 |
||||
|
|
||||
|
قابل توجه آقای استاندار:شیخ حسینخان و مبارزین چاهکوتاهی را فراموش نکنیمقابل توجه آقای استاندار:شیخ حسینخان و مبارزین چاهکوتاهی را فراموش نکنیم
خورشید فقیه بیشک تمامی کسانی که تاریخ مبارزات ضد استعماری و استقلال طلبانه مردم در جنوب ایران را پیگیری میکنند، بر این واقعیت انکار ناپذیر اشراف کامل دارند که در این مبارزات، مردم دهستان چاهکوتاه و روستاهای اطراف آن نقشی فعال و به یاد ماندنی داشتهاند. گواه این واقعیت، وجود خانوادههای زیادی است که با لقب «شهیدی» و «شهیدزاده» و نظایر آن، هم اکنون در چاهکوتاه زندگی میکنند و آنان کسانی نیستند جز بازماندگان همان دلاور مردانی که در ستیز با متجاوزین بیگانه، جان خود را در راه آزادی و حفظ تمامیت ارضی وطن خویش نثار کردهاند. در یورش وحشیانه و اشغالگرایانه استعمار پیر انگلیس به بوشهر که در گرما گرم جنگ جهانی اول صورت گرفت، همراه و هم زمان با دیگر رزمندگان خطه جنوب و به ویژه اهالی غیرتمندی که در محدودهی استان بوشهر زندگی میکنند، اهالی چاهکوتاه و توابع نیز به سردمداری و رهبری دلاور مردی به نام «شیخ حسینخان چاهکوتاهی» و با کمترین امکانات و تسلیحات جنگی و تنها متکی به عِرق ملی و احساسات وطن پرستانهی خویش، به مقابلهی با متجاوزین برخاسته و در این دفاع مقدس، شیخ حسینخان و یکی از فرزندان برومند و دلاورش در صحنهی نبرد و در رویارویی مستقیم با دشمن، به شهادت رسیدند. حال صرف نظر از این که در طول سالهایی که پرداختن به مبارزات مردم جنوب ایران وجههی همت نظام جمهوری اسلامی ایران قرار گرفته، متأسفانه پیرامون نقش واقعی مردم چاه کوتاه و رهبران آن، آن طور که باید و شاید حق مطلب ادا نشده است، حداقل این انتظار و توقع میرفت که حکومتگران و به ویژه مسئولین استان، نسبت به احیاء و نگهداشت آن چه که آن بزرگواران از خود بر جای گذاشتهاند، مختصر توجهی مینمودند تا یاد و خاطرهی رشادتها و از جان گذشتگیهای آنان به عنوان درس عبرت و سر مشقی برای نسلهای کنونی و آینده این آب و خاک، در اذهان عمومی محو و نابود نگردد. از جملهی آن چه که میشود به وسیلهی آن، نه تنها یاد آن عزیزان را گرامی داشت، بلکه حس وطن پرستی را در مردم زنده نگهداشت، مقبره و آرامگاه شیخحسینخان چاهکوتاهی واقع در محله امامزاده بوشهر است که متأسفانه به دلیل بیتوجهی عمومی و عدم درک اهمیت آن از سوی نهادها و ادارات مرتبط با آن، در حال تخریب و انهدام کامل است. و اما جالبتر این که در پی اقدام پسندیدهی اداره کل راه و ترابری استان مبنی بر نامگذاریِ روگذرهای واقع در بزرگراه بوشهر به برازجان به نام یکی از سرداران و رهبران مبارزات مردم جنوب ایران با استعمارگران، باز هم نسبت به جان فشانیهای مردم چاهکوتاه و رهبران آن در مصاف با بیگانه، کم لطفی شده و از انتصاب نام یکی از این رو گذرها به نام شهدای چاهکوتاهی، امتناع گردیده است. در این جا وظیفهی خود میدانم که توجه شخص جناب آقای افراشته استاندار محترم بوشهر که خود یکی از بازماندگان آن دلاور مردان جنوبی است را به این نکته جلب نمایم که: جا دارد به پاس آن همه رشادتهای وطن پرستانه مردم چاهکوتاه و توابع، ضمن بذل اهتمام ویژه نسبت به تعمیر و بازسازی آرامگاه شیخ حسینخان چاهکوتاهی، یکی از روگذرهای موجود ـ خصوصاً روگذر واقع در چهارراه احمدی ـ به نام آنان نامگذاری گردد. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
