مسؤولین شهرداری؛ به مسایل شهری توجه کنید

مسؤولین شهرداری؛ به مسایل شهری توجه کنید
ابراهیم بردبار
مدتی شایعه شده بود که آقای (فلانی) یکی از صاحبان اندیشه و خوش ذوق‌ها که نقش بهلول زمان را در شهرمان به عهده دارد، با یکی از شهرداران اسبق بوشهر ملاقاتی داشته و ضمن گرفتن جایزه خوش اندیشش پیرامون مسئله تخریب نشدن تا به امروز خیابان نواب صفوی، یکی از خیابانهای اصلی شهر، گوشزدهایی چند داشته است. حال مثل اینکه بالاخره طعنه های حکیمانه ایشان موثر واقع شده و طلسم خیابان نواب صفوی هم شکست و به جرگه خیابانهای مخروب و فراموش شده پیوست. تا این خیابان هم در لیست انتظار آرایشگاه ادارات مربوط به مرمت و بازسازی خیابانها، باقی بماند.
شاید یک روز مردم رنجدیده و عاصی از این همه خاک و شل حاصل از تخریب پیاپی و ظاهراً بی‌نتیجه‌ی خیابانها، دوباره چهره بشاش و جوان شده‌اش را ببینند. البته اگر حالا حالاها نوبت به آن برسد چرا که بسیاری از خیابانها نه تنها کار حفاری و بازسازی آنها به پایان نرسیده بلکه همیشه از ترس چنگال و دندانهای بیلهای مکانیکی و لودرها که هر آن ممکن است قامت فرسوده‌ی آنها را باز زخمی و تکه پاره کنند، در اضطراب و نوبت به سر برده‌اند، تا «صبح دولتشان بدمد».
البته شکی نیست که در طول این چند سال اخیر چهره شهر عوض شده و وضعیت عمران و آبادی آن به مراتب بهتر از گذشته هاست و زحمات بسیاری برای این موارد از سوی ادارات و نهادهای مختلف و مسئولین ذیربط کشیده شده است.
اما این را هم نمی توان منکر شد که نسبت به زمان پشت سر گذاشته شده، زمینه های فراهم استعدادهای شهری، و همچنین درآمدهای بسیار استان، سیر روند بهسازی شهر، حرکتی لاک پشتی داشته و در پاره ای از موارد نیز این لاک پشت در جا زده است. اگر چه به زبان و در مقام سخن خرگوش وار دویده ایم اما باید گفت که «سعدیا گر چه سخن دانی و شیرین سخنی، به عمل کار براید به سخن دانی نیست».
با این مقدمه ابتدا لازم است برای رفع دل آزردگیهای ممکن از این گونه مقالات و عدم تصور بعضی ها مبنی بر نمک نشناسی مردم قدرشناس بوشهر، پاره ای از اقدامات نیکو را در حیطه عمران و بازسازی شهری عنوان نمود تا علاوه بر ذکر نواقص و کند روی در عملکرد ها، به فعالیتهای پسندیده و نتایج حاصله نیز اشاره کرده باشیم. ساحل سازی و ایجاد فضای تفریحی مناسب در خط ساحلی، پارک ساحلی شغاب با زیر مجموعه هایی از قبیل فضای سبز، بازیهای آبی (طرح راکد مانده)، طرح بازسازی و آسفالت خیابانهای اصلی و کوچه های شهر من جمله محلات چهارگانه، نصب دکلها و تعبیه نورافکنهای سطح شهر جهت روشنایی بیشتر و موارد دیگر از جمله طرحهایی بودند که در زمان تصدی مهندس اسکندرپور شهردار سه دوره پیشین شهرداری بوشهر، طراحی، پیگیری و آغاز به کار کردند. اما طولی نکشید که شورای شهر در دوره اول با شور و هیجان بسیار راه را بر ایده های مردم خواه آن جوان خوش فکر بسته و این هیجان که در ابتدای کار شورا چندان هم غیرطبیعی نبود، نتیجه ای جز استعفای شهردار در مرحله اول سپس رخت بربستن همیشگی ایشان در بر نداشت.
سخت گیریهای بعضاً بیش از اندازه آن دوره‌ی شورا منجر به توقف کار پروژه های شهری شد. و این توقف حتی تا مدت طولانی در دوره تصدی شهردار بعدی نیز ادامه داشت. تا اینکه با پایان یافتن خلاء و سردرگمی بین این دو دوره ادامه کار پروژه ها از سر گرفته شد و امروز نیز همچنان ادامه دارد و به همت مسئولان سخت کوش استان هنوز شاهد این بازسازیها هستیم. اما آنچه مسلم است تفاوتهایی است که در شکل و سرعت عملکرد این شهرداریها و بعضاً نوع نظارت شوراهای همزمان با دوره های شهرداری، دیده می شود، که این تفاوتها عامل اصلی حرکتهای لاک پشت گونه، یا خرگوش مآبانه بوده اند. برای مثال فشار و تندروی دوره اول شورای شهر که تا آنجا پیش رفته بود که در ظهر گرم تابستان، شهردار وقت را برای بازدید و بازخواست از وی بعلت کمبود دوغاب موزائیکهای خط ساحلی از خانه اش بیرون می کشیدند 1، در دوره دوم شهرداری جای خود را به نوعی همنوایی و بعضاً همگرائیهای شخصی داده و در دوره فعلی نیز تبدیل به نوعی سکوت در برابر همه اشکال و ایرادها در عملکرد شهرداری و بعضاً دیگر ادارات شده است تا جایی که اغلب پروژه های شهر یا راکد مانده یا مدتهای زیادی از تاریخ قرارداد آنها گذشته است و هیچ گزارشی نیز پیرامون علت و دلایل این نارسائیها از هیچ ارگان دولتی من جمله شهرداری، شورای شهر، اداره آب و فاضلاب به مردم داده نمی شود، یا اینکه گزارشهای مربوطه آنقدر کم رنگ بوده است که به هیچ عنوان نمی تواند سرپوشی روی قصورات باشد و اشکالات موجود در سیستم های عمرانی و دستگاههای نظارت بر آنها را تحت الشعاع قرار دهد.
در واقع در بوشهر ادارات و نهادهایی وجوددارند که برای پروژه های اجرایی و نظارتی، خود را از انجام وظیفه "پاسخ‌گویی" مستثنی دانسته و بعضاً نه تنها هیچ توجهی به مشکلات و سختیهایی که بعلت عدم برنامه ریزیهای صحیح آنان برای مردم خاموش اما خونگرم و قانع استان پیش می‌آید، ندارند، بلکه چه بسا از طرح و عنوان شدن سؤالاتی از سوی افکار عمومی، آزرده و رنجیده خاطر می شوند. و این در حالی‌ست که بسیاری از همین افراد همانهایی هستند که درمواقع لزوم که نیاز مبرم به رأی و نظر مردم دارند، مردم را اهرمی برای برطرف سازی موانع سد راه خود قلمداد کرده و دائماً مردم را صاحب اختیار خود می دانند. اما در اغلب موارد همین صاحبان اختیار (مردم) دردمندانه در انتظار پاسخهایی قانع کننده و شفاف از جانب همین افراد در خماریهای بسیار بسر می برند گوئی که انگار این مردم همان مردمی نبودند که در تبلیغات چقدر از آنها صحبت شده است. ولی افسوس و صد افسوس که «هر لحظه مزن در که در این خانه کسی نیست- بیهوده مکن ناله که فریاد رسی نیست». حال با این تفاصیل ضمن ارج نهادن به کلیه تلاشها و خدمات ارزنده ی خادمان صدیق مردم در امر آباد سازی این خاک پاک، سؤالاتی چند پیرامون وضعیت آشفته و به هم ریخته‌ی ظاهر شهر، در اذهان عمومی بوده که به جاست از سوی نهادهای مربوط به آنها پاسخ داده شوند.
1 – در تاریخ 7/9/82 برنامه "سلام همشهری" صدا و سیمای مرکز بوشهر، گزارشی مفصل از وضعیت اطاق پمپاژ در دست احداث خیابان فضیلت (که سالهاست راکد مانده) تهیه نمود که در آن برنامه مهندس سلیمی از مسئولین اداره آب و فاضلاب بوشهر قول داد که تا دو ماه دیگر در اینجا تلمبه خانه ای زیبا و تمیز خواهیم داشت و مردم از شر این همه خرابی و دریاچه های فصلی که تا مدتها پس از بارندگی باقی مانده و عرصه را بر عبور و مرور مردم تنگ کرده است خلاص می شوند. اما دو ماه ایشان به پنج ماه ارتقاء یافت و باز هم در همان برنامه (سلام همشهری) و همان رسانه در تاریخ 25/2/83 آقای بهروزی یکی از معاونین آن اداره در غیاب ایشان، ضمن بیان این مطلب که «هر قولی نیازمند تأمین منابع خاص مالی است و مهندس سلیمی با توجه به این منابع این قول را داده اند، افزود : «... مبلغ زیادی به پیمانکار ان بدهکاریم و بحث پروژه فاضلاب بوشهر تنها مختص اداره آب و فاضلاب نبوده بلکه همت عمومی را می طلبد» ایشان در ادامه ابراز داشت: «تا پایان مرداد ماه 83 کار این پروژه را جمع می‌کنیم و قول می دهیم سه ماه دیگر هم منتظر سلام همشهری برای گزارش پیرامون اتمام کار این پروژه هستیم.»
اما باز هم «به انتظار فصل تو تمام فصلها گذشت» و خبری از تحقق یافتن این قولهای بی اساس نشد. حال با این توصیف باید پرسید: الف) آقایان مسئول اداره آب و فاضلاب بوشهر که تحقق قول آنها بستگی به مسائلی دارد که در اختیار ایشان نیست، بر اساس چه برنامه و اندیشه هایی به همین سادگی یکی پشت دیگری وعده‌های عجیب و غریب و دست نایافتنی به مردم می دهند و بعد از آن انگار «شتر دیدی، ندیدی». ب) چرا پیش از اینکه از موجودیت اعتبارات ومنبع مالی معتبر و قطعی اطمینان حاصل کنند، اینگونه دست به تخریب شهر زده، و مردم را علاوه بر تحمل آلودگیها و مشکلات تردد و غیره دچار استیصال کرده و از کنار این معضلات به راحتی عبور می کنند. و حتی به خودشان زحمت گزارش دهی یا حداقل یک معذرت خواهی را نمی دهند. ج) شهرداری بوشهر بر اساس چه خیالاتی پیش از حصول اطمینان از صحت برنامه های این ادارات و پیمانکاران آنان اجازه تخریب شهر را صادر می کند و پس از اینکه عدم صلاحیت و توانایی آنان ثابت شد، چرا نسبت به بازخواست و یا در نظر گرفتن جریمه هایی که تا حدودی جبران کننده هزینه ها و خسارات حاصله باشد، اقدام نمی کند؟ د) چرا خیابانهای پر رفت و آمد و شلوغ شهر مانند خیابان سنگی به دلایل و بهانه های گوناگون از قبیل طرح فاضلاب و کابل اندازی برق یا مخابرات و غیره، بارها و بارها کنده کاری شده ومدتی پس از اتمام کار مجدداً تخریب می شوند و ماه ها چهره شهر مخدوش می ماند. برای مثال طی آخرین تخریب این خیابان که اینکار به منظور کابل اندازی برق انجام شد، پس از گذشت مدت طولانی (حتی بیشتر از موعد مقرر) بالاخره کار آسفالت آن به پایان رسید اما دقیقاً بعد از ظهر همان روز شاهد کنده کاری مجدد آن بودیم و بعد از آن مشخص شد که یک رشته کابل کم انداخته شده و ناگزیر به کندن مجدد شده اند. حال باید پرسید: الف) آیا این ادارات براستی توانایی ایجاد هماهنگی کامل و یا برنامه ریزی دقیق و مدون را بین خود ندارند و نمی توانند تمام این کارها را طبق طراحی خوب و اساسی و پس از ایجاد هماهنگی کامل بین دستگاههای مختلف دولتی انجام دهند تا نیازی به هدر رفتن این همه هزینه نباشد و مردم هم کمی از شر هوای کثیف و خاک آلوده و دیگر مشکلات ناشی از تخریبها راحت شوند؟ ب) آیا برای انجام این پروژه ها پیش از انعقاد قرارداد و پس از استعلام جهت واگذاری امتیاز این پروژه ها به پیمانکاران ، مطالعاتی پیرامون سوابق کاری ومیزان پایبندی پیمانکاران نسبت به تعهدات خود صورت می گیرد؟ و در صورت تخلف آنان از تعهدات خود چه آئین نامه هایی برای برخورد با پیمانکار و ادارات مختلف اجرا شده است که جوابگوی این گونه آشفتگیها باشد. چرا مراتب این موارد به مردم گزارش داده نمی شود؟
2 – خیابان نواب صفوی چرا همچنان به همان شکل باقی مانده و تکلیف این خیابان مسدود شهر روشن نمی شود؟ شهرداری بوشهر چه برنامه هایی برای این گونه پروژه ها دارد و شورای شهر بعنوان ناظر بر عملکرد شهرداری چه اقداماتی برای پیگیری این معضلات انجام داده است؟ چرا تا کنون گزارشی از عملکرد این ادارات و نهادها به مردم داده نشده است. چرا دیگر خبری از هیاهو و جنجالهای کنفرانسی سالهای قبل نیست. چرا رسم اعلام و استعلام در این شهر مرده است. چرا به دستور مقام معظم رهبری مبنی بر وظیفه مسئولین در امر پاسخگویی شفاف ومحترمانه به مردم عمل نمی‌شود؟
///////////

• صفحه نخست
• خبر
• اجتماعی
• هوای تازه
• تاریخی
• ورزشی
• بایگانی
• جستجو
• آلبوم عکس
• نویسندگان
• پیوندها
• نظرات خوانندگان
• سرویسهای سایت
• تماس با ما

What is RSS?