سخنی با هیجدهمین استاندار بوشهر طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید،
ضمن خیر مقدم و تبریک مسئولیت جدید مطالبی را با ایشان در میان گذاشته و انتظار دارد
که بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی و صرفاً برای رشد، توسعه و پیشرفت استان مد نظر قرار گیرد.
1ـ موقعیت استراتژیک مهم و با اهمیت استان بوشهر بارها و بارها تکرار شده و خسته از این تکرار ملال آور، ناگریز برای اطلاع استاندار جدید [ 30/4/1387 ] [ ادامه ] |
اوضاع و احوال سیاسی ـ اقتصادی بوشهر در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
”بالیوز“ انگلیس در بوشهر
قسمت صد و هفتاد و هشتم
بوشهر
دوم ژوئن 1907
6ـ همراهان سردار مکرم ـ که پیش از این از آنها یاد شده ـ از معاون سردار دستوری دریافت کرده دایر بر اینکه به خانههای خود برگردند. [ دیروز ] [ ادامه ] |
|
|
برازجان بازار شهری در پس کرانهی بوشهربرازجان بازار شهری در پس کرانهی بوشهر
نوشته: ویلم فلور ترجمه: حسن زنگنه
در نیمهی دوم قرن 19 از نظر اقتصادی اوضاع رو به بهبود بود و لوریمر گزارش کرده است: ملاک تمدن و فرهیختگی در برازجان از آنچه که در نواحی ساحلی همجوار بوشهر متداول میباشد بالاتر است، اما ساکنان برازجان از نشان دادن غیر ضروری رونق و رفاه خود خودداری میورزند و حتی ترجیح میدهند که خانههایشان ویرانه جلوه دهد تا مبادا دولت ایران اغوا شود و صاحب منصبی دولتی را برای همیشه در میان آنها سکونت دهد، از طرفی رفتار مردم در قبال دولت تا حدودی مبارزه جویانه است.93 در بیشتر قرن 19 به رغم اهمیت اقتصادی برازجان، این شهر فاقد کاروانسرا بود. سرهنگ جانسون در سال 1817 گفته است: ما وارد برازگون شدیم که در آن کاروانسرایی وجود نداشت. لذا در زیر دروازه خانهای که بام آن پوشیده از پوشال بود و به یک نفر یهودی تعلق داشت سکنی گزیدیم.94 دیری نپائید که این فقدان اساسی و زیر بنایی تجاری مرتفع گردید زیرا "ریچ" در سال 1821 گزارش کرده است: ما در زیر دروازهی یک باب کاروانسرا جا داده شدیم. طرح برازجان مانند چاهکوتاه است اما تا حدودی از آن بهتر و وسیعتر است و در آن کاروانسراییست که اگر کار آن به اتمام میرسید چیزی کم نداشت.95 احتمالاً این همان کاروانسرایی است که در سال 1824 زلزلهای آن را ویران ساخت. "استرلینگ" در سال1828 نوشته است: در این جا کاروانسرایی وجود ندارد، لذا مجبور شدم با درخواست از افراد ضابط در قلعهای نزدیک دروازه سکونت نمایم.96 به علت انهدام کاروانسرا مسافران میبایست درجایدیگری اقامت جویند، به همین دلیل بینینگ به خانه «ریحان» نامی یهودی هدایت شد و در اتاقی کوچک نزدیک اصطبل جای گرفت.97 تاجر سرشناس برازجان هم به بینینگ پیشنهاد کرده بود تا در منزل او اقامت گیرد.98 چهارده سال بعد هم هنوز در برازجان کاروانسرایی وجود نداشت زیرا به رغم اینکه مسیری که از برازجان میگذشت، مسیر عمدهی تجاری بود، معالوصف تا دالکی کاروانسرائی وجود نداشت.99 با همه اینها خرابهی کاروانسرایی قدیمی وجود داشت زیرا «بالانتین» در سال 1875 مینویسد که کاروانسرایی در شهر وجود دارد اما کاملاً ویرانه است.100 مفهوم این گفته این است که در بین سالهای 1865 و 1875 کاروانسرایی بنا شده بوده است اما در این مدت کوتاه ویرانه گردیده که بسیار بعید است ـ یا چیزی که احتمالش هم زیاد است ـ که این خرابه آثار کاروانسرایی است که در سال 1824 ویران گردیده است. بعد از سال 1865 سیم تلگراف هند و اروپ یعنی خط بوشهر ـ شیراز از برازجان میگذشت و در این محل با خط تلگراف دولت ایران متصل میگردید که از طریق ریگ، دیلم، بهبهان، و اهواز به محمره (خرمشهر)، شوشتر و دزفول میرفت.101 بنابراین، اداره تلگراف، در برازجان ایستگاهی بنا نهاد که شامل ساختمانی کوچک با دو اتاق بود و اغلب مورد استفاده مسافران خارجی قرار میگرفت که به همین منظور هم ساخته شده بود. این ساختمان
|
|
|
