 |
||||
|
|
||||
|
آقای افراشته؛ شما میتوانید نهال رسیدهی این ورزش را از خشک شدن نجات دهیدآقای افراشته؛ شما میتوانید نهال رسیدهی این ورزش را از خشک شدن نجات دهید
با دعوت دبیر هیأت ژیمناستیک به سالن شهیدصدوقی بوشهر رفتیم تا از استخری که تازگی کشف شده، دیدن کنیم! استخر سرپوشیدهای که بوشهریها، سالهاست چشمانتظارش هستند. واقعاً جای بسی تأسف است برای اداره کل تربیتبدنی که پیمانکار این سالن و حوض پر از ابر آن نیز خودشان بودهاند. حالا دیدن دارد. کاش مردم بوشهر وقتی از آن جا میگذرند، سری به این سالن هم میزدند. پیمانکار تربیتبدنی نزدیک به هشت میلیون تومان پول گرفته و به جای حوض ابر، حوض پر از آب تحویل داده. تنها جای چند ماهی رنگی در این آبها خالیست. چه کسانی باید جوابگوی این ورزشکاران باشند؟ چرا قهرمانان رشتهی ورزشی ژیمناستیک بوشهر جهت تمرین باید با هزینهی شخصی خود به شیراز بروند؟ ما در حال تهیهی گزارش بودیم که علی وزیری عضو شورای شهر بوشهر و مدیرعامل باشگاه ایرانجوان به این سالن آمد و از نزدیک، شاهکار تربیتبدنی را مشاهده کرد. دبیر هیأت ژیمناستیک در مورد ساخت حوض هشت میلیون تومانی، توضیحاتی به علی وزیری داد و از این عضو شورای شهر خواست که پیام آنها را به دیگر مسؤولین شورای شهر و استاندار بوشهر آقای افراشته برسانند. در ضمن در حالی که مشغول تهیهی خبر بودیم، چشمان ما به چهرهی افسرده جوانی افتاد که در گوشهای از سالن مشغول تمرین بود. او یکی از قهرمانان این رشتهی ورزشی و نمایندهی استان در سطح کشور است. این ورزشکار جوان، حرفهای جالبی برای گفتن داشت. مینشینیم به پای صحبتهای این قهرمان. ضمن معرفی خودتان، بفرمایید در چه رشتهی ورزشی مشغول به فعالیت هستید و چه مقامهایی تاکنون کسب کردهاید؟ ـ به نام خدا. محمود برقک هستم، متولد سال 1362 بوشهر. در رشتهی ورزشی ژیمناستیک مشغول به فعالیت هستم، در مسابقات لیگ دسته یک و دسته دو کشور، مقام اول را به دست آوردهام. به عنوان یک ورزشکار مدالآور استان، در این رشتهی ورزشی چه کمبودهایی دارید؟ ـ فضای سالن ما کوچک است. مساحت سالن قانونی نیست و به درد این ورزش نمیخورد. وسایل ورزشی ژیمناستیک نداریم، پیست کامل زمینی نداریم، فقط وسیلهی آموزشی پرش از خرک را داریم که امیدواریم وسیلهی اصلی آن تأمین شود. مشکل مهمی که ما داریم، مشکل حوض ابر است، یک وسیلهی کاملاً ایمنی است برای این ورزش که خدایی ناکرده مشکلی برای ورزشکاری پیش نیاید، مصدومیت، قطع نخاع و ... . ورزش ژیمناستیک خیلی خطرناک است، اخیراً چال ابری برای ما زدهاند که متأسفانه کمکاری از تربیتبدنی بوده، از نظر فنی فکر میکنم این مشکل حلنشدنی باشد، چال ابر 30/1 متر عمق دارد، که از سطح زمین 1 متر پایینتر میباشد، ولی متأسفانه به خاطر این که زه آب بوشهر بالاست و علیرغم این که از نظر فنی روی این چال ابر هشت میلیون تومان هزینه هم شده، اما کامل نیست و آب دارد. آب از زیر زمین به بالا فواره میزند و متأسفانه سه میلیون تومان ابر که داخل آن ریختهایم همه خیس شده و از بین رفتهاند. ما دو وسیله روی این چال ابر داریم که نمیتوانیم از آنها استفاده بکنیم. از نظر قهرمانی ما دچار مشکل شدهایم و حتی خود من الان جهت تمرین روی این وسیلهها نزدیک به یک ماه است که شیراز تمرین میکنم و نمیدانم که این مشکل کی میخواهد حل شود. مشخص نیست که تربیتبدنی به چه علت این دست و آن دست میکند؟!! چالِ ابرِ پُر از آب، هدیهی اداره کل تربیت بدنی استان است، خودشان پیمانکار سفارشی آوردند و کارش را هم تأیید کردند. حالا هم باید خرابکاری خود را بپوشانند. من تا کی میتوانم برای تمرین به شیراز بروم؟ خدای ناکرده اگر اتفاقی برای منِ ورزشکار پیش بیاید، چه کسی باید جوابگو باشد؟ هزینهی ایاب و ذهاب شما به شیراز به عهدهی هیأت ژیمناستیک است؟ ـ خیر؛ نه هیأت به من پولی میدهد و نه تربیتبدنی. با هزینهی شخصی خودم برای آبروی ورزش استانم حاضرم از همه چیزم بگذرم. بهعنوان کسی که قهرمانی کشور را یدک میکشید، چه انتظاری از استاندار بوشهر دارید؛ استانداری که تاکنون حامی ورزشکاران اسـتان بوده است؟ ـ خواهش من این است که خودشان یا نمایندههایشان از سالنهای ورزشی بازدید کنند. کم و کسریهای سالنها را از مسؤولین هیأتهای ورزشی بپرسند و این مشکلاتی که پیش میآید، ممکن است یک سال هم بگذرد و مسؤولین از این مشکلات خبر نداشته باشند. واقعاً ورزشکاران بوشهر دارند عذاب میکشند. این از وضعیت سالن ژیمناستیک، حالا وضعیت دیگر سالنها بماند. ما چه انگیزهای داریم؟ چگونه باید قهرمان شویم؟ جناب آقای استاندار، جنابعالی بوشهری هستید، از میان این مردم برخاستهاید، دلسوز هستید، خودتان هم ورزشکار این استان بودهاید، واقعاً عذابآور است. اینک بنده قهرمان این رشتهی ورزشی هستم. از دیگر استانهای کشور، دعوتنامه داشتهام ولی به خاطر خاک پاک دیارم، حاضر نشدهام بوشهر را ترک کنم. به عشق استانم هر هفته مسافت بوشهر و شیراز را طی میکنم و آنجا فقط تمرین میکنم و دوباره به دیارم بازمیگردم. آقای افراشته، شما میتوانید نهال رسیدهی این ورزش را از خشک شدن نجات دهید. از استاندار محبوبمان به خاطر تلاشهای شبانهروزیشان سپاسگزارم و از ایشان میخواهم که به این موضوع رسیدگی کنند. در پایان اگر صحبت خاصی دارید، بفرمایید. ـ از شما خبرنگار هفتهنامه نصیر بوشهر که برای چندمین بار به جمع ما ورزشکاران میآیید و باعث دلگرمی ما میشوید، سپاسگزارم. انشاءا... که بتوانم با مدالهای خود، محبتهای شما را جبران کنم |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
