Nasir Boushehr Logo
 
جستجو:
 
سخن مدیر مسئول
سخنی با هیجدهمین استاندار بوشهر
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
ضمن خیر مقدم و تبریک مسئولیت جدید مطالبی را با ایشان در میان گذاشته و انتظار دارد
که بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی و صرفاً برای رشد، توسعه و پیشرفت استان مد نظر قرار گیرد.

1ـ موقعیت استراتژیک مهم و با اهمیت استان بوشهر بارها و بارها تکرار شده و خسته از این تکرار ملال آور، ناگریز برای اطلاع استاندار جدید
[ 30/4/1387 ] [ ادامه ]

اوضاع و احوال بوشهر
اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
”بالیوز“ انگلیس در بوشهر
قسمت صد و هفتاد و هشتم
بوشهر
دوم ژوئن 1907
6ـ همراهان سردار مکرم ـ که پیش از این‌ از آنها یاد شده ـ از معاون سردار دستوری دریافت کرده دایر بر این‌که به خانه‌های خود برگردند.
[ دیروز ] [ ادامه ]

آلبوم عکس


ليگ فوتبال استان بوشهر -بازي سايپا برازجان وگاز جم


 

دکتر سعید یاری کارشناس مسائل هسته‌ای و دبیرکل سازمان دفاع از منافع ملی ایران در گفت‌وگوی اختصاصی با هفته‌نامه نصیر بوشهر:ایران باز هم ساخت

دکتر سعید یاری کارشناس مسائل هسته‌ای و دبیرکل سازمان دفاع از منافع ملی ایران در گفت‌وگوی اختصاصی با هفته‌نامه نصیر بوشهر:ایران باز هم ساختارشکنی کرد
پیش‌آغاز: مریم خوئینی خبرنگار نصیر هفته گذشته گفت‌وگویی با دکتر سعید یاری انجام داد که این گفت‌وگو را با حذف پرسش‌ها درج می‌نماییم:
همانطور که افکار عمومی ایران و جهان مستحضر هستند جمهوری اسلامی ایران در راستای شفاف‌سازی فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای خود بالغ بر دو و نیم سال همکاری مستقیم و تنگاتنگ با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بخصوص بازرسان آژانس در راستای تحقق فرآیند‌های رژیم پادمان آن هم از جنس بازرسی‌های سرزده "هر مکان و هر زمان" با پیش درآمد قاعده valentryaction اقدامات داوطلبانه را در دستور کاری خودش داشته پایه و به تعبیری فنداسیون ورود جمهوری اسلامی ایران به یک چنین فراز و فضای دسترسی و دستیابی به فرایند "غنی‌سازی" اورانیوم و به تعبیری هسته‌ای شدن صلح‌آمیز جمهوری اسلامی ایران است که متأسفانه هم شورای حکام آژانس و هم مجمع عمومی آژانس و هم شخص مدیر کل آژانس علی رغم مجموعه قطعنامه‌ها، بیانیه‌ها، توافق‌نامه‌ها، مصاحبه‌ها و گزارش‌های 50 صفحه‌یی و 48 صفحه‌یی و بعضاً 28 صفحه‌یی و 15 صفحه‌یی در قالب "word playing" بازی با کلمات چند منظوره و دو پهلو و چند پهلو نسبت به این دسترسی و دستیابی بسیار استراتژیک و مهم فرزندان و دانشمندان جوان این ملت صریحاً و شفاف اظهارنظر نکردند، بلکه با جملاتی تحت این عناوین که "به نظر می‌رسد فعالیت‌های ایران صلح‌آمیز است، به نظر می‌رسد جمهوری اسلامی ایران
انحرافی به سمت درصد‌های بالای غنی‌سازی محل دسترسی به تجهیزات نظامی هسته‌ای را ندارد، به نظر می‌رسد فعالیت‌های ایران با گرایش صلح آمیز در مراحل حساس قرار دارد و ستودنی است"، در قالب بازی با کلمات همواره فعالیت‌های ما را مورد محک خودشان و افکار عمومی قرار می‌دادند، علی‌رغم این که این فتح قله برای همه‌ی آنهایی که بایستی بدانند کاملاً "اظهر من الشمس" و روشن بوده است. در یک چنین شرایطی به نظر می‌رسد که اگر جمهوری اسلامی ایران، دسترسی و دستیابی به این فن‌آوری و تکنولوژی صلح‌آمیز هسته‌ای را به صورت رسمی، شفاف، علنی و علمی اعلام نمی‌کرد، آنها نقطه‌ی تلاقی این روند را با گروه MNA یک گروه the egcle of multi loteral approaches to the nuclear fuel expert "گروه کارشناسی رویکرد‌های چند منظوره تأمین چرخه‌ی سوخت" که آمریکایی‌ها بنا را بر این گذاشته بودند برخلاف ماده 9 پیمان NPT که تصریح دارد کشور‌‌های جهان به دو دسته تقسیم می‌شوند: کشور‌های دارنده‌ی سلاح هسته‌ای و کشور‌هایی که نباید چنین رویکرد‌ی داشته باشند. آن‌ها در راستای بهینه‌سازی پیمان NPT، گروه MNA را تشکیل دادند که ناکارآمدی پیمان NPT را بر طرف کنند. با سه حوزه، یک حوزه عمر پیمان NPT را از 25 سال به "الی یوم‌القیامه" تمدید کردند. در سال 1993 که 25 سال تمام می‌شد در قالب اقدامات حقوقی این مدت را تا انتهای عمر جهان تمدید کردند. دومین اقدام بازرسی از جنس رژیم پادمان که در پیمان NPT دیده شده بود را به صورت پروتکل الحاقی یا پروتکل 2+93 تصویب کردند. سومین اقدام تشکیل کلوپ و بانک هسته‌ای است که به نظر می‌رسد نوعی آپارتاید هسته‌ای و تبعیض هسته‌ای را برای جهان به ارمغان می‌آورد. آمریکایی‌ها در فراز سوم، پیشنهاد صریح‌شان این بود که کشور‌های جهان به سه دسته تقسیم بشوند: کشورهایی که دارای سلاح هسته‌ای و دانش هسته‌ای صلح آمیز هستند که در مجموع آن 5 کشور معروف هستند، دسته‌ی دوم کشور‌هایی که فقط دانش صلح‌آمیز و فرایند صلح‌آمیز هسته‌ای را دارند که تلاش‌شان این بود که پرونده‌ی هسته‌ای ایران را سیاسی بکنند، الان هم در این مسیر قرار دارند که جمهوری اسلامی ایران جزء دسته دوم قرار نگیرد و به صورت اتومات جزء دسته‌ی سوم قرار گیرد یعنی تا "الی یوم القیامه" دانش صلح‌آمیز هسته‌ای هم نداشته باشد. نظام سلطه، آمریکا‌ و کشور‌های همسو نمی‌پذیرند کشوری از
جنس جمهوری اسلامی ایران که در ساختار نظام قدرت، ساختار شکنی کرده و استقلال خودش را همواره حفظ کرده و در راستای بیداری که در جهان اسلام، در جهان مستضعفین و در جهان انسانیت در گستره‌ی گیتی به وجود آورده اگر با تکیه به فرایند‌های هسته‌ای هم بتواند تحول را ایجاد کند و الگو بشود، طبیعتاً مغایرت پیدا می‌کند با منویات و مطالبات و خواسته‌های استکبار و نظام سلطه، لذا این گروه MNA
را آمریکایی‌ها به سازمان ملل و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی دیکته کردند که کشوری مثل ایران و برخی از کشور‌های دیگر را از حق مسلم خود محروم کنند؛ بنابراین باید بانک هسته‌ای و کلوپ هسته‌ای به صورت انحصاری این مقوله را داشته باشند با توجه به چشم‌انداز سوخت فسیلی که در آینده دچار چالش خواهد شد و جایگزینش انرژی هسته‌ای خواهد بود. برای آنها این مقوله از اهمیت بالایی برخوردار است که پرونده هسته‌ای ما در حال حاضر در شورای امنیت آن هم با حداقل‌های گزارش‌دهی و با شیطنت‌ها و دسیسه‌هایی که به نظر می‌رسد در برنامه دارند تا در قالب بیانیه نقش یک قطعنامه را بازی کنند. قطعنامه آثار ضرب‌الاجل، آثار اجماع و این مسائل را دارد، اما در قالب بیانیه آن آثار را لحاظ کردند با تعیین ضرب‌الاجل یک ماهه که 28 آوریل به پایان می‌رسد. مراحل بعدی "مکانیزم ماشه" را می‌خواهند علیه جمهوری اسلامی ایران به کار ببرند که البته در یک نگاه کارشناسی و فنی هر گونه اعمال "مکانیزم ماشه" علیه جمهوری اسلامی ایران به دلیل راهبر‌دهای امنیت ملی چه در خصوص "اقدامات اقتصادی" که نماد و نمودش در تحریم افراطی اقتصادی دیده می‌شود و چه در خصوص "اقدامات سیاسی" که نماد و نمودش در بایکوت سیاسی یک کشور، ایزوله و منزوی کردنش تجلی پیدا می‌کند و چه در خصوص "اقدامات نظامی" که اوج آن یک اجماع جهانی می‌تواند علیه یک کشور باشد، همه‌ی این معادلات مکانیزم ماشه نسبت به کشوری مثل جمهوری اسلامی ایران کاملاً در نقطه صفر قرار دارد به دلیل راهبردهای امنیت ملی که ایران اسلامی به لحاظ منطقه‌ی سوق‌الجیشی و کلیدی آن هم در گستره منطقه ژئوپولتیک و ژئواستراتژیک خاورمیانه از آن برخوردار است کاملاً ما این فرایند را در بازدارندگی شرایط "موازنه‌ی وحشت" می‌بینیم، یعنی راهبرد‌های ما، راهبرد‌های آن‌ها را در حالت ترس قرار می‌دهد، خروجی‌اش می‌شود "موازنه‌ی قدرت"؛ لذا تنها راهی که برای آژانس بین‌المللی انرژی اتمی شورای امنیت سازمان ملل و مجموعه نظام سلطه در مواجهه با جمهوری اسلامی باقی می‌ماند "کریدور مذاکرات" است، آن هم مذاکرات عقلانی، منطقی و با قید برخورداری ایران از حق مسلم‌اش. حق مسلمی که تحقق‌اش در همین جشن هسته‌ای در شب بیست و دو فروردین طی مراسمی درتالار بزرگ قدس رضوی در جوار حرم ملکوتی ثامن‌الائمه "حضرت علی‌بن موسی‌الرضا" رسماً در حضور سفرا و کارداران، مقامات امنیتی و سیاسی و همه افکار عمومی دنیا به صورت زنده از طریق رسانه‌های خبری داخلی و خارجی اعلام شد و باید به به عنوان یک نقطه عطف به مانند روز 29 اسفند جشن ملی شدن صنعت نفت در تاریخ ما ثبت و ضبط شود که بتوانیم با تکیه بر چنین جشن ملی و رسمی برای همیشه تاریخ ایران اسلامی و ملت شریف را از این حق مسلم و از این موهبت الهی برخوردار کنیم. دنیا بایستی تمام این واقعیات را بپذیرد، در غیر این صورت راه به جایی نخواهد برد.
من به عنوان یک کارشناس ارشد در زمینه‌ی مسائل هسته‌ای چشم انداز و دور نمای پرونده هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران را کاملاً خوش‌بینانه و بسیار مطلوب در راستای منافع کشورمان می‌بینم و معتقدم بدون کمترین تزلزل و بدون کمترین عقب‌نشینی، مسؤولان و مردم این پرونده ملی را باید تا انتها دنبال کنند.
طبعاً مقام‌های رسمی کشور‌های مختلف جهان به ویژه آنها که تعهداتی را نسبت به ساختار نظام سلطه دارند مثل انگلیس، مثل آمریکا، مثل فرانسه و کشورهایی که همسو با آنها هستند این مقوله را نمی‌توانند تحمل کنند، رفلکس و عکس‌العمل متناسب با منافع خودشان را بروز خواهند داد همچنان که آقای جک استراو، آقای تونی بلر، خانم رایس و برخی از مقامات دیگر در اولین واکنش به صورت دو پهلو مطالبی را عنوان کردند، اما با توجه به این که ما به عنوان جمهوری اسلامی ایران اجماع جهانی را در بین ملت‌ها نسبت به خودمان و فعالیت صلح آمیز هسته‌ای همواره داشته‌ایم، شاید با قاطعیت بتوان گفت برخی کشور‌ها در خصوص برخورداری ایران از این حق مسلم با ما اجماع دارند، همواره حمایت کردند و بیانیه‌هایی را صادر کردند، این نشان می‌دهد که این جشن ملی بُرد فراملی هم دارد و خیلی از کشور‌ها و ملت‌ها خوشحال هستند چون اگر در این مرحله، ایران به حق مسلم خود برسد و ساختارشکنی کند و جلوی زورگویی‌ها بایستد طبعاً ادامه‌ی این روند به نفع همه ملت‌ها و دولت‌های دیگر تمام خواهد شد. آنها هم که با مقاصد شیطانی و با مقاصد هم‌سو با نظام سلطه عکس‌العمل و واکنش نشان خواهند داد، طبیعتاً عقب‌نشینی خواهند کرد و من فکر می‌کنم در روزهای آینده شاهد عکس‌العمل‌های صریح‌تر و روشن‌تر آنها خواهیم بود. در زمانی این جشن ملی رسمیتش اعلام شد که ما در شرایط ضرب‌الاجل سی روزه هستیم و طبعاً برای اعضای شورای امنیت به خصوص 5 عضو دائم برخوردار از "حق وتو" سنگین‌خواهد بود و عکس‌العمل‌های شاید تندتر را اتخاذ کنند، اما در مجموع بر اساس تحلیل‌های ما همه‌ی این تهدیدات خنثی‌خواهدبود. به‌نظرمی‌رسدکه جمهوری اسلامی ایران در شرایط مناسب، رزمایش نظامی را به نمایش گذاشت و هم این جشن ملی را اعلام کرد. طبعاً در ادامه‌ی همین روند ما در تجمع‌هایی که در نماز جمعه و مشابه آن خواهیم داشت از سوی ملت هم تأییدهای بعدی را خواهیم گرفت تا بتوانیم لحظه‌به‌لحظه عکس‌العمل بیرونی را با اقدامات‌کاربردی خودمان خنثی کنیم.
ما به لحاظ این که چند سال قبل هسته‌ای بودیم در این مقطع مردم با تمام فرایند‌های هسته‌ای هم آشنا هستند. الان که این نوید رسماً اعلام شد طبعاً مردم ما خوشحال هستند. رسانه‌ها مدام همزمان با هفته‌ی وحدت و ولادت نبی اکرم(ص) آن هم در سال پیامبر اعظم شادی خود را به نمایش می‌گذارند، اما می‌طلبد این جشن ملی یک مقدار بازتاب قوی‌تری پیدا کند و از نشاط و شادابی بیشتری برخوردار شود.