایران خود را موظف میداند در برابر فشارهای سلطهگرانه و اقدامات وحشیانهی آنان ایستادگی کنند و از حقوق مسلم خود دفاع نمایند و تسلیم خواستههای شیطانی آنان نشوند و موضع رئیس جمهوری از این نظر قابل تقدیر و تحسین است و هر چند خوشایند دنیای زر و زور نمیباشد ولی بیداری و ثابت قدمی ملت ایران را به اثبات میرساند ولی از نگاه دیگر عرف بینالملل و سیاست خارجی اقتضا میکند طرح دیدگاهها و سیاستهای کلان از جانب دولتمردان به خصوص عالیترین مقام کشور در زمان خاص میبایست با در نظر گرفتن همهی جوانب به خصوص شرایط و جو حاکم بر فضای بینالملل صورت گیرد تا فرصت بحرانسازی را از دشمن سلب نموده و در شرایطی که جمهوری اسلامی به دستیابی به سلاح هستهای، نقض حقوق بشر، تروریست دولتی، پناه دادن و همکاری با اعضای القاعده، دخالت در امور داخلی کشورها و دهها اتهام دیگر متهم میباشد و شخص رئیس جمهوری را در اولین روزهای انتخابش به تروریسم متهم میکنند، بیان مواضع کشور با شدت تمام بدون در نظر گرفتن عواقب و پیامدهای آن ناخواسته کشور را در جایگاه متهمی قرار میدهد که دشمن برای ما طراحی کرده و آنگاه برای روشن کردن افکار عمومی دنیا و فرار از اتهامات وارده ناچاراً متحمل پرداخت هزینههای گذافی میگردیم که در سه ماههی اول کار دولت شاهد آثار منفی پیامد دوم در سیاست خارجی، روابط بینالمللی و به خصوص در بحث پروندهی هستهای و در بخش اقتصادی به طور ملموس در بازار بورس بودهایم. یکی دیگر از اقدامات دولت احمدینژاد بردن دولت در استانها و آشنایی نزدیک با مشکلات مردم است که در نهایت منجر به تخصیص رقمهای نجومی و میلیارد بودجه به استانها میگردد. بیتردید حضور دولتمردان در شهرها از نقاط قوت دولت احمدینژاد است و این رفتار حسنه و پسندیدهای است که باید به فال نیک گرفت اما اختصاص بودجههای کلان از چه محلی باید تأمین شود بحث دیگری است و آیا دولت قادر خواهد بود در طول یک سال صدها میلیارد تومان مازاد بر بودجهی عمومی کشور به استانها پرداخت نماید باید منتظر نشست تا زمان موعود فرا رسد و آنگاه زوایای آن روشنتر خواهد شد و اگر چنانچه رئیس جمهوری نتواند برنامهها و تصمیمات دولت را در استانها عملیاتی کند نه تنها هیچ کمکی در جهت حل مشکلات مردم این استانها نکرده بلکه با انبوهی از مطالبات، مشکلات و اعتراضات مردمی از ناحیه بالا بردن سطح توقعات آنان روبرو خواهد شد و نتیجتاً مدیران و دولتمردان در پیشگاه مردم به ضعف و سستی و فریبکاری متهم میگردند و دولت در بحران سیاسی، اقتصادی و اجتماعی گرفتار خواهد شد و سپس برای خروج از بحرانهای یاد شده نیاز به صرف هزینههای سنگینتری میباشد. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
