 |
||||
|
|
||||
|
غزاله بوریایی عضو تیم ملی قایقرانی:قلهی کوه برای من قهرمانی در جهان و المپیک استغزاله بوریایی عضو تیم ملی قایقرانی:قلهی کوه برای من قهرمانی در جهان و المپیک است
مسابقات قهرمانی قایقرانی زنان و مردان آسیا با شرکت 28 کشور از جمله ایران، قزاقستان، ازبکستان، چین، هند، ژاپن و ... در کووالالامپور پایتخت مالزی برگزار گردید. در این مسابقات که از تاریخ 24 تا 28 آذرماه سال جاری برگزار شد تیم ازبکستان اول شد و تیم ملی قایقرانی جمهوری اسلامی ایران به مقام چهارم رسید. چهار تن از اعضای تیم ملی قایقرانی زنان و مردان ایران بوشهری هستند که شامل یک پسر و سه دختر جوان میباشند که هر چهارتن موفق به کسب مدالهای رنگارنگی شدند. با این بهانه به سراغ مدالآورترین دختر جوان این مسابقات رفتهایم تا با او گفتوگوی دوستانهای داشته باشیم. مصاحبه ذیل حاصل گفتوگوی خبرنگار ما و این قهرمان جوان است: لطفاً خودتان را معرفی کنید و بفرمایید در حالحاضر در چه پایه و مقطعی مشغول به تحصیل هستید؟ من غزاله بوریایی هستم، متولد 1367، هماکنون درکلاس سوم تجربی مشغول به تحصیل هستم. فعالیت ورزشی خودتان را از چه سالیشروعکردیدو چند سال است که عضوتیمملیهستید؟ از سال 1378 من به طورجدیورزشقایقرانی را شروعکردمو2سالاست که عضو تیم ملی قایقرانی بانوان ایران هستم. مشوق شما در رشته قایقرانی چه کسانی بودند؟ مشوقین اصلی و یاران همیشگی من پدر و مادرم بودند که همینجا از آنها تشکر میکنم و آرزوی سلامتی و توفیق برای ایشان دارم. از دیگر مشوقین من مربیان خوبم و آقای رجبپور مدیر مدرسهی بهشتآئین بودند که با فراهم کردن محیطی بدون دغدغهی فکری درس و مدرسه، راحتتر پارو بزنم. مربیانت از ابتدا تا به حال چه کسانی بودهاند؟ اولین مربی من آقای شاهرخ صیادمؤمن بودند و پس از ایشان آقای عباسی، خانم خالدی، آقای زرندیان و آقای رالف از آلمان. غیر از قایقرانی آیا در رشته دیگر هم مشغول به فعالیت هستید؟ بله، من در رشته والیبال و شنا هم فعالیت میکنم. در والیبال یک مدال طلا به دست آوردم و عضو تیم شنای بوشهر هم هستم، اما ورزش اصلی من قایقرانی است و این ورزشها در کنار قایقرانی. تا به حال در چه مسابقاتی شرکت کردهاید و چه مقامهایی کسب نمودید؟ مسابقات قهرمان کشوری در تهران که 3 موفق شدم در یک رشته مقام اول و در رشتههای دیگر مدالهای نقره و برنز را به دست بیاورم. مسابقات قهرمانی آسیا در هند، دو مدال نقره، در مسابقات جهانی مجارستان به فینال B جهانی راه یافتم و مقام هفتم جهان از بین 57 کشور را به دست آوردم. همچنین در مسابقات غرب آسیا که در تهران برگزار شد، موفق شدم دو مدال نقره و دو برنز کسب کنم و شرکت در مسابقات ژاپن و کسب سهمیهی المپیک آتن و در حال حاضر نیز خودم را برای مسابقات دوحهی قطر آماده میکنم. از آخرین مسابقاتی که در آن شرکت کردید، بگویید. در چه کشوری بود و چه مقامهای کسب نمودید؟ آخرین مسابقهی من بازیهای قهرمانی زنان و مردان آسیا بود که در کشور مالزی برگزار شد و توانستم در این مسابقات یک مدال طلا و سه نقره را برای کشورم هدیه بیاورم. این مسابقات در چه سطحی برگزار شد؟ برای اولین بار در سطح بسیار بالایی برگزار شد به طوریکه از آن به عنوان یک المپیک آسیایی یاد میکردند و از لحاظ امکانات هم بسیار عالی بود. رقیبهای اصلی شما در این مسابقات چه کشورهای بودند؟ همهی 28 کشور با آمادگی کامل پا به این مسابقات گذاشته بودند و همه قدرتمند بودند اما رقیبهای اصلی ما تیمهای قزاقستان، ازبکستان و ژاپن بودند. ایران در این مسابقات به چه مقامی رسید؟ چهارم چرا در حالی که ایران در سال قبل نایب قهرمان شد، امسال نتوانست از مقام خودش دفاع کند؟ ضربه اصلی را از ناحیه تیم بزرگسال بانوان متحمل شدیم به طوری که اگر آنها حداقل یکی و دو مدال میآوردند مقام سوم را کسب میکردیم. آیا امکانات شما در حد سایر کشورها بود؟ بله، ما بهترین امکانات، بهترین مربی و بهترین تجهیزات را در اختیار داشتیم و نسبت به کشورهای دیگر چیزی کم نداشتیم. باید این راهم بگویم که ما ابتدا با پشتوانهی پتروشیمی از بوشهر راهی تیم ملی شدیم و در تهران هم از زمانی که انجمن قایقرانی بانوان ایران با فدراسیون همکاری میکنند با عنایت آقای "دنیامالی" ما هیچ مشکلی نداشتهایم. فکر میکردید برای کشورمان افتخارآفرینی کنید؟ با توجه به تمرینات ابتدای شاید یکدرصد، اما از زمانی که مربی آلمانی آمد با شدت بیشتری تمرین کردم و امیدواری زیادی داشتم. در کل فکرش را نمیکردم، قبل از مسابقه داشتم از شدت ترس، ضعف میکردم و استرس زیادی داشتم. البته باید به این نکته هم توجه داشت که قایقرانی یک ورزش سخت و سنگین برای خانمهاست و بیشتر آقایان به این نوع ورزش گرایش دارند، ولی اگر انسان اعتماد به نفس داشته باشد و خدا را فراموش نکند، استرس را کم کند و فقط به فکر مسابقه باشد، میتواند موفق شود. کار نشد ندارد، تمرینِ سخت، مسابقهی آسان. لحظهای که حریفان را پشت سر گذاشتید و موفق به کسب مدال طلا شدید، چه احساسی داشتید؟ خیلی خوشحال بودم به حدی که نمیتوانستم روی پاهایم بایستم. در ابتدای مسابقه وقتی میخواستم وارد آب شوم استرس زیادی به من دست داد ولی من استرس و هیجان خودم را بروز نمیدادم و با گفتن این جمله که از من حرکت از خدا برکت شروع به پارو زدن کردم و به حمدا... توانستم با فاصله خوبی از رقبا به مقام دوم برسم. البته با کمک دوستم "درسا" از تیم تهران. تمرینات شما چه طور بود؟ یک مربی سختگیر آلمانی به نام "رالف" داریم که تا لحظهی آخر که میخواستیم وارد هواپیما شویم ما را تمرین میداد که ما مجبور شدیم با لباس خیس به مالزی برویم!!! بیشترین تمرینات ما روی قوای جسمانی و استقامت است. شنیده شده که هفت ماه است که حقوقی دریافت نکردهاید، آیا صحت دارد و چرا؟ بله درست است، ولی قول دادهاند تا آخر این هفته پرداخت کنند. البته مدیران باشگاه ما مقصر نیستند. همانطور که گفتم من عضو تیم صنایع پتروشیمی بوشهر هستم. دو تیم باشگاهی در ایران هست که یکی تیم پتروشیمی از بوشهر و دیگری تیم بندر انزلی است که بیشترین اعضاء تیم ملی هم از این دو تیم هستند. وسایل و تجهیزات مورد نیاز قایقرانی گرانقیمت است و چون آب اینجا شور است وسایل خیلی زود از بین میروند و به همین خاطر بیشترین هزینه صرف تجهیزات ورزشی میشود و این باعث شده بود که به ما حقوقی نرسد. جالبترین خاطرهی شما؟ پنجم دبستان بودم. روزی معلممان به ما گفته بود که راجع به تعطیلات تابستان انشاء بنویسیم و من نوشتم «ما رفته بودیم شیراز، بعد از شیراز ساعت 11 حرکت کردیم. بعد که از شیراز ساعت 11 حرکت کردیم، نه بعد دوباره به شیراز برگشتیم و مامانم استانبولی درست کرد و بعد از شیراز ...» داشتم انشایم را میخواندم که معلممان دفتر را از دستم کشید و با تمامِ قدرت، یک صفرِ بزرگ در دفترم نوشت. دوست دارید روزی قهرمان جهان شوید؟ خوب معلوم است، هر کس آرزویی دارد و من هم آرزوی قهرمانی جهان را دارم. فعلاً در دامنه کوه هستم، نه بر قلهی کوه. میخواهم قلهی کوه را با افتخار فتح کنم و قلهی کوه برای من قهرمانی در جهان و المپیک است. سخن آخر؟ از خدای بزرگ میخواهم که مرا تنها نگذارد و همیشه با من باشد و تا آنجا که در توانم هست برای استانم و سرزمینِ آریاییام افتخارآفرینی کنم. از مسؤولین استان و کشور میخواهم که به جوانان و ورزش جوانان اهمیت بیشتری بدهند، استعدادهایی که در کشور ما وجود دارد، در هیچ جای جهان نیست. ورزش ما تا رسیدن به جایگاه اصلی خود در جهان راه درازی در پیش دارد و این مهم به دست نمیآید مگر به همت مسؤولین و جوانان برومند کشورمان. از شما و همکارانتان به خاطر فرصتی که در اختیارم قرار دادید، سپاسگزارم. پیروز باشید. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
