 |
||||
|
|
||||
|
احمد رزمی، نگین فوتبال بوشهر : اگر مسؤولین کمک کنندفوتبال بوشهر دگرگـون میشوداحمد رزمی، نگین فوتبال بوشهر : اگر مسؤولین کمک کنندفوتبال بوشهر دگرگـون میشود
این هفته تصمیم گرفتیم یک پیشکسوت فوتبال را برای خوانندگان معرفی نماییم. البته این پیشکسوت احتیاجی به معرفی هم ندارد، ولی نسل جدید نه بازیهایش را دیده و نه برگردانهای زیبایش. مردی که در بوشهر دنیا آمد و در آبادان رشد کرد، احمد "رزمی" را میگویم که هم برای این دیار فوتبال بازی کرد و هم مربیگری نمود. در پیشرفت فوتبال بوشهر رزمی نقش ارزندهای داشته. بعد از آویختن کفشها در کنار تیم محبوب خود شاهین بوشهر به عنوان مربی سالها زحمت کشید. با اینکه بعضیها در حق رزمی بد کردند ولی این بوشهری اصیل هیچوقت به روی خود نیاورد، یک دوره مربیگری در کشور انگلستان گذراند تا بر تجربهاش افزودهتر گردد حالا فوتبال بوشهر و شاهین به این شاه ماهی احتیاج مبرم دارد ولی رزمی با خانواده در شیراز ساکن میباشد، "رزمی" مدیریت فنی تیمهای پایهای برق شیراز را بر عهده دارد ولی فوتبال بوشهر باید افسوس این مهرهی ارزشمند و گرانبها را بخورد که فرسنگها با آن فاصله دارد. بله نه بانیان فوتبال بوشهر قدر این مهره ارزشمند را دانستند و نه شاهینیهای متعصب. در هر صورت این هفته مصاحبهی مفصل خبرنگار ورزشی ما با پیشکسوت فوتبال بوشهر پیش روی شماست : بیوگرافی خودتان را برای خوانندگان بفرمایید؟ ـ احمد رزمی هستم متولد سال 1325 که در بوشهر متولد شدم، متأهل و دارای چهار فرزند میباشم، دو پسر و دو دختر جناب آقای رزمی در خانواده آیا فوتبالیست دیگری میتوان یافت که جای پدر را بگیرد؟ ـ بله یکی از بچههایم به نام عادل در حال حاضر فوتبال بازی میکند، امیدوارم بتواند خاطرات پدر را زنده کند. خودتان به صورت رسمی از کجا فوتبال را شروع کردید؟ ـ دوران بچگی به اتفاق دوست خوبم احمد تورانی در زمینهای خاکی فوتبال بازی میکردیم و همیشه در کنار هم توپ میزدیم تا اینکه به تیم جوانان شاهین آبادان پیوستم، یکسال بعد به خدمت تیم بزرگسالان در سن 18 سالگی درآمدم و بازیهای خوبی به نمایش گذاشتم. چگونه به شاهین بوشهر پیوستید؟ ـ جهت انجام مسابقاتی که در اصفهان برگزار میشد با شاهین آبادان رفته بودیم، با آقای پوربهی آشنا شدم، از من دعوت کرد که به بوشهر بروم من هم قبول کردم و به اتفاق احمد تورانی به بوشهر آمدیم و به عضویت تیم شاهین بوشهر درآمدیم. در چه سالی به بوشهر آمدیدو چه شد که در بوشهر ماندگار شدید؟ ـ سال 44 بود که به بوشهر آمدیم، شبی که رسیدیم به ما خبر دادند که شاهین با تیم تاج آن موقع بازی دارد، چند نفر از بازیکنان شاهین هم به تیم تاج پیوسته بودند و برای شکست شاهین کُری میخواندند، فردای آنروز ما عازم محله بهمنی که قرار بود بازی کنیم شدیم. استقبالبینظیری شده بود، مرحوم کبگانی قضاوت بازی را بر عهده داشت. بازی جالبی کردیم و در آن بازی با 5 گل تاج را شکست دادیم. در آن بازی شگردهایم را به نمایش گذاشتم که مورد توجه تماشاگران قرار گرفت، قیچی، تکل و ضربه سر که معمولاً پرشهایم معروف بود. رقابت شما با ایرانجوان چگونه بود؟ ـ یادم هست که تیم ایرانجوان یکی از تیمهای قدرتمند بوشهر بود که هرساله قهرمان میشد. یک بازی دوستانه انجام دادیم که ایرانجوان یک بر صفر ما را شکست داد. گل بازی نیز مرحوم برزین به زیبایی به ثمر رسانید، تا اینکه بازیهای باشگاهی شروع شد ما که تازه به بوشهر آمده بودیم با تمرینات مداوم توانستیم ایرانجوان را 3 بر 1 شکست دهیم و تیمهای تاج و شعاع آن زمان را بردیم و قهرمان بوشهر شدیم. آقای رزمی؛ آیا با آن بازیهای درخشانتان به تیم ملی هم دعوت شدید؟ ـ بله، سال47 مسابقات کشوری در بندر انزلی انجام شد بین چهار تیم قدرتمند آن دوره، نمایندهی تهران پاس بود، خوزستان، بندر انزلی و بوشهر که ما به مقام سوم کشور دست پیدا کردیم که به اتفاق آقایان احمد تورانی و رضا ماهینی به تیم ملی کشورمان دعوت شدیم که افتخاریبزرگبرایبوشهربود. چه شد که احمد رزمی به عضویت تیم فوتبال برق شیراز درآمد؟ ـ سال 53 بازیهای زیرگروه انجام شد. ما با برق شیراز رو در رو شدیم در شیراز یک بر صفر بازنده شدیم در بوشهر یک بر صفر برنده شدیم قرار شد که بازی سومی انجام شود به علت نداشتن زمین چمن تیم برق را انتخاب کردند و ما از رهیابی بازماندیم، در ادامه بازیها تیم برق پیروز شد و به جام تخت جمشید راه یافت و از من و آقای رضا ماهینی و سلیمپور جهت عضویت در تیم برق دعوت کردند و ما شدیم بازیکن برق شیراز. برخورد مردم شیراز با شما چگونه بود؟ ـ واقعاً میتوان گفت عالی بود. مردم شیراز همانند همشهریانم به من لطف داشتند؛ با شگردهای برگردان، تکل و ضربهی سر معروف آن زمان، خود را در دل هواداران شیراز جا کردم. مردم شیراز واقعاً در حق من کوتاهی نکردند، در 5 سالی که در جام تخت جمشید بازی میکردم همیشه یکی از مدافعان خوب جام شناخته میشدم. حالا چرا احمد رزمی تجربهی سالهایش را در اختیار جوانان دیار خودش قرار نمیدهد؟ ـ دلم میخواست که در بوشهر در زادگاهم باشم ولی به علت مشکلاتی که برایم پیش آمد نتوانستم در بوشهر زندگی کنم و فعلاً دوران بازنشستگی را در شیراز سپری میکنم. به عنوان یک پیشکسوت فوتبال چه پیامی برای مسؤولین استان دارید؟ ـ اگر مسؤولین کمک کنند فوتبال بوشهر دگرگون میشود، چند نفر از فوتبالیستهای بوشهری در تیمهای لیگ برتری بازی میکنند. اگر ذرهای از پول گاز کنگان به دو باشگاه شاهین و ایرانجوان تزریق شود بازیکنانِ کوچ کرده به بوشهر یعنی خانه خود باز میگردند. در باشگاه برق شیراز چه سمتی دارید؟ ـ در حال حاضر مشغول به کار شدهام و در کادر فنی برق شیراز زیرمجموعه باشگاه جهت آیندهسازان این استان دارم تجربیاتم را به جوانان انتقال میدهم. برق برای نسل جدید هزینههای گزافی میکند. در آخر صحبت خاصی دارید؟ ـ نمیدانم چرا در شیراز میتوانند مدرسه فوتبال در تمامی ردههای سنی ایجاد کنند و دو نماینده در لیگ برتر داشته باشند ولی استان بوشهر با این همه شرکتهای بزرگ صنعتی نمیتواند دو نماینده لیگ یک خود را حمایت مالی کند. به امید اینکه روزی فوتبال در بوشهر دوباره شکوفا شود. در خاتمه از دبیر سرویس ورزشی هفتهنامه نصیر آقای حسن غریبی کمال سپاس را دارم که یادی از ما نمودند تا بتوانیم با هماستانیهای خود درددل کنیم. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
