 |
||||
|
|
||||
|
جوابیه مؤسسه خیریه ولیعصر(عج) بندر دیلم به نشریه ماهرویانجوابیه مؤسسه خیریه ولیعصر(عج) بندر دیلم به نشریه ماهرویان
گفتار سردبیر ماهرویان در شماره 50 : خیرین شهرستان، که در احداث و بنای ساختمانهای مجلل و کاخهایی که یادآور کاخهای پادشاهان هخامنشی همچون کورش و داریوش!! است – با وجود چنین بناهایی به عنوان آثار تاریخی و باستانی برای نسلهای آینده – در سطح شهرستان از انبوهسازان برجساز، گوی سبقت را ربودهاند، به جای این که نیم نگاه و بذل عنایتی به کارهای فرهنگی و ریشهای شهر و دیارشان داشته باشند، فقط به دنبال ریا و ظاهرسازی هستند و نه کار خیریه! آنان هیچگونه حمایتی حتی از دادن یک وام چند میلیون ریالی جهت تجهیز نشریه شهرستان دریغ ورزیدند که جای بسی تأسف و ناامیدی از این به اصطلاح خیرین است! گفتار سردبیر ماهرویان در شماره 53 : گفتنی است در این مدت دو سه هفتهای که از چاپ سرمقاله سرشار از حقیقت و واقعیت شماره 50 (ماهرویان در آستانه تعطیلی؟!) گذشته تنها 2 جوابیه بسیار توهینآمیز از دو نهاد و سازمان (یکی دولتی و دیگری خصوصی) دریافت شد که نویسنده یا نویسندگان آن به جای ارائه راهکار و مساعدت خیرخواهانه و کارساز برای استمرار فعالیت هفتهنامه، در مقام پاسخ اهانتآمیزانه به مدیر مسئول و کارکنان هفتهنامه برآمدند، که این نشان از درک پایین و سطحینگری نویسنده یا نویسندگان آن دو دفاعیه توهینآمیز نسبت به کار خطیر مطبوعاتی دارد!! لذا به خاطر احترام به خوانندگان عزیر نشریه از درج این دو دفاعیه توهینآمیز خودداری مینماییم. به هر حال ما با چاپ سرمقاله شماره 50 خواستیم به این حقیقت و نتیجه برسیم (و رسیدیم) که آنان که داعیه خدمت دارند به مقام عمل برمیآیند نه گفتار و ادعا و به قول معروف: «دو صد گفته چون نیم کردار است!» نشریه ماهرویان در شماره 50 ضمن گفتار سردبیر (آقای عبدالرسول خلیفه) مطلبی توهینآمیز نسبت به هیأت مؤسس خیریه ولیعصر(عج) نوشته بود که جوابیه آن از سوی موسسه ارسال شد تا طبق قانون مطبوعات در همان صفحه چاپ کند، اما ماهرویان نه تنها جوابیه را چاپ نکرد بلکه در شماره 53 مطلبی بدتر نوشت و بر تفکر خود سماجت ورزید. مطلب شماره 50 و پاسخ شماره 53 به شرح زیر میباشد. اما دفاعیه مؤسسه که در پاسخ مطلب شماره 50 ماهرویان نوشته بود جهت اطلاع و قضاوت مردم شریف شهرستان دیلم به شرح زیر به آگاهی میرسد. جوابیه گفتار سردبیر هفتهنامه ماهرویان – شماره 50 همه افراد جامعه در هر جایگاه و موقعیتی به تقوی نیازمندند، بهویژه نویسندگان ، روزنامهنگاران، قلم بدستها که وظیفهی ارشاد مردم و تنویر افکار جامعه بر عهدهی آنهاست! اینان، کسانی هستند که حفظ و حراست از شرف و حیثیت مردم بر عهدهی آنان است و نگهبانی از افتخارات و ارزشهای معنوی و بزرگداشت فضائل و مکارم اخلاقی بندگان خدا به آنان سپرده شده است. برخی از این افراد، از حدود وظائف و مسئولیتهای خود ناآگاهند، و از رسالت مقدس و مهم نویسندگان و ادبا که ودیعه و امانتی الهی است واقف نیستند. اینان در مکتب اخلاق انسانی و اسلامی هنوز در کلاس اول به سر میبرند، لذا در طریق به سوی اهداف خود براساس هوی گام بر میدارند و حب نفس و خودمحوری را معیار قضاوت عجولانه خود قرار میدهند، قرآن میفرماید: اقرأیت عن اتخذ الهه هواء (آیا دیدهای آن کسی را که هوای خود را خدای خود قرار داده است؟) وقتی هوای نفس، خدای انسان شد، همه کارهای او برای نفس خواهد بود، اگر مطابق میل و نفس او عمل کردی، تو را خواهد ستود و گرنه مورد حملات بیرحمانه و کینهتوزانهی او واقع خواهی شد. آن آقائی که کار خیرین و موسسان خیریه ولیعصر(عج) را فقط ریاکاری و ظاهرسازی مینامد، اگر به گفتهی خودش وام چند میلیون ریالی از آنان دریافت میکرد، آیا باز هم آنان را ریاکار و متظاهر میخواند؟ پس معلوم میشود که معیار چیزی جز نفس نیست. باید از ایشان پرسید: شما که یک سال و نیم کار مطبوعاتی میکردید، کی آمدید و طبق وظیفهی خبرنگاری که داشتید از کم و کیف فعالیت مؤسسه کسب اطلاع کردید و متوجه شدید که این کاخ کورش و داریوش فقط و فقط برای خودنمائی و تظاهر ساخته شده است؟ خدا که میداند و مردم هم با تمام وجود خود لمس میکنند که این ساختمان و هزینهها و زحماتی که برای ایجاد آن صرف شده، برای ظاهرسازی نیست و شما هم باید در پیشگاه خدا جواب آماده کنید. کاخ دیگری هم که به ادعای شما گوی سبقت را از انبوهسازان برجساز ربوده است، ساختمان هنرستان ولیعصر(عج) است که سالهاست در اختیار آموزش و پرورش و مرکزی مجهز و آبرومند برای تعلیم و تربیت و یادگیری حرفه و فنون جهت فرزندان شما و سایر افراد جامعه می باشد. شما چه زمانی بنیانگذاران این ساختمانها را دیدید و شنیدید که در مورد ساختن آنها پز بدهند و بر کسی منتی بگذارند؟ جز این که خود برای کار ساختمانی مثل یک کارگر ساده در تابستان عرق ریختند و در زمستان سرما را تحمل کردند؟ شما چون فقط خود را میبینید، کمی به افق دورتر نمینگرید که ببینیدکار فرهنگی فقط انتشار "ماهرویان" نیست و ساختمان گسترده و مجهز هنرستان ولیعصر(عج) دیلم سالهاست دارد کار فرهنگی - آموزشی انجام میدهد. موسسه خیریه ولیعصر(عج) هم ایتام را از مهدکودک تا دانشگاه تحت کفالت خود دارد. کلاسهای آموزش قرآن برای محصلین و بزرگسالان اعم از خواهران و برادران، کلاسهای ویژه خردسالان 4 تا 6 ساله، طرح شکوفههای نور برای دانشآموزان دوم و سوم ابتدائی، کلاسهای طراحی و نقاشی برای خواهران مقطع دبیرستان و دانشگاه، کلاسهای آموزش احکام و معارف اسلامی در طول ماه رمضان گذشته برای خانمهای خانهدار و شاغل، تشکیل جلسه بنیاد شهید برای خانوادههای محترم شهدا، جلسه فرمانده محترم سپاه با بازنشستگان آموزش و پرورش، جلسه اُنس با قرآن با حضور قاری مصری، جلسه تجلیل از دانشآموزان ممتاز متوسطه از طرف آموزش و پرورش،پذیرائی از مهمانان یادواره شهدای دیلم، جلسه 16 آذر روز دانشجو از سوی دانشگاه آزاد اسلامی دیلم، اجرای نمایش از طرف ارشاد اسلامی دیلم، برگزاری مراسم میهمانیهای عروسی و زیارتی مردم در سالن غذاخوری موسسه، همه و همه نمونههائی از فعالیتهای فرهنگی-اجتماعی است که در ساختمان مؤسسه انجام میگیرد، اما وجدان بیدار و قلب بیغرض میخواهد که حقایق را بشناسد و منصفانه قضاوت کند. کدام آدم عاقلی با هزینه نیم میلیارد تومانی ساختمان احداث میکند و به تبع ایجاد آن مرتباً هر ماه دهها میلیون ریال، آن هم بدون انتظار برداشت یک ریال، هزینه میکند که فقط برای ریا و تظاهر باشد؟ اگر کسی میخواست برای ظاهرسازی پول خرج کند بهترین جا، پول دادن به ماهرویان بود که در نشریه، با بوق و کرنا او را مدح کنید و به تمجید و تحسین او بپردازید، معلوم است که آنان از این نوع کارها بیزارند و حاضر نیستند در این مسیر پول خرج کنند. |
طبق روال معمول "نصیر بوشهر" در هنگام ورود استاندار جدید، 
در سال 1907 میلادی به روایت روزانه
